Tijdens de Natuurloop in Lier zijn we weer enkele keren op de gevoelige plaat (of beter de gevoelige CF-kaart) vastgelegd.

Niet alle foto’s zijn even flatterend zodat ik me beperkt tot de finishfoto.

Ik zou kunnen zeggen dat ik, zoals het een gentleman hoort, de dames heb laten voorgaan maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik niet beter kon. Zelfs nummer 1008 kon ik niet meer voorbijsteken.

Morgen staat er weer een ochtendloop op het programma (al noemen mijn collega’s dat vaak nog “midden in de nacht). Morgenavond ga ik met mijn moeder immers naar de Lotto Arena voor de Musikantenstadl die daar langs komt. Niet echt mijn muziek maar mijn moeder is er gek op dus …

In ieder geval zet ik mijn auto ’s morgens al aan het sportpaleis zodat ik ’s avonds niet zo ver meer moet stappen. En dan loop ik van het Sportpaleis naar de Desguinlei. Dat zou toch zo’n 6 kilometer moeten zijn.

Vandaag een uitstapje gemaakt naar Putte waar in zaal Klein Boom de jaarlijkse Strip-, CD- en DVD-beurs plaatsvond.

De echt mooie stukken waren helaas weer onbetaalbaar zodat ik me heb moeten beperken tot de “koopjes”.

Op zich is dat ook niet zo slecht want ik ben toch weeral 18 strips dichter bij een complete Jommeke-collectie. Ook 5 Bollie & Billie ’s en 5 Robbedoes en Kwabbernoots (of is het Kwabbernoten ?) zijn toegevoegd aan de collectie.

Al deze strips hebben me een pak minder gekost dan één van die Chick Bill verhalen of dat ene Ridder Reinhart verhaal die ik nog steeds zoek. Ik heb ze weer allemaal zien liggen maar voor minder dan 75 euro zijn ze practisch niet te koop.

 

Vandaag stond in Lier de derde van de vijf Natuurlopen van A.C. Lyra op het programma. In tegenstelling tot vorige keer was het nu zoeken naar een parkeerplaatsje.

Om kwart voor twee stonden we met z’n vieren aan de start : Sally, Ruth, Yannick en ikzelf. De eerste meters gingen uiteraard heel traag. Het is dan ook niet zo vanzelfsprekend om een paar honderd mensen samen te persen op een kanaaldijk van een paar meter breed.

Yannick waren we al snel kwijt. Zo’n jong geweld is immers niet tegen te houden. Hij zou na 48 minuten over de meet lopen. Wij hebben het iets rustiger gedaan. Na de eerste trage kilometer zaten we direct in een goed ritme. Met uitzondering van de vijfde kilometer (drankpauze !) lag het tempo steevast rond 6:22 min/km. Uiteindelijk na 1u03 over de meet gelopen (en het was wéér geen 10km maar slechts 9,88 !!).

Na een korte pauze en na afscheid te hebben genomen van Ruth, Yannick en Carine hebben Sally en ik dan nog een “vestje” gedaan. De eerste twee kilometer gingen nog behoorlijk maar toen begon ik het toch te voelen dat het de eerste keer was sinds lange tijd dat ik zoveel kilometers op één dag deed. Maar met af een toe een paar tientallen meters wandel- en adempauze ben ik toch rond geraakt.

Als ik op tijd uit bed geraak ga ik toch proberen om morgen een klein halfuurtje los te lopen. Dat zal in de voormiddag moeten gebeuren want ’s namiddags staat de stripbeurs van Putte op het programma.

Zware en lange dag gehad maar ’t was wel een plezante dag.

Eerst naar Antwerpen om mijn wagen alvast voor het gebouw te parkeren en nog snel wat af te zetten.

Dan naar station Antwerpen-Berchem om daar de trein naar Brussel te nemen want om 9u werden we daar verwacht voor een opleiding van een nieuwe toepassing die we binnenkort in Antwerpen zullen moeten gebruiken. Het was gelukkig een korte maar zeer goede opleiding.

Na de opleiding snel naar het station om de trein naar Antwerpen te nemen. Stom als we waren hebben we wel de eerste de beste trein genomen en dat is niet altijd een goeie beslissing. Bleek immers wat de op “den Boemel” zaten met als gevolg dat de trein die 10 minuten na ons vertrok 10 minuten vóór ons in Antwerpen was maar ja … dat kan gebeuren hè ?

Voordeel was wel dat ik nu minder tijd had om me zenuwachtig te maken voor onze eerste Roparun-teammeeting waar ik mijn eerste optreden als Overall Teamcaptain had.

Onze kok had prachtige koude schotels geprepareerd. Helaas heb ik de laatste dag nog verschillende “annulaties” binnengekregen zodat uiteindelijk maar de helft van het team aanwezig kon zijn en dat er uiteraard de helft van de koude schotels is blijven staan.

De aanwezigen hebben er wel een gezellige meeting van gemaakt. De drie nieuwelingen die wel aanwezig waren hebben toch een goed idee gekregen van wat hen te wachten staat. Hopelijk hebben we ze niet TE bang gemaakt.

De terugrit naar huis was wel een tegenvaller. Blijkbaar trad er één of andere oude bomma op in het sportpaleis maar ik herinner me niet meer of het nu La Esterella of Tina Turner was.

Eigenlijk heb ik vandaag weer niets te vertellen. Gewoon hard gewerkt en dat is het zo wat.

Morgen zal wel weer anders worden. In de voormiddag naar Brussel voor een opleiding en in de late namiddag dan de eerste teammeeting van Roparun Team 231 – VIVIUM BELGIE. Het is niet de eerste presentatie die ik moet geven dus zenuwachtig ben ik niet echt maar toch voel ik een lichte spanning.

Omdat het hier anders toch weer zo leeg zou zijn plaats ik nog eens een paar foto’s, deze keer van mijn absoluut favoriete vakantiebestemming : WALES !

 

Vanochtend extra vroeg vertrokken naar ’t werk zodat ik mijn training voor vandaag kon afwerken vóór ik begon te werken.

Iets over half zeven vertrok ik dan ook voor mijn klassieke rondje dat eerst het fietspad langs de Singel richting Berchem volgt. In Berchem aan de kerk dan naar rechts, de ring over terug op het fietspad richting Nachtegalenpark.

Aangezien het nog donker is loop ik dan niet in het park maar er rond. Vandaag nam ik wel de korte route dus niet rond het Middelheimpark maar wel rond het Nachtegalenpark. Daar was het trouwens gevaarlijk glad op het fietspad. Twee keer bijna onderuit gegaan.

Na 29:55 minuten zaten de 5 kilometers er op (rondetijden 6:06, 6:06, 6:07, 5:54 en tenslotte 5:38 om af te sluiten). Daar was ik weer best tevreden mee en na een verkwikkende douche kon ik dan om half acht aan de slag.

De rest van de dag is er hard gewerkt. Enerzijds was het een zeer productieve dag want voor een paar problemen in project waarvoor ik nu de analyse doe, heb ik een oplossing gevonden. Helaas ontdekte ik door bijna elke oplossing weer meer problemen. Enfin, zo blijven we bezig nietwaar ?

Iemand iets van gemerkt ? Het was vandaag Blue Monday.

Ik moet eerlijk zeggen dat het me niets zei buiten het feit dat ik nog ergens een maxi-single van New Order heb liggen met die titel (voor de jeugd : maxi-singles zijn van die grote zwarte schijven die eruit zien als een elpee maar toch meer één liedje bevatten dat dan meestal een iets langere versie is van de gewone single)

Maar blijkbaar is dit dus de meest depressieve dag van het jaar. De dag waarop iedereen begint te merken dat er van de nieuwjaarsresoluties toch niets in huis komt, de tijd dat er veel rekeningen te betalen zijn terwijl men nog niet bekomen is van de meeruitgaven van de feestdagen en de dag waarop het verlof nog zo ver weg lijkt.

Persoonlijk heb ik er geen last van gehad, ik heb zelfs een heel productieve dag gehad op ’t werk.

