Sommigen kunnen er tegen, anderen kunnen er helemaal niet tegen …Ik kan er in ieder geval niet tegen. En met “er” bedoel ik dan de warmte en de zon.

Moet het nog gezegd worden dat ik me de laatste dagen niet echt amuseer ? Ik blijf met zo’n weer liever binnen (met de rolluiken zo goed als volledig naar beneden). Een boek lezen, en paar DVD’s bekijken, wat administratie bijwerken en vooral NIET buitenkomen.

Ik vrees ook het ergste voor morgen. ’t Zal er weer gezellig warm zijn. Het was er eergisteren al 28°C. Wat gaat dat geven na twee dagen tropische temperaturen ?

Hopelijk kan ik vannacht een beetje slapen.

Het gaat toch snel. Een vijfdaags weekend gaat al even snel voorbij als een tweedaags weekend.

Al bij al is het wel een vrij sportief weekend geweest waarin ik twee keer ben gaan lopen. Afgelopen zaterdag 4 km gelopen en vanochtend 4,44 km gelopen. De eerste loop was gewoon bij ons thuis, vandaag ben ik op verplaatsing geweest. Dat gaf me immers de gelegenheid om via een bloemenwinkel te rijden en een boeketje snijbloemen te kopen voor mijn moeder.

Zoals iedereen weet is het vandaag immers de enige echte moederdag ! Nu ja, iedereen ? Toch zeker iedereen in de provincie Antwerpen en in Costa Rica waar men Moederdag blijkbaar ook op 15 augustus viert (http://nl.wikipedia.org/wiki/Moederdag) .

Ik heb trouwens ook een nieuwe manier gevonden om mijn loopjes te downloaden. Dat lukt me al geruime tijd niet meer op de website van Garmin zelf maar dankzij een tip van een collega heb ik mijn toevlucht gezocht tot endomondo.com en daar lukt het dus wel. En te plannetjes zijn bovendien nog mooier dan die van Garmin zelf.

Ik zie het inderdaad weer zitten en wel om verschillende redenen.

Eerste reden : ik sta aan het begin van een vijfdaags weekend en dat is altijd meegenomen. Juli en augustus zijn traditioneel maanden waarin ik niet al teveel verlof neem. Ik neem liever vakantie in juni en september. Als ik dan op reis ga dan is het gevoelig goedkoper. En mijn collega’s met schoolgaande kinderen kunnen het ook appreciëren want dan kunnen zij zonder problemen tijdens de schoolvakantie verlof nemen.

Tweede reden  ik ben vandaag mijn nieuwe bril gaan halen : een Ray Ban 6211 2716. Ik denk dat ik teveel door mijn andere bril gekeken heb want de glazen waren echt versleten.

En er is nog een derde reden maar daar kan ik momenteel niet echt veel over zeggen. Ik kan wel zeggen dat ik, toen ik vanochtend mijn GSM opzette, een SMS had gekregen met een heel interessant aanbod. Toen het aanbod enkele uren later telefonisch nog wat meer uitgelegd werd moest ik een simpel antwoord geven : ja of nee. Ik kan al wel zeggen dat het antwoord ja was maar zolang niet alles rond is kan ik niet meer lossen. Mochten er collega’s zijn die dit lezen : neen, ik heb mijn droomjob als archivaris in de bibliotheek van één of ander landhuis in Engeland niet gekregen dus jullie zitten nog wel een tijdje met mij opgescheept. Jullie zullen gewoon moeten wachten tot eind september.

De koopjesperiode mag dan al een tijdje achter ons liggen, dat heeft me er niet van weerhouden om toch nog enkele koopjes te doen.

Nu Londen toch zo in de belangstelling staat (er schijnen daar een paar sportwedstrijden plaats te vinden ?) vond ik het wel gepast om één van de typisch Londense kenmerken aan te schaffen : de London taxi. Alhoewel de LTI Fairway Austin FX4 meer en meer wordt vervangen door modernere versies rijden er nog een hoop klassiekers rond in de Britse hoofdstad.

