Suikerrock – Dag 3

Na de muzikaal iets mindere maar qua gezelligheid een heel aangename zaterdag  (zal aan het gezelschap gelegen hebben) stond er voor zondag een hele dag Nederlandstalige muziek op het programma.

Vóór ik naar Tienen kon vertrekken moest ik eerst nog “even” via Antwerpen om de nieuwe “release” te testen op ’t werk. Om half zeven opstaan na een tweede korte nacht is niet simpel.

Na om halfeen in Antwerpen te zijn vertrokken was ik ruim op tijd om de opener voor zondag, Kapitein Winokio, te zien maar mijn maag protesteerde. Eerst dan maar een heel smakelijke spaghetti gaan eten.

Ik was nog net op tijd op de Markt om de Kapitein de vogeltjesdans te zien spelen. Het viel wel direct op dat er al heel veel volk was. Een groot deel weliswaar kleiner dan een meter maar toch …

Tegen half vier stond de Markt echt wel helemaal vol. Zo’n 20.000 mensen (groot en klein) stonden schijnbaar te wachten op één van de laatste optredens van K3. Tien minuten later verschenen Karen, Kristel en Josje om ruim een uur lang het beste van zichzelf te geven. Het was een schouwspel dat ik nog niet vaak op een festival heb gezien. Zelden zo’n enthousiaste menigte gezien.

Na de meisjes van K3 was het de beurt aan Nielson. Niels Littooij, deed in 2012 mee aan de talentenjacht De beste singer-songwriter van Nederland. Hij won niet maar zoals wel vaker bij dergelijke wedstrijden heeft de tweede meer succes dan de winnaar. Nielson mocht iets minder lang spelen maar het viel best te pruimen.

Eén van de hoogtepunten, misschien wel HET hoogtepunt, stond als volgende op het programma: Yevgueni. Ik heb deze groep rond Klaas Delrue al vaker aan het werk gezien en elke keer is het puur genieten.

Na K3 voor de kindjes was het dan de beurt aan K2 voor vrouwen van alle leeftijden. Koen en Kris, beter bekend als Clouseau, stonden voor de 10de keer op Suikerrock. Voor mij was het hun derde passage na één keer in het Sportpaleis (heel lang geleden) en één keer op TW classic. En ik kan er niets aan doen maar de jongens weten hoe ze een live optreden moeten verzorgen. Er valt weinig of niets op aan te merken. Ik kan alleen maar zeggen dat ze beter worden met de jaren.

Net als de vorige twee dagen ben ik er ook zondag niet in geslaagd om de laatste groep van de dag te zien. Zaterdag ben ik niet gebleven voor Oscar and the Wolf, enerzijds omdat die groep me niet onmiddellijk aanspreekt maar anderzijds omdat ik zondag om half zeven moest opstaan. Zondag wilde ik echt wel blijven om Marco Borsato te zien maar na Clouseau voelde ik de vermoeid al opkomen. Nog een halfuur wachten en dan nog naar Marco luisteren leek me dan ook geen idee. Hij zal moeten wachten tot een volgende keer.

Al bij al heb ik toch een fijne driedaagse gehad. De “”refresh” die de organisatie heeft doorgevoerd vond ik ook geslaagd. Volgend jaar zien ze me weer, maar dan ga ik waarschijnlijk toch weer op hotel of in B&B. Kost gevoelig meer maar is wel minder vermoeiend dan drie dagen na elkaar 170 km met de auto rijden.

 

IMG_0560.jpeg

Kapitein Winokio

IMG_0592.jpeg

K3

IMG_0716.jpeg

Nielson

IMG_0781.jpeg

Yevgueni

IMG_0813.jpeg

Clouseau

 

Suikerrock – Dag 2

Na een korte nacht (ondanks het feit dat ik op vrijdag niet ben gebleven voor Anouk) en een drukke voormiddag ging het kort na de middag terug naar Tienen voor dag 2. Ik had gemengde gevoelens bij het programma voor deze dag en dat gevoel bleek, achteraf gezien, terecht te zijn geweest.

De tweede dag werd geopend door de jongens van Willow uit Leuven. Alweer een groep die mij onbekend was maar, zoals vaker op Suikerrock, werd ik aangenaam verrast. Toen de jongens ook nog een schitterende cover van A New England van Billy Bragg brachten was ik helemaal overtuigd.

