YES

yes 2016 tour.JPG

’t Was een moeilijke keuze gisteren … thuisblijven voor het Eurovisiesongfestival of toch maar naar de AB voor een avondje YES ?

Nu ja, eigenlijk was het helemaal geen moeilijke keuze. Al wisten we niet direct wat te verwachten van YES. OK, iedereen kent natuurlijk hun grote hit Owner of the lonely Heart uit de jaren ’80. En ik wist ook dat mensen als Jon Anderson, Rick Wakeman, Trevor Horn en Trevor Rabin ooit deel hebben uitgemaakt van de groep. Maar daar houdt het eigenlijk op.

Het was dus toch een behoorlijke gok maar gelukkig wel een gok die heel goed meegevallen is. Sinds vorige week kennen we wel de wandelweg van Centraal Station naar de AB. Het was wel een pak drukker dan vorige week. De bonte bende van de Gay Pride was immers nog niet naar huis.

Ze brachten twee elpees integraal namelijk “Fragile” en “Drama”. Tussendoor brachten ze dan nog enkele van hun hits. Hoewel het met momenten vrij “moeilijke” muziek was (je weet wel, experimentele jaren ’70 muziek) was het wel heel goed. Vooral zanger Jon Davison was heel goed. En Geoff Downes aan de toetsen was bijna even arrogant als Rick Wakeman. Gitarist Steve Howe zou zijn ponytail moeten afknippen maar was net als bassist Billy Sherwood en drummer Alan White gewoon top.

Al bij al was het alweer een geslaagde concertavond. Net als vorige week zijn wel iets vroeger doorgegaan zodat we de “vroege” trein richting Mechelen nog konden nemen. Voor het volgende concert op de agenda trekken we naar het Sportpaleis om Bryan Adams nog eens aan ’t werk te zien. Dat is tenslotte weeral anderhalf jaar geleden.