walkingwithluc

Jawel, er is vandaag nog eens gelopen, meer bepaald in Lier. Niet de natuurloop die deze namiddag wordt gelopen maar wel een alternatieve route.

Ik had om half tien afgesproken met Sally om te gaan lopen maar we zouden het wel heel rustig aan doen. We lopen immers allebei veel te weinig op dit moment. We vertrokken naast de spoorweg richting Netekanaal. Net voor het Netekanaal ging het dan via het jaagpad van de Nete naar de Zaat. Vandaar hebben we dan gewoon de vest gevolgd zodat we na 47 minuten 6,75 km op de teller hadden staan. Echt snel ging het dus niet maar buiten een paar keer te moeten stoppen om de neus vrij te maken ging het wel behoorlijk.

Daarna ben ik nog even naar Duffel gereden om een bezoekje te brengen aan RS Labs. Mijn schoenen waren immers dringend aan vervanging toe. En aangezien het spreekwoord zegt “never change a winning team” ben ik ook deze keer weer voor de Asics Gel Foundation gegaan.

Omdat ik met het vorige paar al eens last had van blauwe teennagels hebben we wel besloten om een half maatje groter te nemen. Dat zou dit probleem moeten voorkomen. Bijkomende meevaller was dan de kleur. In plaats van een schoen met felblauwe stukken is het nu een neutrale onopvallende grijszwarte schoen geworden. Ik heb er dan maar onmiddellijk twee paar van genomen. Eén paar om thuis te lopen en één paar om te gebruiken tijdens de middagpauze op ’t werk. Dat bespaart me veel heen en weer gesleur. Het is wel een serieuze hap uit het budget maar door regelmatig af te wisselen gaan de schoenen wel langer mee hè.

’t Is hier een paar dagen stil geweest en dat heeft alles te maken met het lopen.

Helaas wat het de neus die liep en niet ikzelf. Daarbij komt dan nog dat ik gewoon moe ben. Op ’t werk geen moment rust, elke dag vroeg op en ook (te) laat gaan slapen. Als je er dan niet een paar dagen tussenuit kunt, dan begint dat te wegen. Het is zelfs zo erg dat ik de laatste dagen geen zin had om te lezen op de trein en in de plaats daarvan een hazenslaapje nam.

’s Avonds ging de computer dan wel even op om de mails te lezen maar dan nog iets verzinnen om op de blok te zetten zat er niet in. En aan het aantal zakdoeken dat de afgelopen dag verbruikt werden heeft niemand een boodschap.

Gelukkig ben ik nog wel even naar Ebay geweest. Daar stond een mooie Coca-Cola auto te koop en die heb ik voor een prikje kunnen kopen. Ook een OHEE-stripverhaal dat ik al geruime tijd zoek heb ik daar gevonden en kunnen kopen (voor een half prikje).

Ondertussen gaat het al veel beter met de lopende neus. Zelfs zo goed dat ik morgen heb afgesproken met Sally om een toertje te gaan lopen in Lier. En als er nog tijd is rij ik verder naar Duffel want het wordt ook hoog tijd dat ik een nieuw paar schoenen ga kopen.

Als ik even snel kon lopen als mijn neus … dan brak ik alle records !

Om half zeven opstaan … op een zondagmorgen … eigenlijk moet je daar goed gek voor zijn, zeker wanneer het is om ongeveer 2,5 uur in de trein te gaan zitten. Wie doet er nu zoiets ? Awel; ikke dus.

Wat het opstaan nog lastiger maakte was de vrijwel slapeloze nacht die er aan vooraf was gegaan. Nochtans had ik het gisteren niet te laat gemaakt op het verjaardagsfeestje van Sally. Ik was één van de eerste om naar huis te gaan en was om half één al terug thuis. Maar in slaap geraken lukte me niet. Teveel gedronken ? Ik heb wel wat Ice Tea’s gedronken maar niet extreem veel. Teveel gegeten ? Ik heb wel wat van de hapjes gegeten maar ook hier niet extreem veel. Het zou ook kunnen liggen aan een overdosis Karaoke van Nadia, Sally, Peter, Marleen en Maude. Nathalia en Clouseau hoeven zich alvast geen zorgen te maken. Naar hetgeen ik gehoord heb komt hun job nog niet in gedrang.

Wat het ook geweest is, het was vroeg om op te staan maar het was dus voor een goed doel namelijk de uitbreiding van mijn collectie stripverhalen. En de verre verplaatsing naar Rijswijk (bij Den Haag) is zeker de moeite waard geweest. Met een rugzak volgeladen met 26 stripverhalen en twee DVD’s  ben ik thuisgekomen. Toppers waren deze keer een Oktaaf Keunink door Marc Sleen uit 1960.en het levensverhaal van Pius X door Jef Nys dat nog 2 jaar ouder is. Ik denk dat dat wel het voordeel is van Nederlandse beurzen. Die goeie oude Vlaamse verhalen lijken daar gevoelig goedkoper te zijn.

Om af te sluiten nog twee foto’s van de kerstboomverbranding die ik gisteren in Schilde heb gezien. De foto’s van het feestje zelf laat ik niet zien. Er zouden kinderen kunnen kijken.

Sinds vanmiddag weet ik hoe een doorsnee minister van landbouw zich nog al eens voelt.

