walkingwithluc

Vandaag nog eens een loopje uit de oude doos gedaan. De titel slaat dus wel op het loopje op zich, niet op de persoon in wiens gezelschap ik ben gaan lopen. Ik zou niet durven om Sally een doos te noemen, laat staan een oude doos .

Het was echter wel een eeuwigheid geleden dat we nog eens samen zijn gaan lopen. “Vroeger” hebben we samen honderden kilometers afgemaald. We hebben ons in 2008 samen voorbereid op de marathon van Eindhoven (die zij in tegenstelling tot mij wel heeft uitgelopen). Ze heeft me talloze keren vergezeld op mijn duurtrainingen voor de marathon van Dublin (die ik wel beëindigd heb, zij het op 5u30).

Dit gewoon om te zeggen dat we “loopbuddies” waren. Maar dan begon de biologische klok te tikken en werd er aan kinderen gedacht (het was haar klok, niet de mijne ). En zo kwam het dat we sinds augustus vorig jaar niet meer samen op pad waren geweest. Door omstandigheden (winter, ziekte, Roparun) heb ik zelf het lopen sinds de Great North Run in september ook wat links laten liggen.

Maar nu heb ik haar gek genoeg gekregen om mee te doen aan de Ekiden in oktober en dan moet er uiteraard terug getraind worden. En waar kun je dan beter beginnen dan op de Lierse Vesten ? Het was weliswaar niet mijn weer en evenmin mijn favoriete tijdstip (ik loop het liefste ’s ochtendsvroeg wanneer het nog fris of koud is) maar we hebben toch een mooi rondje gelopen. Helaas lag onze derde musketier ziek in bed maar we hebben dan maar Sally’s broer ingeschakeld om mee te lopen.

De afspraak voor volgende week is al gemaakt.

Het eerste weekend van juli. Voor velen betekent dit vier dagen tussen 80.000 andere mensen op een te kleine wei in Werchter staan.

Voor mij betekent dit, twee dagen op een gezellig, iets kleiner festival in mijn eigen Vorselaar vertoeven. Dan is het bij ons immers Na Fir Bolg oftewel het festival van de “Ronde Mannen”.

Wat ooit begon als een echt folkfestival is nu uitgegroeid tot een Folk, Rock en Kleinkunstfestival. Wat het echter heel gezellig maakt is het feit dat je de drank nog uit echte glazen krijgt, dat je de koffie of thee uit een tas krijgt (mét koekje !) en dat je de spaghetti uit een echt bord krijgt met een echt bestek. Qua milieuvriendelijkheid kan dat tellen. En voor het geld moet je het zeker niet laten. 60 euro voor drie dagen (35 euro in voorverkoop), inwoners van Vorselaar betalen slechts 30 euro en kinderen onder de twaalf mogen zelfs gratis binnen. Dus … f**k Werchter !

En de muziek viel ook dit jaar weer mee.

Op zaterdag zag ik achtereenvolgens Flushed Harmony, Sense Unique, La Belle Gigue, Hannelore Bedert, Embrio en Corvus Corax. Ik ben niet blijven wachten op Gorki.

Over Flushed Harmony kan ik weinig vertellen. Sense Unique was wel heel goed en ook vollediger dan vorig jaar. Toen zat de helft van de band vast in de file en hebben ze een noodprogramma moeten ineen steken (wat trouwens ook heel goed was). La Belle Gigue was noch goed noch slecht. En dan Hannelore Bedert … wat een talent. Mijn collega’s kennen haar niet (dat zijn dan ook Studio Brussel; Q-Music of MNM luisteraars) maar ze weten niet wat ze missen. Mooie teksten, geweldige stem en een fantastische groep erachter. Als je ooit de kans krijgt om naar een optreden te gaan : DOEN !. Embrio was dan weer perfecte muziek om verder te lezen in mijn boek. Het laatste concert dat ik gevolgd heb was dat van Corvus Corax. Deze Duitse groep vult in hun thuisland blijkbaar zonder problemen het ene voetbalstadium na het andere. Hun muziek lijkt me best te omschrijven als Middeleeuwse Hardrock Folk. Plezant voor een halfuurtje maar toen had ik het toch gehad.

