Heel de namiddag doorgebracht in Kuuroord Fontina !

Het was wel het kuuroord van het V.A.T., het Vorselaars Amateur Toneel, één van de twee amateurtoneelgezelschappen die we in Vorselaar hebben. Eind november, begin december brengen zij altijd hun toneelstuk. Traditioneel is het uiteraard een blijspel, deze keer in twee bedrijven.

En het was weer goed met een paar hele vondsten er bij. Zo was er bijvoorbeeld een Nederlandse “paparazzifotograaf”van het weekblad “Doei Allemaal” en een Inspecteur Van Uit (met hoofdletter V en hoofdletter U). Enfin, het was een gezellige namiddag met onvervalst volksvermaak. Meer moet dat niet zijn.

Het was de bedoeling dat ik deze voormiddag zou gaan lopen maar blijkbaar had mijn lichaam wat extra slaap nodig want het was 11u toen ik uit bed kroop.

Ik moet er wel bij zeggen dat ik vrij laat gaan slapen was. Gisteren waren we met ons Roparunteam immers door de Kloddelopers in Zele uitgenodigd om de bekendmaking van de titel Roparunstad 2009 mee te maken. En aangezien Zele elk jaar voor een spetterende doortocht zorgt konden we die uitnodiging niet links laten liggen. Gevolg was natuurlijk wel dat ik pas om middernacht thuis was en dan heb ik toch nog altijd een uurtje nodig om “tot rust” te komen.

Enfin, deze voormiddag is er dus niet gelopen. Maar deze namiddag gelukkig wel. Eerst nog wel even naar Antwerpen gereden omdat er een paar nieuwe strips moesten gekocht worden maar iets over vier stond ik klaar om te vertrekken voor een halfuurtje. Het ging weer iets beter dan vorige keer maar ik vrees toch dat ik volgende zaterdag in Lier ga afzien tijdens de natuurloop.

Deze keer eens niet ’s morgensvroeg gaan lopen maar wel tijdens mijn middagpauze. In het herfstzonnetje was het best aangenaam lopen. De eerste twee kilometers gingen weer heel goed maar dan krijg ik dus mijn dipje om naar het einde toe weer terug te verbeteren. Maar ja, ik heb ze in ieder geval al weer gehad.

’t Gaat langzaam maar elke keer dat ik ga lopen voelt het net iets beter aan.

Vanochtend in alle vroegte weer 5 km gelopen.

De eerste en de laatste kilometer eigenlijk iets te snel en de middelste kilometer eigenlijk iets te traag maar als je alles optelt van valt dat best mee.

Na mijn douche dan nog een uurtje wafels verkocht voor de Roparun, ’t is te zeggen geprobeerd te verkopen want bijna iedereen heeft er al gekocht. Morgen maken we de eindsom en kunnen we onze winst gaan schatten. In principe moet het wel beter worden dan vorig jaar.

De Lierse vesten lagen er nogal vettig en drassig bij deze ochtend. Misschien had dat wel iets te maken met de overvloedige regenval van de afgelopen nacht.

Toen ik om halftien bij Sally voor de deur stond regende het trouwens ook. Maar me zijn toch maar gestart. Na ruim twee kilometer stelde ik vast dat ik de Garmin niet gestart had (ofwel niet goed genoeg op de startknop gedrukt ofwel toevallig op de stopknop gedrukt).

Zo erg was dat nu ook weer niet. De afstand (2 x de Lierse Vesten) ken ik goed genoeg en ook wat de tijd betreft had ik een vrij goed idee. Het kwam neer op 8,5km op een goeie 55 minuten. Het gaat wel nog altijd niet zoals ik het graag zou willen maar dat zal wel terug komen.

Ik heb nog eens een bezoekje gebracht aan onze Noorderburen. In het Rotterdamse Ahoy ging immers de eerste teambijeenkomst van de Roparun door. De voormiddag was voorbehouden aan de nieuwe teams, de namiddag was het dan aan de “veteranen” (en met 5 deelnames op ons palmares horen wij daar wel bij).

De infosessie duurde van 13u tot 15u maar met de verplaatsing heen en terug naar Rotterdam is de dag al snel gevuld. Meer info over de Roparun zelf is terug te vinden op onze Roparunblog. Ook al zijn we al enkele weken bezig met de voorbereidingen en ook al zijn we deze week met onze eerste inzamelactie gestart, toch lijkt het alsof de Roparun nu pas echt begonnen is. ’t Zal waarschijnlijk liggen aan die filmpjes die ze weer hebben laten zien. De klassieker “Zing, vecht, huil, bid …” was er niet bij deze keer, daarom heb ik hem nog eens opgezocht op YouTube. Haal de zakdoekjes maar boven.

Aangezien het op loopgebied voorlopig nog rustig is en het op het werk enorm druk is valt er weinig te vertellen.

Daarom vond ik het een goed idee om nog eens wat vakantiefoto’s te laten zien.

’t Ging deze morgen al iets beter dan afgelopen zaterdag. Het lopen bedoel ik dus. Het ging nog niet zoals ik het zou willen want het tempo gaat nog teveel op en neer maar ging beter en dat is het belangrijkste.

Naar het einde toe was ik wel even bezorgd. Mijn hart viel namelijk enkele keren stil, althans, dat zei mijn Garmin toch. Ik hoop dat het niet gevaarlijk is, zo lopen zonder hartslag maar aangezien ik toch heelhuids terug ben geraakt zal dat wel meevallen.

Ik veronderstel dat de batterij van de hartslagmeter aan vervanging toe is want een gemiddelde hartslag 84 na 4 km lopen is gewoon onmogelijk (toch voor mij).

De oude hit van The Beatles nog eens bovengehaald (omdat ik anders toch niet weet wat te vertellen). Waar viel vandaag mijn oog op in de kranten en op hun websites.

Katrina Hodge is de nieuwe Miss England. En dan ? Wat is daar nu bijzonder aan ?

Wel, eigenlijk is dat een beetje hypocrisie van de organisatoren. In juli werd Rachel Christie (nichtje van sprinter Linford Christie) nog verkozen tot Miss England maar zij heeft haar kroontje moeten afgeven omdat ze betrokken was in een gevecht in een nachtclub.

Dus werd eerste eredame Katrina Hodge de nieuwe Miss England. En wat is het beroep van Katrina ? Ze is soldaat en heeft een medaille gekregen omdat ze in Irak een gevangen genomen rebel hardhandig terug ontwapend had. Met andere woorden omdat ze gevochten heeft !

Ergens klopt er iets toch niet in dit verhaal of vergis ik me ?