Voor de vrijdagse uitstap met moeder kon er vandaag vroeger dan normaal worden vertrokken. Ik koos dan ook Bokrijk als bestemming.
Niet het park zelf maar het arboretum dat eigenlijk achter het park ligt. Je parkeert op Parking 1 maar in plaats van rechtdoor naar de ingang sla je rechtsaf naar het Arboretum. En in het Arboretum zelf kan je een afgepijlde wandeling doen of zomaar wat rondwandelen. Er is overal wel iets te zien.
Deze keer waren het de Rhododendrons die overal in bloei stonden.
Het was er trouwens bijzonder rustig. Buiten twee tuinmannen hebben we niemand gezien. Het park zelf hebben we niet bezocht. Dat hebben we de afgelopen jaren al een paar keer gedaan en dat is dus altijd hetzelfde hè? Het arboretum (dat overigens gratis te bezoeken is) ziet er elke keer weer anders uit.
Akkoord, het is een eindje rijden maar dat is het arboretum van Kalmthout ook en dat van Bokrijk is naar onze smaak mooier.
Na de lunch in de Bartizan (het vroegere Koetshuis) zijn we naar Scherpenheuvel gereden. Mei is tenslotte al halfweg en we waren daar nog niet geweest. Schande!
Daar konden we, na een bezoekje aan de basiliek en het branden van een kaars, een koffietje gaan drinken bij Vangrootloon. Dat is ook een beetje een traditie.
Van Scherpenheuvel ging het dan terug naar huis en kwam er een einde van onze tocht door de provincies Antwerpen, Limburg en Vlaams-Brabant.
walkingwithluc 