Op zondag was het dan de beurt aan de Harmonie van Vorselaar, Roselien, The Pope en Eva De Roovere. Het optreden van Zjef Van Uytsel heb ik aan me voorbij laten gaan.

Een harmonie op een festival ? Jawel, in Vorselaar kan het en werkt het ook. Nog vóór hun concert begint zit de tent al afgeladen vol. Na de fanfare was het de beurt aan Roselien. Helemaal alleen met haar gitaar op het (kleine) podium maar wel zalig om naar te luisteren. Na Roselien kwam dan het geweld van The Popes, de groep die in 1994 nog gesticht werd door Shane MacGowan van The Pogues.

 

Na The Popes kwam ’t Kliekske maar van die gelegenheid heb ik gebruik gemaakt om mijn boek (De Rozenkoningin) verder uit te lezen zodat ik rond 19u klaar stond voor Eva De Roovere.

 

En zij was – uiteraard – geweldig ! Ze mogen zeggen wat ze willen van de Kempen maar er moet toch iets in de bodem zitten dat goed is voor de stem. Naast Eva hebben immers ook nog : Linda Mertens, Sylvie De Bie, Nathalia, Barbara Dex … De Kempen mogen dan stil zijn, ze zingen ook als engelen ! En als Hannelore Bedert nu niet uit West-Vlaanderen zou komen, dan zou ze ongetwijfeld ook uit de Kempen komen.

Na ’t werk moest ik vandaag nog even de stad in om een verjaardagsgeschenk te kopen voor mijn broer. Die komt begin volgende week terug thuis van zijn (solo)fietstocht Ieper-Compostella-Tarifa-Ieper. Dan zal hij dik drie maanden onderweg zijn en bijna 8.000 km gefietst hebben. Daartegen is onze Roparun maar peanuts natuurlijk.

En als ik dan in het centrum van Antwerpen ben dan MOET ik altijd even binnenstappen. Dat is zo één van die ongeschreven wetten.

En gelukkig heb ik dat gedaan want ze hadden weer iets heel moois in de aanbieding liggen : alle verhalen van Barelli door Bob De Moor in een beperkte Hardcover versie uitgave. Er zijn maar 500 van deze pakketten in de handel gebracht en er zal de eerstkomende 4 jaar toelating worden gegeven voor een andere Nederlandstalige editie. Om dit “hard” te maken is er zelfs een certificaat toegevoegd dat werd ondertekend door de rechthebbenden van Bob De Moor.

 

Ik heb trouwens nummer 212 van die 500 gekocht. Deze editie krijgt vast en zeker een ereplaats in de collectie.

Het viel vanmorgen best mee met de benen.

Het was nog geen half zeven toen ik al klaarstond voor ons “nieuwe” kantoorgebouw om te gaan lopen.

Ik ben vertrokken via de Jan Van Rijswijcklaan om net voorbij de Antwerp Expo de Vogelzanglaan te nemen. Dan ging het via de Eglantierlaan naar Park Den Brandt. Na een rondje door het park ging het ter hoogte van het kasteeltje in het Nachtegalenpark om dan aan Dikke Mee de Gerard Le Grellelaan te nemen richting Desguinlei.

Alles samen goed voor 4,70 km en 33 minuten lopen. Langzaam aan begint “het” terug te komen. Als ik dit kan volhouden dan ga ik in Turnhout toch zeker niet helemaal afgaan. De weersomstandigheden waren vandaag natuurlijk wel perfect. Vrij fris, weinig of geen wind en voldoende zuurstof in de lucht.

Omdat mijn Garmin en mijn PC niet meer overeenkomen met elkaar heb ik de route eens nagetekend via www.afstandmeten.nl.

 

Vandaag toch nog een beetje last gehad van de inspanning van gisteren. De korte nachtrust kan er ook wel een beetje mee te maken hebben. De hitte enerzijds en het onweer anderzijds waren dan ook niet echt bevorderlijk voor de slaap.

