Half zeven was het toen de wekker vanochtend van zich liet horen. Deze keer was het niet om te gaan lopen maar wel om naar de cinema te gaan.

Naar de cinema gaan ? Om half zeven ’s ochtends ? Niet echt maar ik had wel om acht uur afgesproken aan de carpoolparking in Grobbendonk met Werner en Carine om naar het Kom Op Tegen Kanker Bedankevent in Sint-Niklaas te gaan.

Op het programma stond een ontbijt (met Frank Deboosere en Evi Gruyaert), de bekendmaking van het eindbedrag van de afgelopen campagne, een avant-première van het filmpje dat vanavond op Eén wordt getoond en om het geheel af te sluiten de avant-première van DOSSIER K., de nieuwe film van Jan Verheyen met Koen De Bauw en Werner De Smedt.

Ons Roparunteam was met Nadine, Pierre, Gunther, Selena, Carine, Werner en ikzelf vrij goed vertegenwoordigd. Maar we waren uiteraard niet de enige Roparunners. Onze ex-collega’s van ING waren er ook net als de Kloddelopers, de Lotgenoten Vlaanderen en No Better Beginners. Alles samen waren er zo’n 1.500 actievoerders aanwezig. Het eindbedrag van de afgelopen campagne was trouwens 13.441.103,55 euro. En de film ? Die was goed maar toch niet echt super. ’t Was allemaal eigenlijk een beetje voorspelbaar.

De neus-, keel- en oorgoden zijn me de laatste tijd niet goed gezind maar gelukkig heb ik de weergoden wel aan mijn zijde.

De afgelopen dagen heb ik namelijk de snotvalling van overbuurvrouw op ’t werk overgenomen.Vanochtend zat ik dan ook met slappe benen, een lopende neus en een kriebelhoest. Het weer zag er evenmin veelbelovend uit want het regende toch behoorlijk. Maar ik had afgesproken met Sally om te gaan lopen dus toch maar opgestaan. Ik moest immers ook nog haar Roparunwafels en -marsepein bezorgen.

In Lier aangekomen was het echter opgehouden met regenen. Het toeval wou ook dat we beiden eens iets anders dan de vesten wilden lopen. Sally dacht aan een enigszins aangepaste natuurloop. Ik zag 10 km niet zitten en stelde een retourtje Lier-Emblem voor, dat is immers maar 8 km. Gelukkig kostte het me niet veel moeite om Sally te overtuigen.

Dus ging het via het jaagpad langs de Nete naar Emblem om dan via de Beemden terug naar Lier te lopen … exact 8 km. De benen gaven niet zoveel problemen als ik gevreesd had maar af en toe moest ik toch even stoppen om de luchtwegen terug vrij te maken. En toen we terug aan de spoorwegovergang waren begon het opnieuw te druppelen en een kwartiertje later is dat overgegaan in regen. Voor zover ik heb kunnen zien heeft het nagenoeg de rest van de dag geregend. Net als vorige week zaterdag heb ik dus weer ongelooflijk veel geluk gehad.

Ondanks het feit dat het donderdag is heb ik niet gelopen en dus een training overgeslagen. Ik heb namelijk de snotvalling van mijn overbuurvrouw op ’t werk overgenomen en om het niet erger te maken heb ik besloten om binnen te blijven. Bovendien is het enorm druk op ’t werk dus echt veel tijd heb ik ook niet.

Er is wel nieuws op stripgebied. Peter Janda van Stripwinkel Adhemar in Gent stuurde me vorige week een mail met de aankondiging van twee nieuwe uitgaven die hij op de markt bracht namelijk De avonturen van Tom en Tony, twee figuren van Marc Sleen die in 1945 in Ons Volkske. En als Stripwinkel Adhemar albums op de markt brengt dan is er 90% kans dat ik ze koop. Tijdens het weekend snel de storting uitgevoerd en vandaag zaten ze al in de bus. Nu had ik ze ook volgende week op Strip Turnhout kunnen kopen maar zeker is zeker. Het is trouwens duidelijk dat strips verzamelen een wintersport is. Strip Turnhout op 12 en 13 december, stripbeurs in Aarschot op 3 januari, twee weken later is Rijswijk in Nederland aan de beurt en nog een week later kunnen we naar Putte bij Mechelen. Nog een geluk dat er een eindejaarspremie zit aan te komen 😉

’t Is toch niet gemakkelijk, zo elke dag iets vinden om te schrijven. Vandaag is het wel vrij simpel aangezien ik tijdens de middagpauze even gaan lopen ben, letterlijk en figuurlijk. Figuurlijk van het vele werk en letterlijk richting Den Brandt en het Nachtegalenpark.