Daarna was het de beurt aan The Van Jets die ik al eerder op Suikerrock had gezien. Ondertussen had ik het gezelschap gekregen van Heidi en Conny. The Van Jets waren, net als de vorige keer, weer heel goed. Ik dacht wel dat ze een nieuwe zanger hadden. De vorige keer had die zwart haar en een rood geverfde arm. Nu had hij wit haar en een lelijk truitje aan. Hij leek me ook minder “wild” dan anders. Maar toch ook weer een geslaagd optreden.

Ondertussen kregen we honger en maakten we een uitstapje in de stad. Een vegetarische wokschotel voor mij en een bio-frietje en/of een broodje voor mijn gezelschap later stonden we terug op de markt. Net op tijd om nog een kwartiertje van The Subs mee te pikken. Of eigenlijk zou ik moeten zeggen: een kwartiertje te vroeg om The Subs net te missen. Velen zullen het wel goed vinden maar voor mij is het niet bestemd.

Bij de volgende groep op het programma, Magnus, had ik hetzelfde voorgevoel. Dat kan ook wel te maken hebben met het feit dat de naam Tom Barman alleen al doet mijn maag ineen krimpen. Ik moet hem niet. Vraag me niet waarom, het is gewoon zo. De muziek die ze brachten lag me trouwens evenmin, ook al waren ze beter dan hun voorgangers.

Vijfde (en voor mij ook laatste) groep voor zaterdag waren The Sisters of Mercy. Die heb ik ooit gezien in de Pallieterhal in Lier, lang geleden in 1984. Veel kan ik me niet meer herinneren van dat optreden alleen staat me voor dat de zanger, Andrew Eldritch een roos in zijn achterwerk stak !? Dat heeft hij zaterdag misschien ook gedaan, alleen heb ik het niet gezien. We stonden nochtans niet zo ver van het podium. Het probleem was dat ze nogal veel gebruik maakten van rook waardoor je nagenoeg niets anders zag. De schermen hielpen ook niet want daar waren voornamelijk beelden uit Japanse B- en C-films te zien. Muzikaal nog best goed dus maar voor de rest zal er me weinig van het optreden bijblijven.

 

IMG_0391.jpeg

Willow

IMG_0413.jpeg

The Van Jets

IMG_0441.jpeg

The Subs

IMG_0464.jpeg

Magnus (met Tom Barman)

IMG_0514.jpeg

The Sisters of Mercy

 

Suikerrock – Dag 1

Ik heb een T-shirt met de geweldige tekst “If things get better with age, then I am approaching Magnificence”. Nu is dat uiteraard wel waar maar wat er niet beter op wordt met de jaren is het recuperatievermogen.

Drie dagen Suikerrock en ik ben geradbraakt! En dan ben ik nog niet eens elke avond tot op het einde gebleven. De dagelijkse verplaatsing van zo’n 160 kilometers (heen en terug), het feit dat ik de dag ervoor en de dag erna moest werken en bovendien ook nog eens op zondag vroeg moest opstaan om een halve dag te gaan werken, zal evenmin geholpen hebben vrees ik.

En hoe was Suikerrock ? Goed tot heel goed. Af en toe een tegenvaller maar die heb je elk jaar wel. In ieder geval kan ik niet klagen voor 70 euro. Ik heb 13 groepen kunnen zien en er vielen er maar twee echt tegen.

Het begon op vrijdag. Van ’t werk rechtstreeks naar Tienen om daar het weekend te zien openen door Charlie Winston. De naam zei me niets maar achteraf gezien herkende ik wel enkele nummers. Hij was in ieder geval perfect als opener. Charlie heeft er een fan bij.

Ook de naam van de tweede groep op het programma, Starsailor, deed niet direct een belletje rinkelen al bleek ook hier hetzelfde. Enkele nummers herkende ik wel. Twee geslaagde optreden dus.

Als derde ( en voor mij ook als laatste die dag) was Joost Zweegers, a.k.a. Novastar, aan de beurt. Ik heb hem al meerdere keren aan het werk gezien en hij heeft me nog nooit in de steek gelaten, ook deze keer niet. Altijd een plezier om mee te maken.

Wat er dag 2 en dag 3 te zien was volgt wel in een later bericht.

 

IMG_0085.jpeg

Charlie Winston

IMG_0204.jpeg

Starsailor

IMG_0312.jpeg

Novastar