Vanochtend toch maar een keuze gemaakt uit de grote stapel boeken en het is “De Rozenkoningin” van Philippa Gregory geworden. Het is een historische roman waarin feiten en fictie vermengd worden.

Het verhaal speelt zich in Engeland op het einde van de 15^e eeuw, ten tijde van de Rozenoorlogen (War of the Roses), de strijd tussen Edward IV van het Huis van York (de witte rozen) en Hendrik van het huis van Lancaster (de rode rozen).

Dankzij de NMBS heb ik vandaag zelfs extra lang kunnen lezen op de trein. Zij hebben immers gezorgd voor problemen met de bovenleidingen zodat ik vanochtend met 25 minuten vertraging aankwam in Antwerpen.

Helaas kan ik er morgen niet in verder lezen want dan ga ik samen met collega Bart met de fiets werken. Hopelijk houden ze het onweer in het westen van het land tot ergens zes uur

Problemen, problemen, problemen.

Ik heb vandaag “Contract met God” van Juan Gómez-Jurado uitgelezen (een boek dat trouwens net zo goed was als zijn “Spion van God”).

En nu moet ik kiezen … welk is het volgende boek dat ik ga lezen ?

Ik zou kunnen gaan voor één van de thrillers van Laura Lippman of één van de “projecten” van Andreas Wilhelm. Of kies ik toch maar voor het eerste deel van de Rozenoorlog trilogie van Philippa Gregory ? Of wordt het één van die andere 20 boeken die liggen te wachten om gelezen te worden ? Misschien moet ik morgen op de tast een boek kiezen vóór ik het licht aan doe. Ik zal het morgen wel laten weten.

Verder is er weinig gedaan het afgelopen weekend. Als eerbetoon aan Peter Falk zijn er een paar afleveringen van Columbo bekeken, er is een poging ondernomen om mijn fiets een “après-Roparun-nazicht” te geven maar die poging is mislukt aangezien mijn fietsenmaker vakantie schijnt te hebben en er is vandaag ook gelopen.

Deze namiddag ben ik een dik halfuurtje gaan lopen, goed voor 4,5 km. Ik heb me gisteren overigens nog eens ingeschreven voor een jogging (Dwars door Turnhout in augustus) en ik mag in mijn geboortestad toch niet afgaan hè ?

Hoe nat wordt een eenzame fietser die 400m vóór aankomst op z’n werk wordt overvallen door een wolkbreuk ?

Kletsnat, kleddernat, strontnat, zeiknat, doornat … kies maar uit … ze zijn allemaal een juiste omschrijving.

Gelukkig heb ik sinds gisteren terug een locker op ’t werk. We zijn de afgelopen weken van onze “glazen toren” namelijk naar het leegstaande gebouw van de buren verhuisd en niet alle lockers waren al meegegaan. Sinds gisteren dus wel. En dan heb ik onmiddellijk een pakje kledij er in gelegd. Dat is zo handig voor die keren dat ik met de fiets ga werken (minder gewicht meesleuren hè).

Vandaag heb ik ze dus al kunnen gebruiken want ik was echt doorweekt op die paar minuten. En iedereen weet hoe lang het duurt eer een jeansbroek droog is.  

Voorlopig hou ik me nog aan mijn schema want vanochtend vóór het werk ben ik weer gaan lopen.

Deze keer was het 4,2 km en daarvoor had ik net geen 30 minuten nodig. En deze leek het al wat meer op lopen. De eerste kilometer aan 8,9 km/u, de tweede aan 8,5km/u, de derde aan 8,3km/u. Toen was ik aan een rustpauze toe en heb ik 200 meter gewandeld. Dat had me blijkbaar deugd gedaan want de laatste kilometer  heb ik zelfs aan 9,2 km/u gelopen.

Het is alleen jammer dat ik mijn gegevens niet meer kan uploaden via Garmin connect. Mijn toestel wordt wel gevonden maar hij wil gewoon niet uploaden.

Ik weet echter nog niet wat ik morgen moet doen. Dan organiseert de plaatselijke KWB afdeling hun 21^ste Kardinaalsjogging. Dat is zo’n typische gezellige jogging maar het is ook wel een “wedstrijd” en dat zie ik dan weer niet zitten.

Ik zal er nog maar eens een nachtje over slapen zeker ?

Het viel weer tegen vanochtend … het vroege opstaan bedoel ik. Maar ja, dat doet het altijd, zelfs na een korte vakantie van anderhalve week.

Ik ben wel iets vroeger dan normaal vertrokken zodat ik vóór het werk nog een klein halfuurtje kon gaan lopen. En op die manier kon ik ook eens de douches van mijn nieuwe werkplek uitproberen. Uiteindelijk zijn het 3,4 km geworden op 25 minuten. En die douches ? Die vielen best mee.