En nu heb ik er dus ook eentje, zij het wel dat de mijne wit is, dat er Coca Cola op de deur staat en dat hij maar 6,5 cm lang is en bovendien nummer 382 is in mijn Coca Cola autocollectie. Zoals wel vaker wanneer ik iets van een Britse Ebayer koop lagen de verzendingskosten hoger dan de aankoopprijs. Maar daartegenover staat wel die Britse Ebayers bijzonder snel werken. Aangekocht op 5 augustus en vandaag al ontvangen.

Samen met het pakje lag er ook een brief van ECI op me te wachten. Blijkt dat ik nog een korting van 9,95 euro tegoed had. Dus even naar hun website gegaan. Was daar toch ook net een actie van “2 + 1 gratis” bezig zeker. In combinatie met de korting betekent het dat ik 3 boeken van Jo Nesbǿ voor nog geen 15 euro heb kunnen aankopen. Ik heb nog niets van hem gelezen maar als ik me niet vergis is hij één van de favoriete schrijvers van mijn (bureau)buurvrouw. Wanneer ik ze ga lezen weet ik niet want de stapel “nog te lezen” lijkt maar niet kleiner te worden. Maar ja, je kan eigenlijk nooit genoeg boeken hebben.

Hoe lang zou het geleden zijn ? Minstens enkele maanden maar misschien ook wel langer.

Waarover heb ik het ? Ik heb het in eerste instantie over lopen en in tweede instantie over het lopen met mijn loopbuddy Sally. Honderden en honderden kilometers hebben we vroeger samen gelopen. Of het nu was in voorbereiding op de halve marathon van Brussel, de Roparun of de marathon van Dublin … de trainingskilometers gingen net dat beetje vlotter voorbij.

Maar zowel bij Sally als bij mij was er de laatste tijd geen tijd om te lopen al was haar excuus (een zoontje) wel iets geldiger dan het mijne (van alles en nog wat). Maar vandaag hebben we toch nog eens samen de vesten in Lier gelopen. Dat gaf ons ook de tijd om wat bij te kletsen.

Het was trouwens niet de eerste keer deze week dat ik de loopschoenen heb aangetrokken. Ook afgelopen woensdag en vrijdag ben ik de dag begonnen met een half uurtje lopen. Hopelijk ben ik terug “vertrokken”.

Het is ook weeral een tijdje geleden dat ik het nog over de Coca Cola Collectie heb gehad. Gisteren zijn er nog enkele blikjes bij gekomen. Twee blikjes uit de “Make a Move this Summer” reeks en ook de twee blikjes “Night & Day” naar een ontwerp van Jean Paul Gaultier. Het “Night” blikje (links op de foto) zou gebaseerd zijn op de bh en het corsert van Madonna en het “Day” blikje (rechts op de foto) op de Bretonse strepen van Gaultier.

Ondanks het feit dat het Olympische spelen zijn valt de “buit” dit jaar wat tegen. Waar zijn de tijden van de speciale reeksen met afbeeldingen van Olympische steden en sporten?

Zondag is blijkbaar “Familiedag” op Suikerrock. Zondag was ook de derde en laatste keer dat ik de verplaatsing naar Tienen maakte. Zaterdag ben ik niet gereden. Ik vond het een beetje overdreven om enkel voor Luc Van Acker naar Tienen te rijden. Maar gisteren ben ik dus wel geweest.

Eerste naam op de affiche : Tom Dice ft. Iris. Ik ken Tom Dice enkel van zijn Eurosong deelname maar zijn optreden viel heel goed mee. Bekwame muzikanten achter hem, “vrolijke” liedjes, kortom een uurtje gezelligheid, prima om een festival op gang te schieten. Het “ft. Iris” gedeelte beperkte zich tot twee liedjes van die andere Eurosong deelnemer.

Na Tom was het de beurt aan De Mens. Zij vieren dit jaar hun 20^ste verjaardag maar afgaande op het enthousiasme waarmee ze spelen zijn ze nog lang niet speelmoe. Die mannen hebben duidelijk plezier tijdens het spelen en kunnen dat plezier probleemloos overbrengen op het publiek. Nu moet ik wel toegeven dat Frank Vanderlinden altijd al “ne sympathieke pee” heb gevonden.