Hopelijk gaat het morgen beter want dan wil ik vóór ik begin te werken toch een halfuurtje gaan lopen. Ik heb me immers ingeschreven voor een tweede jogging dit jaar : De Acerta Brussels Ekiden op 15 oktober in en rond het Koning Boudewijnstadion.

Uiteraard ga ik die niet alleen lopen . Ik heb aan een select gezelschap – Sally, Carine, Ruth, Yannick en Kurt – gevraagd of ze mee wilden doen en ze hebben alle vijf toegezegd. We hebben wel besloten om niet voor de overwinning te gaan (kwestie van de echte atletiekclubs een beetje te sparen) maar om ons gewoon een namiddag sportief bezig te houden en ons hopelijk ook goed te amuseren.

 

Ondanks de onheilspellende weersvoorspellingen ben ik vandaag samen met collega Bart toch met de fiets gaan werken. Voor hem betekende dat wel opstaan in het “holst” van de nacht (concreet was dat 6u).

Toen hij dus uit zijn bed kwam stond ik thuis klaar om te vertrekken. Het was op dat moment heel aangenaam fietsweer : zo’n 20 graden en nagenoeg geen wind.

We hadden afgesproken om half zeven aan Café De Kroon in Viersel en vandaar zouden we via het Albertkanaal naar Wijnegem fietsen om dan via Deurne Noord en de Singel naar ’t werk te rijden.

Na 1u15 fietsen zat het tochtje van 30km er op (voor de geïnteresseerden de gemiddelde snelheid per schijf van 5 km : 00 – 05 : 27.8 km/u, 05 – 10 : 25.8 km/u, 10 – 15 : 28.1 km/u, 15 – 20 : 26.6 km/u, 20 – 25 : 25.5 km/u, 25 – 30 : 16.1 km/u). Aan die laatste 5km zie je wel hoeveel tijd er wordt verloren aan rode lichten.

In de loop van de voormiddag had ik wel even spijt van onze beslissing want toen werd het heel donker in Antwerpen maar tegen de middag was het terug stralend blauw. Helaas was het ook 34°C en dat stond me dan ook weer niet aan. Gelukkig hebben de West-Vlamingen het onweer even bijgehouden zodat we toch nog droog terug zijn geraakt. Bedankt !

De terugrit verliep echter niet rimpelloos. In Wijnegem zijn ze dus aan ’t werken en ik merkte te laat dat er enkele klinkers lagen met als gevolg een lekke band. Ik steek dus een nieuw binnenbandje maar dat was dan weer een bandje met een kort ventiel en mijn koersfiets heeft dus halfhoge velgen. Bandje er terug uit, nieuw bandje met lang ventiel er in en na een tien à vijftien minuutjes konden we verder.

Eens we aan het kanaal waren kon er terug doorgefietst worden. Gelukkig was Bart er bij want anders was ik nog iets langer onderweg geweest. De wind stond namelijk in het nadeel. Nu is Bart “iets” smaller dan ik maar ik was toch dolblij dat ik in zijn wiel kon kruipen. Met een kruissnelheid van 28 à 29 km per uur ging het terug richting Viersel.

Een paar kilometer vóór Viersel, ter hoogte van de brug van Massenhoven moest ik echter passen en moest het tempo naar omlaag. Bart is natuurlijk wel 20 jaar jonger.

Om af te sluiten nog even de gemiddelde snelheden : 00 – 05 : 21.7 km/u, 05 – 10 : 12.1 km/u (inclusief platte band), 10 – 15 : 22.5 km/u, 15 – 20 : 27.5 km/u (terug aan het kanaal), 20 – 25 : 23.4 km/u, 25 – 30 : 22.0 km/u.

Gelopen is er op deze dinsdag niet gedaan maar er is toch gesport.

Vanochtend toch maar een keuze gemaakt uit de grote stapel boeken en het is “De Rozenkoningin” van Philippa Gregory geworden. Het is een historische roman waarin feiten en fictie vermengd worden.

Het verhaal speelt zich in Engeland op het einde van de 15^e eeuw, ten tijde van de Rozenoorlogen (War of the Roses), de strijd tussen Edward IV van het Huis van York (de witte rozen) en Hendrik van het huis van Lancaster (de rode rozen).

Dankzij de NMBS heb ik vandaag zelfs extra lang kunnen lezen op de trein. Zij hebben immers gezorgd voor problemen met de bovenleidingen zodat ik vanochtend met 25 minuten vertraging aankwam in Antwerpen.

Helaas kan ik er morgen niet in verder lezen want dan ga ik samen met collega Bart met de fiets werken. Hopelijk houden ze het onweer in het westen van het land tot ergens zes uur

Problemen, problemen, problemen.

Ik heb vandaag “Contract met God” van Juan Gómez-Jurado uitgelezen (een boek dat trouwens net zo goed was als zijn “Spion van God”).

En nu moet ik kiezen … welk is het volgende boek dat ik ga lezen ?

Ik zou kunnen gaan voor één van de thrillers van Laura Lippman of één van de “projecten” van Andreas Wilhelm. Of kies ik toch maar voor het eerste deel van de Rozenoorlog trilogie van Philippa Gregory ? Of wordt het één van die andere 20 boeken die liggen te wachten om gelezen te worden ? Misschien moet ik morgen op de tast een boek kiezen vóór ik het licht aan doe. Ik zal het morgen wel laten weten.

Verder is er weinig gedaan het afgelopen weekend. Als eerbetoon aan Peter Falk zijn er een paar afleveringen van Columbo bekeken, er is een poging ondernomen om mijn fiets een “après-Roparun-nazicht” te geven maar die poging is mislukt aangezien mijn fietsenmaker vakantie schijnt te hebben en er is vandaag ook gelopen.

Deze namiddag ben ik een dik halfuurtje gaan lopen, goed voor 4,5 km. Ik heb me gisteren overigens nog eens ingeschreven voor een jogging (Dwars door Turnhout in augustus) en ik mag in mijn geboortestad toch niet afgaan hè ?

Hoe nat wordt een eenzame fietser die 400m vóór aankomst op z’n werk wordt overvallen door een wolkbreuk ?

Kletsnat, kleddernat, strontnat, zeiknat, doornat … kies maar uit … ze zijn allemaal een juiste omschrijving.

Gelukkig heb ik sinds gisteren terug een locker op ’t werk. We zijn de afgelopen weken van onze “glazen toren” namelijk naar het leegstaande gebouw van de buren verhuisd en niet alle lockers waren al meegegaan. Sinds gisteren dus wel. En dan heb ik onmiddellijk een pakje kledij er in gelegd. Dat is zo handig voor die keren dat ik met de fiets ga werken (minder gewicht meesleuren hè).

Vandaag heb ik ze dus al kunnen gebruiken want ik was echt doorweekt op die paar minuten. En iedereen weet hoe lang het duurt eer een jeansbroek droog is.  

Voorlopig hou ik me nog aan mijn schema want vanochtend vóór het werk ben ik weer gaan lopen.

Deze keer was het 4,2 km en daarvoor had ik net geen 30 minuten nodig. En deze leek het al wat meer op lopen. De eerste kilometer aan 8,9 km/u, de tweede aan 8,5km/u, de derde aan 8,3km/u. Toen was ik aan een rustpauze toe en heb ik 200 meter gewandeld. Dat had me blijkbaar deugd gedaan want de laatste kilometer  heb ik zelfs aan 9,2 km/u gelopen.

Het is alleen jammer dat ik mijn gegevens niet meer kan uploaden via Garmin connect. Mijn toestel wordt wel gevonden maar hij wil gewoon niet uploaden.

Ik weet echter nog niet wat ik morgen moet doen. Dan organiseert de plaatselijke KWB afdeling hun 21^ste Kardinaalsjogging. Dat is zo’n typische gezellige jogging maar het is ook wel een “wedstrijd” en dat zie ik dan weer niet zitten.

Ik zal er nog maar eens een nachtje over slapen zeker ?