De rest van de dag is verlopen zoals elke eerste werkdag na een vakantie. Vrij chaotisch dus. Gelukkig viel het verkeer op de ring mee. Vanaf morgen wordt het wel terug met de trein. ’t Wordt de hoogste tijd dat ik terug begin te lezen.

Mijn Roparunvakantie is weeral bijna voorbij. Nog twee dagen te gaan en ik moet (of mag ?) terug gaan werken.

Het slaaptekort is stilaan aangevuld en verder heb ik de afgelopen dagen vooral foto’s bewerkt, strips gekocht (gisteren 13 bij Stripwinkel Beo en vandaag nog 7 Ohee’s via Ebay), gekuist en gerust.

En vandaag is er zelfs terug gelopen ! Ik had me voorgenomen om na de Roparun terug meer te gaan lopen want daar was de afgelopen maanden weinig of niets van gekomen en tenslotte heet deze blog “start-to-runner keeps on running”.

En zo heb ik vandaag dus mijn loopschoenen aangedaan om een halfuurtje te gaan lopen. Na zo’n lange periode van “inactiviteit” moest ik daar uiteraard niet teveel van verwachten en met 4 km op 30 minuten was ik dan ook best tevreden.

Het is de bedoeling om vanaf nu terug 3 à 4 keer te gaan lopen. Aan tijden en afstanden denk ik nog helemaal niet, gewoon een halfuurtje in beweging zijn.

Jawel, ik leef nog !

Er is de afgelopen tijd helaas weinig tijd overgebleven om te bloggen. En dat heeft natuurlijk alles te maken met dat tochtje van Parijs naar Rotterdam van het afgelopen weekend. Net zoals de voorbije vijf keer was deze zesde deelname ook weer heel zwaar maar toch niet zo zwaar als afgelopen jaar.

En dat heb ik eigenlijk te danken aan Carine die met het idee kwam om het afhalen van al het materiaal op vrijdag op te splitsen in twee delen. Wij zouden het “Kempische” gedeelte voor onze rekening nemen (Zandhoven-Lier-Vorselaar-Mol-Hasselt) en enkele andere teamleden zouden het “Wase” gedeelte voor hun rekening nemen (Sint-Niklaas-Lokeren-Londerzeel).

Hierdoor heb ik zelf maar een honderdtal kilometers gereden in plaats van de 500 km die ik afgelopen jaar had gedaan, en bovendien was het dit jaar nog filevrij ook. Het stressniveau was dan ook aanzienlijk lager.

Hetzelfde geldt voor de zaterdag : geen schouders uit de kom, geen meldingen van zwangerschap en geen 3u in de file. Stressniveau : gezond. Het verslag van de Roparun zelf kunnen jullie lezen op onze Roparunblog : http://team231.skynetblogs.be/archive/2011/06/15/we-did-it.html

Komt er volgend jaar nog een zevende deelname ? Ongetwijfeld wel, ook al heb ik me de afgelopen dagen toch weer een paar keer afgevraagd waarom ik me zo uitsloof. Gelukkig zijn er nog altijd meer positieve dan negatieve herinneringen. En er zijn ook weer enkele vriendschappen voor het leven bijgekomen.

Om het Roparunweekend helemaal “top” af te sluiten bracht de postbode me de nieuwe aanwinst in mijn autocollectie : een heel mooie Ford Cortina uit 1964.

Ik zie dat er weeral een week voorbij is.

En het zal niet verbazen dat het weer een drukke week geweest is en dat er veel tijd werd besteed aan de Roparun.

Woensdagnamiddag een halve dag ‘recup” genomen om enerzijds onze Roparuntrainingspakken af te halen in Denderhoutem en anderzijds Nadine en Etienne te helpen bij het toewijzen van 400 winnende nummers aan evenveel prijzen in onze Roparuntombola.

Donderdag werd dan besteed aan het sorteren van al het Roparunmateriaal dat ik al bij mij heb staan. Wat werkt er nog wel, wat werkt niet meer, welke batterijen moet ik nog gaan kopen enzovoort.

Vrijdag stond, verbazing alom, weer in het teken met een tochtje dat me via Sint-Niklaas, Olmen en Herentals terug naar huis bracht, goed voor 200 km. Op die tocht ben ik wel van 5 trainingspakken af geraakt en zijn er voldoende batterijen gekocht om al onze lampen naar behoren te doen werken.

Zaterdag is er verbazingwekkend weinig voor de Roparun gedaan. Afgezien van het droppen van enkele trainingspakken in Itegem op weg naar Putte is het eigenlijk een Roparunloze dag geweest. De reden waarom ik naar Putte ben gereden is een frituur, niet zomaar een frituur maar wel Frituur Paula. En laat de gitarist van Frituur Paula nu net de echtgenoot zijn van mijn buurvrouw op ’t werk. Om één of andere reden was het me nog nooit gelukt om naar één van hun optredens te gaan maar nu kon ik de kans niet laten liggen.