Derde gast op het podium was Gabriel Rios. Hem had ik al eens aan ’t werk gezien op TW Classic. Ik meen me te herinneren dat ik hem toen niet slecht vond maar gisteren kon hij me toch niet echt overtuigen. Dat gaf me wel de tijd om rustig iets te eten en me in een rustig hoekje te zetten om nog wat te lezen.

Daarna was het de beurt aan één van de hoogtepunten van mijn bezoek aan Suikerrock : DAAN. Ik zag hem voor het eerste aan ’t werk op de Lokerse Feesten vorig jaar en ik was onmiddellijk verkocht. Alhoewel ik vind dat hij soms een beetje te theatraal is kan ik niet ontkennen dat hij vocaal en muzikaal ijzersterk is. Dat hij bovendien nog één van de meest talentvolle muzikanten van het land in zijn groep heeft helpt natuurlijk ook Dan heb ik het natuurlijk over Isolde Lasoen. In Tienen beperkte zich tot zang, drum en bugel maar vorig jaar in Lokeren was ze bijna een “one-woman-orchestra”. Echt indrukwekkend en bovendien nog een streling voor het oog ook. Daan zorgde er trouwens ook voor dat “de plon” sprong. Dat komt er van wanneer je met flesjes water begint te spelen in de buurt van stekkerdozen.

Het zorgde er ook voor dat er voor het eerst vertraging op het programma zat. Die vertraging plus het feit dat ik vandaag moest gaan werken hebben me doen besluiten om Suikerrock te laten voor wat het was en naar huis te rijden ook al miste ik daardoor Ozark Henry en Texas.

Wat zijn nu mijn conclusies na drie dagen Suikerrock ? Ze krijgen van mij een 9 op 10. Inkomgelden zijn heel democratisch (100 euro voor een combiticket voor de vier dagen). Sfeer is zeer gemoedelijk (geen fouilleringen aan de inkom). Er is gratis parking op enkele honderden meters van het terrein (aan ’t station). Eten en drinken is behoorlijk goedkoop (2,50 euro voor een drankje, 5 euro voor een – grote – hotdog, hamburger of braadworst, 5 euro voor een portie tortelloni). Als ik toch een minpuntje moet aanhalen dan is het het beperkte menu. Een broodjesbar zou toch niet misstaan.

Als de affiche volgend jaar meevalt dan zien ze mij zeker terug. Dan mogen ze Daan nog eens laten komen, eventueel in zijn “simpele versie”.

Tweede dag van Suikerrock. Als de eerste dag al “heavy” was, dan was de tweede dag “very heavy”.

Sweet Savage, een Noord-Ierse groep uit Belfast mocht ge spits afbijten. De jongens waren me onbekend maar schijnen toch al een tijdje bezig te zijn, al lijken ze volgens Wikipedia wel enkele keren te zijn gesplit en terug opgestart. Een van hun nummers werd zelfs gecoverd door Metallica. Wat ze brachten was pure metal.

Daarna was het de beurt aan de Belgische metalgroep Channel Zero. Hen kende ik wel “van naam” maar ik kan niet zeggen dat ik één van hun nummers ken. Ze speelden zo mogelijk nog een pak luider dan Sweet Savage maar beter waren ze niet. Ze kregen wel het publiek mee. Dat publiek zorgde op het einde van hun optreden trouwens voor behoorlijk gespannen security mensen. “De Franky” vond het namelijk een goed idee om zijn fans mee op het podium te vragen, een vraag waar de fans maar al te graag op ingingen. Chaos tot en met.

Derde naam op de affiche was me niet onbekend : STATUS QUO. Ik heb Francis, Rick en Andy al vaker aan ’t werk gezien (Brussel, Oostende, Antwerpen) en ze waren me nog nooit tegen gevallen. En ook gisteren hebben ze me niet teleurgesteld. Vanaf de eerste noot tot de laatste noot krijgen ze het volledige publiek mee. Er wordt wel eens lachend gezegd dat ze maar 3 akkoorden kennen (er liep zelfs iemand rond met een T-shirt met de tekst “looking for the 4th accord”) maar als ze met die 3 akkoorden telkens zo’n geweldige show kunnen geven, wie heeft dan een vierde akkoord nodig ? En alle nummers worden door nagenoeg iedereen meegezongen. Ik heb zelfs een meisje van een jaar of tien alles woord voor woord zien meezingen.