Gewoon niks gedaan vandaag. Naar Blazing Saddles van Mel Brooks gekeken (en voor de zoveelste keer heel smakelijk mee gelachen), dan streekgenoot Erwin Vervecken de veldrit zien winnen (dat ze hem maar in ’t oog houden tijdens het WK) en verder nog wat met mijn foto’s zitten spelen op de computer.

Daar heb ik onder andere volgende exemplaren gevonden, genomen tijdens mijn fietsvakantie in Zeeland in 2007

Zoals ik gisteren al zei begon het weekend sportief. Ik zou met Sally twee of drie vesten in Lier lopen. Uiteindelijk zijn het er twee geworden maar ter compensatie zijn we met z’n drieën gaan lopen aangezien Yannick ons vergezeld heeft.

Het werd een rustige en gezellige duurloop : 9km in 57:25 minuten. Gelukkig waren we in de goeie richting vertrokken want op het ene stuk van de vesten waar je weinig beschutting hebt, hadden we wind in de rug. Het heeft trouwens wel iets, zo met drie generaties onderweg … samen waren we 90 jaar oud (waarvan bijna de helft voor mijn rekening).

Na het lopen even het nieuwe tuinhuisje van Sally bewonderd en dan direct naar huis, douchen, eten en dan richting Boomsesteenweg in Antwerpen om eens te kijken wat een nieuwe auto zou kosten.

Hoe hij er van buiten zou uitzien was voor mij al duidelijk. Het zou een Ford Focus driedeur worden. Een vijfdeursversie is wel praktischer maar een driedeurs is toch veel mooier.

Het ging er enkel nog om wat er onder de motorkap zou zitten en hoeveel opties ik er zou bijnemen. De motor is (en hou u nu vast) een 1.6 TCDi Econetic geworden. Inderdaad … een diesel. Ik heb toch wat getwijfeld maar met zijn extreem lagen CO-uitstoot levert hij een extra korting van ruim 500 euro op (betaald door de staat). Bovendien ligt het gebruik gevoelig lager.

Dan ging het nog over de opties. Een snelle voorruitontdooiing is voor mij onmisbaar. Ik heb immers geen garage. Meer was ik niet van plan om te nemen maar ik heb er toch maar een parkeerhulp achteraan bijgenomen. Het viel me immers op dat weinig zicht hebt achteraan. Tijdens het rijden heb je daar helemaal geen last van maar bij het parkeren wel.

Meer opties waren niet nodig want de basisuitrusting van de Econetic biedt onder andere airco, sportophanging, boordcomputer, radio/cd met 6 luidsprekers, bediening aan het stuur en MP3-aansluiting.  

En toen kwam het sleutelmoment. Hoeveel zou ik nog krijgen voor mijn acht jaar oude Fiesta (waar minstens 2.000 euro kosten aan zijn) ? Dat viel bijzonder goed mee en toen ik het uiteindelijke bedrag dat ik zou moeten betalen zag staan heb ik hem onmiddellijk besteld.

Normaal gezien wordt het nu twee maanden wachten, tenzij ze ergens in stock eentje vinden de aan alle eisen voldoen. Heel lang is dat niet maar het gaat toch lang lijken.

Oh ja, de kleur wordt Moondust Silver (metaalkleur) :

Blazer Blue, Frozen White, Panther Black of Moondust Silver ? Metaalkleur of niet ? Aluminium velgen of stalen velgen ? Open dak of niet ? Dakspoiler gewoon in ’t zwart of in koetswerkkleur ? Radio/CD met of zonder MP3-aansluiting ? Een snelle voorruitontdooiing moet er zeker wel bij.

’t Is ondertussen 8 jaar geleden sinds ik een nieuwe auto heb gekocht en ik was vergeten hoe zoiets iemand een mens kan bezighouden. Maar sinds ik gisteren besloten heb om de zware kosten aan mijn Fiesta niet meer te doen en een nieuwe auto te kopen doe ik niets anders.

Ik heb wel besloten om ditmaal (te proberen) een auto met mijn verstand te kopen en niet met mijn hart, dat scheelt al snel een hoop euro’s. Morgennamiddag staat er in ieder geval een bezoekje aan de Fordgarage op het programma. Maar het weekend wordt sportief begonnen want morgenvoormiddag staan er twee of drie rondjes rond de Lierse vesten op het programma.