En ik heb er geen spijt van gehad. De mannen zijn gewoon goed.

 

Oeps … weeral 10 dagen geleden dat ik nog eens iets van me heb laten horen. Shame on me !

Maar ja, mijn leven is momenteel dan ook vrij eentonig : werken en Roparunvoorbereidingen. Veel meer staat er eigenlijk niet op de agenda tegenwoordig.

Ik heb onlangs nog wel eens een bezoekje gebracht aan Stripwinkel BEO want dat was ook weer veel te lang geleden. Bovendien is het seizoen van de stripbeurzen een beetje voorbij. Toch wel enkele mooie strips gekocht (waaronder de nieuwe van MARVANO) en ook nog een miniatuur uit de Michel Vaillant collectie.

En afgelopen vrijdag ben ik dan met collega Heidi naar Het Boekenfestijn in de Antwerp Expo geweest. Ik weet dat ik nog niet zolang geleden hetzelfde festijn in Mechelen heb bezocht maar ik ben toch maar meegegaan om Heidi een beetje wegwijs te maken. En natuurlijk heb ik dan zelf ook nog een paar boeken gekocht (10 boeken voor 35 euro om precies te zijn). Het boek waarover ik het had in mijn vorige post was trouwens heel goed. Morgen begin ik aan de opvolger : Contract met God. Daar waar het vorige boek zich afspeelde rond het overlijden van de Paus wordt er in dit boek op zoek gegaan naar de Ark des Verbonds.

En het afgelopen weekend stond (uiteraard) weer helemaal in het teken van de Roparun. Gisteren hadden we onze eerste familiewandeling in het Provinciaal Domein Puyenbroeck in Wachtebeke. Met slechts 21 deelnemers was dat wel een teleurstelling maar we hebben toch een gezellige namiddag gehad en vooral veel geleerd voor volgend jaar.

En vandaag moest het routeplan voor de Roparun voorbereid worden. Op de routebeschrijving die de Roparunstichting ons geeft moesten alle wisselplaatsen van de lopers worden aangeduid. De versies die op de fietsen moeten moesten bovendien nog gelamineerd worden. Gelukkig heb ik hiervoor versterking gekregen van Carine. Op ruim 3u tijd hadden we de klus geklaard. Zonder die hulp had me dat dus zeker een uur of zes of zelfs zeven gekost.

Oeps … weeral 10 dagen geleden dat ik nog eens iets van me heb laten horen. Shame on me !

Maar ja, mijn leven is momenteel dan ook vrij eentonig : werken en Roparunvoorbereidingen. Veel meer staat er eigenlijk niet op de agenda tegenwoordig.

Ik heb onlangs nog wel eens een bezoekje gebracht aan Stripwinkel BEO want dat was ook weer veel te lang geleden. Bovendien is het seizoen van de stripbeurzen een beetje voorbij. Toch wel enkele mooie strips gekocht (waaronder de nieuwe van MARVANO) en ook nog een miniatuur uit de Michel Vaillant collectie.

En afgelopen vrijdag ben ik dan met collega Heidi naar Het Boekenfestijn in de Antwerp Expo geweest. Ik weet dat ik nog niet zolang geleden hetzelfde festijn in Mechelen heb bezocht maar ik ben toch maar meegegaan om Heidi een beetje wegwijs te maken. En natuurlijk heb ik dan zelf ook nog een paar boeken gekocht (10 boeken voor 35 euro om precies te zijn). Het boek waarover ik het had in mijn vorige post was trouwens heel goed. Morgen begin ik aan de opvolger : Contract met God. Daar waar het vorige boek zich afspeelde rond het overlijden van de Paus wordt er in dit boek op zoek gegaan naar de Ark des Verbonds.

En het afgelopen weekend stond (uiteraard) weer helemaal in het teken van de Roparun. Gisteren hadden we onze eerste familiewandeling in het Provinciaal Domein Puyenbroeck in Wachtebeke. Met slechts 21 deelnemers was dat wel een teleurstelling maar we hebben toch een gezellige namiddag gehad en vooral veel geleerd voor volgend jaar.

En vandaag moest het routeplan voor de Roparun voorbereid worden. Op de routebeschrijving die de Roparunstichting ons geeft moesten alle wisselplaatsen van de lopers worden aangeduid. De versies die op de fietsen moeten moesten bovendien nog gelamineerd worden. Gelukkig heb ik hiervoor versterking gekregen van Carine. Op ruim 3u tijd hadden we de klus geklaard. Zonder die hulp had me dat dus zeker een uur of zes of zelfs zeven gekost.