Om half tien had The Quo gedaan en dan stond ik voor de keuze : blijf ik wachten of niet ? Ik had al een hele dag geluk gehad met het weer en het was nog minstens een uur wachten op Alice Cooper. De trip naar huis zou sowieso anderhalf uur in beslag nemen. Donderdag (of eigenlijk vrijdagnacht) was het ook al 2u toen ik thuis kwam. Ik ben dan toch maar naar huis gereden. Alice Cooper is toch onsterfelijk dus die zie ik op een andere keer wel eens.

Vandaag zit ik niet in Tienen. Er waren weinig groepen die me echt konden boeien en enkel om Luc Van Acker te zien ga ik niet naar Tienen rijden. Maar morgen ben ik terug van de partij.

Om af te sluiten nog een nummerke van Status Quo, weliswaar op Glastonbury en niet op Suikerrock maar dat is maar een detail.

Suikerrock in Tienen.

Om een of andere reden was ik er nog nooit geweest. Hoe dat komt ? Ik weet het niet. Aan de affiche kan het niet liggen want als ik zo de affiches van de afgelopen jaren bekijk dan staan daar toch heel wat namen bij die mij wel kunnen bekoren. Misschien is het de locatie ? Tienen is nu eenmaal niet zo vlot bereikbaar als Antwerpen.

Enfin, sinds gisteren is daar dus verandering in gekomen. Na ’t werk recht naar Tienen gereden wat dankzij de vakantieperiode bijzonder vlot ging. Toen ik op de markt aankwam waren de heren van Mojostar net aan hun set begonnen. Eenvoudige en simpele maar wel heel goede rock. Zo hoor ik het graag.

Mojostar werd gevolgd door The Union en dat Brits trio kon me zeker bekoren. Heel sterke muzikanten en sterke nummers, soms stevige rock, dan weer een rustige ballad of een bluesnummer.

Als derde op de affiche : de alom geprezen Belgische “revelatie” Triggerfinger. Als je het mij vraagt dan snap ik niet waarom die groep zo de hemel wordt in geprezen. Ik zeg niet dat ze slecht zijn maar een “waaw” gevoel had ik zeker niet. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog ? Of het ligt aan mijn eigenzinnige smaak. Ik heb bijvoorbeeld ook nooit begrepen waarom men Zita Swoon zo fantastisch goed vindt.

Vierde en laatste groep op het podium : Billy Gibbons, Dusty Hill en Frank Beard van de Texaanse ZZ TOP, de groep die in de jaren ’80 hoge toppen scoorden met “Sharp Dressed Man” en “Gimme all your lovin’”. De heren mogen dan al “op leeftijd” zijn, het is er niet aan te zien of te horen.

De eerste dag was dus zeker geslaagd en dat hoop ik van de tweede dag ook. Muzikaal zou het met Channel Zero, Status Quo en Alice Cooper niet kunnen mislukken maar ik heb een beetje schrik van het weer. Naast de oordopjes zal ik ook maar een regenjasje meenemen.

Ik ben er klaar voor :

Op de vraag “wat zijn de trappen van vergelijking van ‘warm’ ?” zullen de meeste mensen antwoorden : “warm – warmer – warmst”. En ze hebben gelijk maar toch ook weer niet.

Ook “warm – warmer – trein” zou op een examen als correct antwoord moeten worden aanvaard.

Je kan veel zeggen van de NMBS maar niet dat ze hun klanten niets gunnen. Voor een niet al te hoog bedrag mag je namelijk niet alleen een ritje met de trein maken. Je krijgt er nog een gratis saunabeurt bovenop (gelukkig zonder verplichting om in badhanddoek rond te lopen).

Mocht het nog niet duidelijk zijn … ik heb vanavond behoorlijk gezweet op de trein. Ik had de pech om een trein zonder airco te hebben en dan mogen ze nog zoveel raampjes openzetten … het haalt allemaal niets uit.

Als Fränk Schleck nog een manier zoekt om op natuurlijke wijze vocht af te drijven, dat hij de trein Antwerpen-Herentals maar neemt, veel doeltreffender dan Xipamide.