Gewoon proberen om een halfuurtje rustig te lopen. Het halfuurtje is geen probleem, het rustig lopen ging minder vlot. Het gaat nog net iets teveel met horten en stoten. Ik vraag me af of dit een gevolg is van Dublin ? Maar er staan in ieder geval toch weeral 5km op de teller.

Autodagje gehad vandaag : veel auto gereden, veel auto’s gezien en veel (miniatuur) auto’s gekocht. Ik heb namelijk mijn traditioneel bezoekje aan de Motor Show Essen gehad.

De Motor Show Essen is vooral een tuningbeurs maar je kan er ook Classic Cars bekijken (en kopen), er is meestal een thematentoonstelling, je kan er wisselstukken kopen. Daarnaast kan je er autoboeken vinden, allerlei kledij en gadgets kopen en ook behoorlijk wat miniatuurauto’s. Dat laatste is voor mij de hoofdreden om elkaar een dikke 360 km heen en weer te rijden.

En dit jaar was het zeker de moeite. Ik had al enkele handelaars zien staan maar die hadden niets van Coca-Cola bij. En toen kwam ik in zaal 9.1 en daar vond ik wel wat ik moest hebben.

Maar liefst 9 heel mooie Coca-Cola auto’s van Johnny Lightning, 5 uit de reeks “Coca Cola on the move” en 4 uit de reeks “Family Fun”, elk slechts 5 euro. Jammer genoeg bestaan beide reeksen uit 6 exemplaren en had hij de ontbrekende 3 niet meer bij.

Maar omdat ik toch zoveel had gekocht haalde hij zijn “geheime” voorraad boven : een doos vol Matchbox. De meeste stuks had ik al maar vier ervan (waarvan één een duopack was) had ik nog niet. Ook hier vroeg hij 5 euro per autootje. In principe moest het duopack 10 euro kosten maar dat kreeg ik voor de helft van de prijs.

Eindresultaat : 14 autootjes er bij waardoor het totaal nu op 367 staat.

Ik heb ook nog iets bijgeleerd over mijn Focus. Telkens ik ga tanken zet ik mijn dagteller op nul zodat ik mijn verbruik kan berekenen. Vandaag deed hij dat vanzelf. Blijkbaar kan hij maximaal 999,9 km aan en aangezien ik verschillende keren “economisch” gereden heb, heb ik pas na 1.006 km getankt (iets meer dan 47 liter). Volgend de boordcomputer had ik zelfs nog 125 km verder kunnen rijden. En toch is het met 4,7 liter per 100 km nog niet mijn zuinigste tankbeurt geweest. Tijdens mijn vakantie in Engeland had ik een gemiddeld verbruik van 4,35 liter per 100 kilometer met zelfs één beurt van 863 km aan 4,15 liter/100km.

Nog enkele sfeerbeelden van al het moois dat in Essen te zien was :

Ik weet het, de titel klinkt ongeloofwaardig op een dag als vandaag maar toch is het zo. Bijna 1u en 9 minuten gelopen en droog gebleven.

Vandaag werd dus de eerste AC Lyra Natuurloop van het winterseizoen gelopen. En die mag ik gewoon niet missen. Ik heb daar namelijk goede herinneringen aan. Ik liep er twee jaar geleden mijn eerste 10km en een paar maanden later ook mijn eerste halve marathon. En daarnaast is het naast de Nete en het Netekanaal gewoon fijn lopen. Alhoewel … vandaag was het met de wind iets minder fijn.

Iets vóór één uur had ik mijn abonnement voor de vijf natuurlopen op zak en een tiental minuutjes later had Sally ook haar abonnement betaald. Ook collega’s Wim en Koen liepen in de buurt van het Lyrastadion rond.

