Suikerrock Dag 2

Dag 2 van Suikerrock 2014. Op het programma achtereenvolgens Nina Nesbitt, School is Cool, De jeugd van tegenwoordig, Arsenal, Madness en Goose. Ik keek vooral uit naar Madness.

Maar ik begin bij het begin: Nina Nesbitt. Eigenlijk zijn we gewoon verder gegaan waar we gisteren gestopt zijn namelijk in Schotland. Nina Nesbitt blijkt immers Schots te zijn. Ondanks haar heel jeugdige leeftijd (ze is nog maar 19) kon ze me wel bekoren. Niet zo fel als Gabrielle Aplin vorig jaar maar ze komt wel in de buurt.

 

042.JPG

 

Daarna was het de beurt aan School is Cool. Ik ken hen meer van naam dan van hun songs dus ik wist niet echt wat te verwachten. Ze vielen me heel goed mee. Heel enthousiaste mensen die duidelijk plezier hebben op het podium en die positieve vibes straalden af naar het publiek want de sfeer zat er dik in.

 

161.JPG

151.JPG

 

Voor de derde groep had ik geen goed gevoel op voorhand. Hollandse rap … niet direct mijn ding al was Gers Pardoel vorig jaar wel prettig om horen. Vandaag liet mijn gevoel me niet in de steek. Na 5 minuten wist ik dat ik oud word (of ben): het klikte niet tussen De Jeugd van Tegenwoordig en mij. Ik heb me dan maar afgezonderd in een rustig hoekje en heb mijn boek van Harlan Coben erbij genomen.

 

209.JPG

 

Om 20u was het dan de beurt aan Arsenal. Wederom een groep die ik vooral van naam ken. Ze mochten een uur spelen maar dat had gerust langer mogen duren. Een mengelmoes van muziekstijlen die wonderbaarlijk genoeg heel goed samengaan. ’t Was een heel aangename kennismaking die naar meer smaakt.

 

308.JPG

 

Om 21u30 begon het stukje “nostalgie” van de dag: MADNESS. In de jaren ’80 was Madness één van mijn favoriete groepen. Niet dat ik rondliep in een strakzittend kostuum met hoed en geruite das maar ik had wel al hun elpees en veel van hun hits kan ik nog altijd meezingen. Ik ben blij vast te kunnen stellen dat hun muziek nog altijd werkt en dat niet alleen op mijn generatiegenoten maar ook bij de jeugd. Jammer genoeg mochten ook zij maar een uurtje optreden. Het was wel geweldig om ze na al die jaren eindelijk eens live aan het werk te kunnen zien.

 

338.JPG

459.JPG

 

Ik zat nu wel met een dilemma: zou ik wachten op Goose of niet ? Collega Gunter vindt ze heel goed en dat doet bij mij een belletje rinkelen. Wij hebben namelijk een nogal verschillende smaak. Terwijl ze het podium klaarmaakten voor Goose nog even een”klapke” gedaan met Conny. Om 23u15 begon Goose en om 23u20 was mijn dilemma opgelost. Goose is not my cup of tea. Dan maar terug naar B&B Carpe Diem in de Wolstraat, blogje schrijven en gaan slapen want morgen is er nog dag 3 met o.a. Alison Moyet, Umberto Tozzi, Ozark Henry en The Jacksons. Slaapwel !