Er hebben namelijk het grootste deel van de namiddag een paar boeren op mijn maag gelegen. Hoe ze daar gekomen zijn ? Ze zaten in de boerenomelet die ik deze middag heb gegeten. Nochtans smaakte de omelet tijdens het eten zelf heel goed. Maar zo’n half uurtje later had ik dus last van mijn maag. En dat heeft geduurd tot ik er uiteindelijk (zo tegen een uur of vier) in geslaagd ben om een boertje te laten en vanaf dan ging het beter. Volgens mij het bewijs dat het een omelet was met echte stukjes boer in.

En nu kan het weekend beginnen. Morgen eerst wat slaap in halen, proberen om een dik half uur te gaan lopen en ’s avonds naar een verjaardagsfuif. En zondag trek in naar onze noorderburen. In Rijswijk (bij Den Haag) wordt immers het jaarlijkse stripfestijn georganiseerd in de Expo aan de Volmerlaan. En voor de “verwarde” geesten : het zal daar vol liggen met stripverhalen en niet vollopen met strippers 😉

Niet alleen in het weer is een lichte verbetering te bespeuren, ook het lopen gaat iets beter (althans vandaag toch).

Vanochtend vroeg verscheen er voor de eerste keer in weken een oranje waarschuwingslichtje op mijn dashboard (temperatuur onder 4°C) in plaats van een rood waarschuwingslichtje (temperatuur onder 0°C). ’t Was weer even wennen aan dat warme weer, zeker omdat ik nog even via de bakker moest wandelen (om een late verjaardagstraktatie te halen).

Tijdens de middagpauze ging het dan weer richting Nachtegalenpark. Normaal gezien duik ik ter hoogte van het Kasteel Den Brandt het park in maar vandaag heb ik dat maar zo gelaten en ben ik rond het park gelopen. Het park zag er namelijk moeilijk “beloopbaar” uit. Na een klein halfuurtje stond ik terug voor ons kantoorgebouw.

Er woont of werkt een pestkop in de buurt van ons kantoor en die valt mij al heel de week lastig. En hoe doet hij (of zij) dat dan ? Heel simpel door zijn (of haar) auto recht voor onze deur te parkeren. En hoe kan ik daar dan last van hebben ? Ik kom toch niet met de auto naar ’t werk dus een parkeerplaats kan hij (of zij) al niet van mij afnemen.

Inderdaad niet maar de auto is kwestie is dus wel een Ford Mustang GT, één van de mooiste wagens ooit gebouwd, ook al is het dan de moderne versie en niet “Eleanor” uit “Gone in 60 seconds” of de wagen van Steve McQueen uit “Bullitt”. Elke keer als ik naar buiten keek  zag ik haar dus staan.

En gisteren maakten ze het nog erger door, net toen ik buiten kwam, nog een gifgroene Ford Focus RS tegen aan te gooien. Twee prachtige wagens, zo dichtbij en toch ver weg. ’t Wordt hoog tijd dat ik de Lotto win …

Gelukkig lag er weer een mooi pakje te wachten bij mijn thuiskomst. De laatste twee delen van de Fenix-collectie 2009 van Brabantstrip waren toegekomen en dat waren net verhalen van twee van mijn favoriete auteurs namelijk Rik (Dees Dubbel en Cesar) en Marc Sleen (De Lustige Kapoentjes). De storting voor de editie 2010 is trouwens ook al uitgevoerd want ook dit jaar geeft Brabantstrip weer 6 zeldzame strips uit. Ondertussen bestaat de collectie, die ik volledig in mijn bezit heb, al uit 67 albums.

Niet alleen in de Kempen is het soms mooi om te lopen. Ook de parken rondom grootstad Antwerpen hebben hun charmes. Vooral het Nachtegalenpark ligt er mooi bij, al wordt het op de vaste paden wel moeilijker om te lopen. Deze middag heb ik daar nog eens een halfuurtje gelopen.

De “aangestampte” sneeuw is op bepaalde plaatsen behoorlijk (en gevaarlijk) glad. Waar het helemaal niet glad was om te lopen was de atletiekpiste in het park. Lopen door zo’n tien à vijftien centimeter losse sneeuw had ik ook nog nooit gedaan. De enige plaats in het park waar bijna niet te lopen viel was het bruggetje. Daar ben ik dan ook heel rustig (en voorzichtig) over gestapt.

Op weg naar huis hebben ze het me vandaag trouwens wel moeilijk gemaakt. Niet alleen stond er een verschrikkelijk mooie Ford Mustang GT voor de deur van ons gebouw, aan het eerstvolgende kruispunt kwam dan nog een Ford Focus RS aangereden. ’t Is gewoon niet eerlijk ;-(

Even zag het er naar uit dat er ook vandaag niet zou worden gelopen. De hele voormiddag heeft het hier nog behoorlijk gesneeuwd. Niet van die poedersneeuw die je, in combinatie met de strakke wind, alle zicht ontneemt maar van die grote vlokken.

Maar na de middag stopte het dan met sneeuwen en om drie uur heb ik dan toch maar de beslissing genomen om me om te kleden en een halfuurtje te gaan lopen. Al is lopen veel gezegd. Op sommige plaatsen trok het meer op schaatsen. Vooral op die plaatsen waar de sneeuw was vastgereden door auto’s.

Maar ik ben toch een halfuurtje buiten geweest en het heeft nog mooie plaatjes opgeleverd ook.

Geen weer om een hond door te sturen vandaag. Daarom ben ik maar zelf te voet naar de supermarkt gewandeld (en blij dat ik was dat ik terug thuis was !).

Ik heb me dan maar terug met de fotocamera achter de venster gezet en genoten van de vogels in en rond onze appelboom.