Zo’n kwartiertje vóór de start gingen de hemelsluizen open. Even zakte de moed ons in de schoenen. Maar toen we om kwart voor twee aan de Zaat op gang werden geschoten was de hemel helemaal opgeklaard. Vijf minuten later werden we gevolgd door de lopers van de 10 mijl. Dit systeem van twee aparte groepen werd voor de eerste keer toegepast en eigenlijk is het niet slecht. Zo loop je de eerste kilometer toch iets rustiger.

Na 3km kwamen we dan op het gevreesde jaagpad naast het Netekanaal maar eigenlijk viel dat best mee. Zoveel wind leek er niet te zijn. Dat veranderde helaas ter hoogte van het 5km punt, toen kregen we de wind vol in het gezicht. Na 7,5 km was mijn tempo iets te traag voor Sally en ging ze er vandoor (maar ze had eerst wel mijn “toestemming” gevraagd … lief hè ?). Uiteindelijk liep ik na 1:08:44 over de meet, zo’n 6 minuten na Sally. En ik was blij dat het zover was want de eerste druppels begonnen te vallen. In de gietende regen ben ik dan naar huis gereden om daar te horen dat het bij ons thuis zelfs gehageld had.

Een onverwachte meevaller op stripgebied gehad.

Een collega had 40 strips van Suske en Wiske te koop voor een spotprijsje en vroeg of we daar als Roparunteam geen interesse voor hadden. Het waren immers strips in nieuwstaat en hij vroeg echt maar een prikje.

Dus heb ik de 40 strips zelf gekocht, er uit gehaald wat ik zelf niet had en de rest aan ons team geschonken als tombolaprijs. Zo heb ik een goede zaak gedaan en heeft het team er ook iets aan.

En is mijn verzameling dus 11 Suske & Wiskes rijker.

’t Is nogal iets hè, dat weer dat we de laatste dagen hebben ? Deze namiddag heb ik er zelfs bijna “shell shock” aan over gehouden.

Rond een uur of drie ging ik naar buiten voor mijn “namiddag-nicotine-shotje” (ik ging dus een sigaretje roken). Wij hebben daarvoor een buiten een “bushokje” ter beschikking gekregen. Ik was pas buiten of het werd heel donker en ik bedoel echt donker. Het begon eerst te regenen maar de regendruppels werden al snel witte bolletjes om nog iets later al grotere witte bolletjes te worden.

Het heeft zo twee à drie minuten enorm hard gehageld. Op een mum van tijd zag alles spierwit. Dat was echter nog niet het ergste. Dat was namelijk het geluid van die hagelbollen op het (plastieken) dak van ons rookhokje … gewoon oorverdovend. Neem daarbij nog een paar donderslagen en bliksems erbij en het spektakel was compleet. Ik was er toch behoorlijk van onder de indruk.

Wegens het hondenweer niet gelopen vandaag. Als het morgenvroeg droog is dan probeer ik het dan wel eens.

In afwachting kan ik wel enkele foto’s laten zien van mezelf in actie. Gisteren heb ik immers mijn foto’s van de Dublin Marathon ontvangen.

Ik zie dat ik nog geen update heb gedaan van mijn (kort) bezoekje aan Stripwinkel BEO van afgelopen zaterdag.

Aangezien ik niet al teveel tijd had, heb ik me beperkt tot de nieuwigheden die er lagen :

• de nieuwste Jommeke
• de nieuwste Blauwbloezen
• de nieuwste Asterix
• de nieuwste Rooie Oortjes
• de nieuwste Figaro

Daarnaast heb ik nog een nieuw exemplaar van de Michel Vaillant auto-collectie gekocht namelijk de Vaillante Sport uit “Renbaan van de Angst”. Samen met de Vaillante Mystère (De gemaskerde racer), de Vaillante Le Mans (N° 13 aan de start), de Vaillante Panamericana (De achtste man) en de Vaillante Sport Proto (Concerto voor Piloten) maakt dit ondertussen 5 stuks. Ik heb er nog wel een paar te gaan maar die komen wel.