Het is al februari en ik stel vast dat mijn laatste post al twee weken oud is !!! Foei voor mezelf 😉.

Uiteraard hebben we niet stilgezeten. Er is vooral hard gewerkt maar er is ook gewandeld. Ik zit immers al aan 100 km geregistreerde wandelkilometers. Maar niet elke wandeling levert bijvoorbeeld mooie plaatjes op.

We hebben ook aan cultuur gedaan. Ik ben met moeder één keer naar de Kaasboerin in Postel geweest voor een namiddagje muziek. Op het podium stonden Margriet en Celien Hermans, Lisa Del Bo, Poot & Vijverman en Pino Baresi. Deze laatste is trouwens een collega van mij. Die muziek wordt dan voorafgegaan door een driegangenmenu (erwtensoep, friet met vidée en een brésiliennetaartje) en gevolgd door een broodmaaltijd.

Het is niet ons eerste bezoek aan de Kaasboerin maar muzikaal was deze wel de beste.

Samen met Conny ben ik dan twee keer naar het Cultureel Centrum in Mechelen geweest. Vorige week vrijdag voor een avondje met The Bonnie Blues, een damestrio dat hun inspiratie haalt bij o.a. De Nieuwe Snaar en Hugo Mathyssen. Heel grappig, heel goed gezongen, heel goeie muziek en diepgaande en herkenbare teksten (zoals bijvoorbeeld “Waar zijn mijn sleutels?”😉).

De tweede voorstelling, eergisteren, was van een totaal ander kaliber. “Smells like Memories” zou een rockumentary zijn over Kurt Cobain en Nirvana waarbij de muziek werd gebracht door Boskat en Sofie Engelen het verhaal zou vertellen. Over de muziek kan ik niets slechts zeggen … die was TOP. Over de lichtshow was ik al een pak minder tevreden. Ik hou er niet van wanneer ik om de haverklap felwitte lichtflitsen recht in mijn ogen krijg. Spots horen op het podium te worden gericht, niet op het publiek en nog minder op mij.

Maar het ergste was wel documentaire gedeelte van de show. Akkoord, over het verhaal van Cobain valt waarschijnlijk weinigs vrolijks te vertellen maar de manier waarop dat gebeurde vond ik nog erger. Ik vond Mevrouw Engelen gewoon niet aangenaam om naar te luisteren. Ik denk dat, als ik alleen was geweest, na ongeveer 15 minuten de zaal zou hebben verlaten. Nu heb ik het de volle twee uur uitgehouden.

Vandaag was wel een vrolijke dag. Ik ben begonnen met een bezoekje aan de Stripbeurs van Putte, wat mij betreft de beste beurs van het jaar. Ik heb een vijftigtal strips van mijn “nog-te-kopen-lijstje” kunnen halen zonder daarbij een financiële aderlating te moeten ondergaan. Als ik mijn lijstje ooit leeg wil krijgen dan zal die er wel moeten komen want sommige boekjes zijn wel te vinden maar niet voor de prijs die ik ervoor wil betalen.

En deze namiddag zijn we dan naar Muizen gereden om nog naar de Baarbeekvallei te gaan wandelen. De groene wandeling vertrekt normaal gezien aan het centrum van Natuurpunt (naast het Brughuis) maar omdat het daar quasi onmogelijk is om te parkeren zijn wij vertrokken aan de kerk.

De wandeling:

Enkele foto’s: