Vandaag nog eens meegedaan aan een officiële jogging namelijk de Kardinaalsjogging, georganiseerd door de lokale afdeling van de KWB.
Omdat ik gisteren al gelopen had en omdat ik morgen nog eens ga lopen heb ik gekozen voor de kortste afstand, de vijf kilometer dus (die uiteindelijk 4,9km bleek te zijn maar dat is een detail).
Eigenlijk hou ik niet zo van deze jogging omdat het zo’n echte bosloop is en ik veel liever op asfalt loop maar het is toch goed meegevallen.
Onder een straalblauwe hemel vertrok ik om 9u richting Hull. Ik zou via de Scenic Route terug naar huis rijden en onderweg stoppen in Whitby.
De plaatselijke abdij had ik al wel eens bezocht maar toen was het weer iets minder. Deze keer was het wel schitterend weer. Het enige nadeel was wel dat er samen met mij twee schoolbussen aankwamen maar gelukkig hadden de leraressen ze behoorlijk onder controle.
Na het bezoekje aan de abdij heb ik dan de route langs de kust doorheen de North York Moors naar Hull gevolgd. In Hull was er even verwarring omdat de incheck niet op de vertrouwde plaats gebeurde.
Wat ondertussen wel vertrouwd lijkt te worden is het uit de rij worden geroepen voor een extra controle. Deze keer was het een Security Check. Ik denk wel dat het gewoon was om me te pesten want een echte check kan ik het niet noemen. Terwijl één man met een spiegel onder mijn auto keek (alsof ik daar iemand zou verbergen) werd er één van mijn rugzakken door de scanner gehaald.
Stipt 18u15 waren we los van de kade. Blijkbaar was dit vroege vertrek nodig omdat we anders door watergebrek in de Humber tot 22u zouden moeten wachten voor we konden uitvaren. Het eerste uur van de vaart was trouwens heel ruw. Eens we op volle zee waren was het terug rustiger maar toen kregen we omstreeks 21u plots een alarm en moest iedereen verzamelen op zijn Assembly Station. Blijkbaar kwam er rook uit de schoorsteen (wat mij wel vrij logisch lijkt) maar deze keer was de rook dus het gevolg van een kleine brand. Na een uurtje werd het alarm opgeheven en hebben we onze reis probleemloos kunnen verderzetten.
Nog enkele cijfers van de reis :
Verslag van 20/06/2010
Laatste dag in Northumberland. Ik had nog zoveel op mijn lijstje staan maar dat was gewoon teveel om in één dag te bekijken dus moesten er keuzes gemaakt worden. Alnwick Castle (ook wel bekend als Zweinstein uit de Harry Potter films) en Cragside hebben het niet gehaald. Het werd wel Warkworth Castle & Hermitage en Brinkburn Priory.
En spijt heb ik er zeker niet van gehad, in de eerste plaats omdat ik veronderstel dat het daar op een zonnige zondagnamiddag rustiger zou zijn dan bijvoorbeeld in Zweinstein. Warkworth Castle is vrij indrukwekkend.
Een wandeling van ½ mijl langs de rivier en worden overgezet door de veerman naar de Hermitage was ook leuk. De Hermitage zelf is een kapel die volledig uit de rotsen werd gekapt. Hoe ze dat gedaan hebben is bijna niet te vatten.
Van Warkworth ging het dan naar Brinkburn Priory, een kerk in heel goede staat met bijgebouwen (in minder goede staat). Daar had ik wel het geluk dat er net vandaag een koor kwam optreden. Werca’s Folk zou zeker niet misstaan op Na Fir Bolg, ons Vorselaars folkfestival.
En zo zit de vakantie er bijna volledig op. Nog een ritje naar Hull, volledig langs de kust met een tussenstop in Whitby om de plaatselijke abdij te bezoeken en dan terug richting België.
Om één en ander in te halen hieronder het verslag van 19-06-2010.
Net als gisteren was een grijze lucht het eerste dat ik zag toen ik de gordijnen opentrok. Op zich was dat niet zo erg aangezien ik het grootste deel van de dag zou doorbrengen in Durham. Belangrijkste bezienswaardigheid in Durham is de kathedraal. Een gigantisch mooi gebouw dat ooit begon als een kleine houten kerk waar in 995 het lichaam van St. Cuthbert werd begraven (na een zwerftocht doorheen Engeland van een dikke honderd jaar).
Op weg naar “huis” nog even een ommetje gemaakt langs Finchale Priory. Ondertussen maakten de wolken, net als gisteren, af en toe plaats voor een waterig zonnetje. Echte regen heb ik niet gehad al viel er soms wel wat fijne motregen uit de lucht.
Wel aanwezig gedurende de hele dag was een strakke wind wat me wel een paar spectaculaire beelden opleverde toen ik van de parking naar het hotel liep.
Om één en ander in te halen hieronder het reisverslag van 18/06/2010.
Even leek het er op dat dit weer een grijze dag zou worden. Toen ik richting Belsay vertrok was dat onder een grijs wolkendek. Maar tegen de middag waren die wolken als sneeuw voor de zon verdwenen en kreeg ik hetzelfde weer als de afgelopen dagen m.a.w. behoorlijk wat zon.
In Belsay bezocht ik Belsay Hall. Eigenlijk bestaat dit landgoed uit drie delen : Belsay Hall, Belsay Garden en Belsay Castle. Belsay Hall is op zich een mooi gebouw maar binnen is het eigenlijk niet om aan te zien. Vandaag was dat echter anders omdat er op het landgoed een speciale kunsttentoonstelling was : ExtraOrdinary Measures. In de Hall stonden enkele beelden van Ron Mueck. Hij maakt griezelig levensechte beelden van mensen, meestal op grotere schaal. Er was trouwens een film te zien waarin het hele proces uit de doeken werd gedaan. Na de Hall kon je dan via de tuin naar het kasteel.
In de tuin stonden nog enkele werken, het ene al beter dan de andere maar het beste waren de foto’s van Slinkachu. Hij maakt foto’s van miniatuurtjes in een “normale” omgeving en plaatst die dan terug in de omgeving waar ze gemaakt werden zodat je soms bijzonder goed moet kijken om ze te zien staan.
In het kasteel zelf stonden dan ook nog enkele kunstwerken waaronder een soort draaimolen die onder een stroboscoop tot leven kwam. Prachtig om te zien maar helaas onmogelijk om te fotograferen (en ik was mijn kleine Nikon vergeten zodat ik er evenmin een filmpje van kon maken).
Na Belsay ben ik dan nog verder gereden naar Ayden waar ik een bezoekje bracht aan het … kasteel. Op weg naar dat kasteel was ik wel blij dat het nog geen hoogseizoen is want ik heb weer over wegen gereden die net breed genoeg waren voor mijn auto. Gelukkig ben ik geen tegenliggers tegengekomen want dan zou ik echt niet weten hoe ik die zou moeten kruisen.
Om één en ander in te halen hieronder het reisverslag van 17/06/2010.
Dag 2 in Northumbria bracht me via Bishop Auckland naar Barnard Castle. In het eerste dorp wou ik het plaatselijke kasteel (en Deer Park) bezoeken maar daar leek alles gesloten. In het tweede dorp was het kasteel (of wat er van over blijft) wel open. Barnard Castle is trouwens een heel gezellig dorpje.
Ook het Bowes Museum behoort tot de bezienswaardigheden. Dit schitterende gebouw werd in de negentiende eeuw door John Bowes en zijn vrouw gebouwd, speciaal om er een museum in onder te brengen. John Bowes is trouwens nog familie van Elisabeth Bowes Lyon, de moeder van Queen Elisabeth II en beter bekend als The Queen Mum.
Op weg “naar huis” nog een bezoekje gebracht aan Egglestone Abbey.
Vervolg van het vakantieverslag, vandaag 16/06/2010
De eerste dag in Northumberland werd een dag van herinneringen ophalen. In 2000 ben ik hier namelijk ook al een week geweest.
De eerste halte was Lindisfarne, ook wel Holy Island genoemd. Dit eiland ligt namelijk aan de bron van het Engelse Christendom. Uiteraard stond een bezoekje aan Lindisfarne Priory op het programma, gevolgd door een wandeling naar Lindisfarne Castle. Dit eiland kan je trouwens niet altijd bezoeken aangezien de weg er naartoe de helft van de dag (bij vloed) afgesloten is van de rest van Northumberland.
Na Lindisfarne was het dan de beurt aan Bamburgh waar het machtige kasteel waakt over het kleine dorpje. In dit dorpje heb ik in 2000 het genoegen gehad om de wedstrijd Engeland-Duitsland (in Charleroi) te kunnen bekijken in de bar van het hotel met de helft van het dorp. Er wonen daar namelijk maar een tweehonderdtal mensen. Zelden zo’n sfeer gezien en het feit dat de Three Lions dan nog wonnen van Dem German maakte het feest compleet.
Het is hier een weekje stil geweest maar daar is een eenvoudige verklaring voor. De Free WIFI in mijn Engels hotel bleek niet zo goed te werken als de Schotse versie tijdens de eerste week. Vanaf vandaag dus (met een weekje vertraging) de rest van het reisverslag. Ik begin met 15-06-2010.
Na een weekje in Bonnie Scotland terug de grens overgestoken om nog enkele dagen in Northumberland te verblijven.
Om daar te geraken heb ik de A68 genomen. Over die weg kan ik vrij kort zijn : waarom geld geven aan een pretpark ? Rij gewoon over de A68 van Edinburgh naar Newcastle en je hebt hetzelfde achtbaan-gevoel. De maker van verkeersborden met “Blind Summit” er op is rijk geworden van deze weg. En als je daar dan met een snelheid van 100 km/u over rijdt dan heb dus echt het gevoel dat je in een achtbaan zit.
Ongeveer halfweg ben ik wel gestopt in Jedburgh om de restanten van Jedburgh Abbey te bekijken.
En nu zit ik dus in mijn nieuwe uitvalsbasis voor de komende dagen : Sunderland in een hotel dat op een paar meter van de zee ligt (bij hoogtij toch). Even was er wel paniek omdat er geen Tea making facilities waren maar die hadden ze verstopt in de kast. Er zijn wel internet problemen maar ondertussen heb ik plots wel opnieuw GSM-verbinding.
Laatste dag in Schotland vandaag 
dus ook mijn laatste Schotse kastelen bezocht vandaag.
Het eerste kasteel was Doune Castle. Al zal de naam bij de meesten niet bekend in de oren klinken, ze zullen het waarschijnlijk toch al gezien hebben. In dit kasteel werd namelijk Monty Python & The Holy Grail opgenomen, toevallig toch wel één van mijn favoriete films aller tijden zeker. De Audio Guide die je daar krijgt werd trouwens ingesproken door Terry Jones, niet alleen één van de leden van Monty Python maar ook nog een historicus (denk maar aan zijn schitterende reeks over de kruistochten). Tijdens de tour kon je op verschillende plaatsen extra informatie over de film beluisteren – met klankfragmenten. Je zag onmiddellijk welke bezoekers dit deden. Zij stonden dan ergens in een hoekje te grinniken of zelfs gewoon te lachen. Bij het verlaten van het kasteel kon ik er dan ook niet aan weerstaan en heb ik het volledige script van de film (in pocket formaat) gekocht. Ik weet in ieder geval al welke DVD er zal worden gespeeld wanneer ik terug thuis ben.
Tweede stop was dan Castle Campbell, gelegen aan de top van Dollar Glen. Het kasteel zelf stond grotendeels in de steigers maar zoals altijd was het uitzicht geweldig. Ook de wandeling van en naar het kasteel was de moeite waard. De heenweg was enorm steil. Er werden “sturdy Shoes” aangeraden en dat was wel nodig ook. Voor de terugweg heb ik gekozen voor een wandelpad doorheen de glen … een smal en glibberig padje, ook heel steil maar zeker wel de moeite waard. Ik was wel blij dat ik voor deze gelegenheid mijn wandelstok had meegenomen.
En morgen verlaat ik dan Schotland richting Northumberland. Onderweg bezoek ik nog wel Jedburgh Abbey.
O ja … voor ik het vergeet : er zijn in Doune Castle inderdaad veel zwaluwen maar ik heb er geen enkele gezien die kokosnoten droeg. Het zullen dus geen Afrikaanse zwaluwen geweest zijn !
Ik moet het verslag van vandaag met schokkend nieuws beginnen. Ik raad gevoelige lezers aan om zich eerst neer te zetten. Hier komt het dan … het kan regenen in Schotland ! Echt waar ! Toen ik vanochtend richting Edinburgh vertrok regende het en dat heeft geduurd tot de vroege namiddag. Ondertussen is het wel gestopt en is het weer afwisselend bewolkt en zonnig.
Maar vandaag heb ik dus een bezoekje gebracht aan de Schotse hoofdstad Edinburgh. Ik ben trouwens blij dat ik gewacht heb tot vandaag (zondag) om dit te doen. Mijn GPS was namelijk niet op de hoogte van bepaalde wegwerkzaamheden in het centrum. En bovendien reed ik volgens de GPS vaak in straten waar mijn auto dus niet reed. Ik kan me niet voorstellen dat me dat op een drukke werkdag zou overkomen.
Het grootste deel van de dag werd doorgebracht in Edinburgh Castle. Als je alles wil bekijken en beluisteren (ik had uiteraard weer een Audio Guide genomen) dan ben je daar wel een paar uurtjes zoet mee. Daarna nog een wandeling door de stad gemaakt. En wat heb ik geleerd tijdens die wandeling ? Punk is niet dood. Schotten zijn geen fans van Engeland. Weer of geen weer … wij dragen onze zomerkledij. En straatmuzikanten spelen soms doedelzak.
walkingwithluc 