Vriezen of dooien

Het kan vriezen, het kan dooien. Letterlijk en figuurlijk. Gisterenochtend was het nog -5°C, deze namiddag 15°C?

Het was in ieder geval zalig weer om te wandelen. Wij hadden vandaag Herentals uitgekozen. Vorig jaar hadden de mannen van de KWB daar ook een mooie wandeling uitgestippeld. Het weer was toen weliswaar erbarmelijk maar de wandeling op zich toch mooi.

Ook dit jaar stelden ze weer niet teleur. Kort na het vertrek wandelden we door het (beschermde) Begijnhof van Herentals en ik moet tot mijn schande bekennen dat dit de allereerste keer was dat ik dit bezocht. Het is niet zo mooi als dat van Lier of Brugge maar op één of andere manier stralen alle begijnhoven toch rust uit.

IMG_3673.JPG

Na het Begijnhof volgde het Olens Broek, een natuurgebied dat in elk seizoen de moeite waard is om te bezoeken. Al moet ik zeggen dat dat ene bruggetje alsmaar gammeliger lijkt te worden. Via Kruiskensberg en de Kleine Nete kwamen we aan het Bloso sportcentrum waar we even konden rusten en bijtanken.

IMG_3688.JPG

De bossen tussen Vorselaar en Herentals waren het terrein voor het tweede stuk van de wandeling. Ondertussen was het echt wel heel rustig geworden onderweg. Maar als er iets is waar wij van houden dan is het wel rust.

IMG_3716.JPG

Na 13 kilometer stonden we terug aan de auto. Zouden we nog verder gaan tot de zaal en daar iets drinken of naar huis rijden en daar hetzelfde doen? Omdat we al een dubbele consumptie in de sporthal hadden genomen besloten we, zonder schuldgevoel, om naar huis te rijden. Misschien wel een juiste beslissing want na enkele minuten in de auto vielen de eerste regendruppels op de ruiten.

IMG_3709.JPG

Het was alweer een heel mooie wandeling die ook heeft bewezen dat je eigenlijk niet ver moet rijden om mooie natuur te zien. Vakantie in eigen land? Voor ons mag het (maar het mag natuurlijk ook altijd Engeland of Nederland zijn).