Bumpy ride

Wat valt er te vertellen over een transitdag ? Niet veel behalve dat 270 km over Ierse wegen rijden soms vermoeiend kan zijn. Zeker wanneer het weer zo wisselvallig is als vandaag. Het ene moment moet je de zonnecrème bovenhalen, het volgende moment regent het pijpestelen. Wolkenfotografen zouden zich wel geamuseerd hebben vandaag. Ik dus ook, al heb ik sommige foto’s al rijdend moeten nemen vanwege geen plaats om te stoppen langs de kant van de weg.

Ondertussen zit ik al anderhalf uur terug op de Oscar Wilde die me van Rosslare naar Roscoff brengt. Het belooft een heel avontuurlijke overtocht te worden want er staat behoorlijk veel wind en een vrij grote golfslag. Het schip rolt dan ook van voor naar achter en van links naar rechts ook al heeft de kapitein alle stabilisatoren aan het werk gezet. Het seasickness response team (ik verzin dat dus niet hè) is bezig met het her en der verspreiden van papieren zakjes, dat zegt genoeg. Ik dacht eerst van een cinemake te doen maar de cinema is op dek 10 en daar zal het rollen nog veel erger aanvoelen dus dat laat ik maar achterwege.

Zo dadelijk begin ik dan maar aan het derde boek van mijn vakantie, De grote Leider, een what if-thriller van Guy Walters (over wat er zou kunnen gebeurd zijn mocht Oswald Mosley in 1937 aan de macht zijn gekomen in Groot-Brittannië.

Gisteren heb ik De vrouw van de koorddanser van Philipp Vandenberg uitgelezen. Zoals de meeste van zijn historische thrillers is ook dit weer een mix van fictie en non-fictie. Het verhaal ? Het jaar is 1525. Magdalena, een novice vlucht weg uit het klooster van Seligenpforten, korte tijd voor haar eeuwige gelofte. Ze sluit zich aan bij de circusgroep van de Grote Rodolfo en wordt verliefd op hem.

Rodolfo, de grootste koorddanser ooit, behoort echter tot een geheim genootschap: de 9 onzichtbaren. Als Quartus weet hij en alleen hij waar de boeken der wijsheid zich bevinden. Hij wordt echter vermoord tijdens de beklimming van de dom van Mainz. Verschillende mensen zitten achter die boeken aan en het is aan Magdalena om ze allemaal voor te zijn.

Vandenberg weet als geen ander de zeden uit oude culturen te portretteren en ook nu is hij daar schitterend in geslaagd. Niet voor niets behoort hij tot mijn favoriete auteurs.

 

blog1.JPG

blog2.JPG

blog4.JPG

blog6.JPG

blog7.JPG