Rust

Na een drukke werkweek is het er dit weekend niet echt van gekomen om eens goed uit te rusten.

Vrijdagavond, nadat ik mijn auto winterklaar ben gaan halen bij de garage, stond er een bezoekje aan het Sportpaleis op het programma. Lenny Kravitz kwam immers zijn nieuw album Strut voorstellen.

In het voorprogramma trad Trombone Shorty op. Hierover kan ik kort zijn : als je ze ergens kan vermijden … doe het dan. Die trombone was echt vervelend, zelfs irriterend. Echt niet te doen. Ook irriterend was het lange wachten na het voorprogramma. Als het voorprogramma om 20u55 ophoudt, dan verwacht ik de hoofdact om 21u15. 21u30 is ook nog aanvaardbaar, 21u50 is dat niet. Als hij nog 5 minuten langer op zich had laten wachten dan was het concert zonder mij doorgegaan.

Het concert zelf is moeilijk samen te vatten. Geniale momenten werden afgewisseld met simpelweg saaie momenten. Ik verwacht van dergelijke artiesten ook wel een concert dat iets langer dan anderhalf uur duurt. En als je een nieuw album komt voorstellen dan mogen er wel meer dan 3 nummers uit dat album worden gespeeld. Heb ik dan spijt gehad dat ik ben geweest ? Helemaal niet maar ik denk ook dat ik er geen spijt van zou hebben gehad wanneer ik niet was geweest. Toch een beetje teleurgesteld dus.

Zaterdagnamiddag heb ik dan nog eens een fotowandeling van 12 km gemaakt. De resultaten volgen later deze week wel. ’s Avonds heb ik een bezoekje gebracht aan onze evenementenhal. Het VAT (Vorselaars Amateur Toneel) bracht daar immers hun jaarlijkse toneelvoorstelling. Dit jaar was het De genodigde, een stuk van Frank Aendenboom. Geen billenkletser maar wel een grappig genoeg en bovendien gebracht door 4 sterke acteurs.

Na het toneel was het weer vrij laat eer ik thuis was maar veel tijd om te slapen was er niet. Om 5u liep de wekker af zodat ik een uurtje later mijn broer naar Zaventem kon brengen. Iets over half acht was ik terug thuis. Ik was toch wakker dus snel loopkledij aangedaan en een klein half uurtje gaan lopen.

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat er de rest van de dag nog weinig is gebeurd. Hopelijk gebeurt er morgen tijdens de eerste regionale staking ook weinig. Van mij mogen ze staken zoveel ze willen, zolang ze mijn maar niet verhinderen om te gaan werken. Staken is een recht maar dat is werken ook.