Het deed maandag deugd om bij gewoon regenweer naar ’t werk te bollen. Gedaan met die wintertoestanden.
We zitten ondertussen terug een beetje in het normale patroon aan ’t hervallen. Dat betekent dus ook een uitstap op vrijdag met moeder.
Vandaag kozen we voor Oelegem waar, op de grens met Schilde, het Provinciaal Domein Vrieselhof ligt. Daar heb je de keuze uit 3 wandelingen en wij kozen voor de zwarte wandeling die zo’n 3km ver is. Perfect dus om met moeder te doen.
Helaas was de brasserie niet open waardoor de wandeling niet met een koffietjes kon worden afgesloten.
De eerste werkweek van 2026 is ook een feit en wat een week is het geweest!
Maandag was nog vrij rustig. Weinig volk op het werk dus ook weinig mensen die mijn (ondertussen traditionele) affiche kunnen negeren 😉
Dinsdagochtend zag alles wit maar dat was niet erg … ik had voor de rest van de week toch thuiswerk gepland dus de auto mocht aan de kant. Toen wist ik echter nog niet dat ik rond een uur of twee een telefoontje van mijnbroer zou krijgen. Of ik zin had in een “ijzig ritje”? Wanneer dan wel? Wel, nu direct als het kan, graag naar Schiphol?.
Hij was gestrand in Antwerpen Centraal op weg naar Schiphol waar hij woensdag hoopte te vertrekken voor een fietsvakantie naar Thailand, Laos en Vietnam.
Ik dan maar laptop dichtgeklapt, berichtje aan mijn teamleader gestuurd en even op en af naar Schiphol gereden. Bijna 400 km maar gelukkig lagen de wegen er extreem goed berijdbaar bij. Blijkt zowat de enige dag van deze week te zijn geweest. Lucky Me!
Afin, hij was op tijd in Schiphol om alvast zijn fiets in bewaring te geven en hij is op woensdag ook kunnen vertrekken (één van de weinigen) en na een lange reis aangekomen op het vertrekpunt van zijn fietstocht. Zijn bagage heeft er een dag langer over gedaan. Ondertussen is hij begonnen aan zijn tocht en kunnen wij weer genieten van zijn foto’s.
Nadat vrijdag alle sneeuw weggeregend was stonden we zaterdag terug op onder een sneeuwtapijt. Mooi als je gaat wandelen, minder mooi als je de baan op moet.
Wij hebben ons beperkt tot twee wandelingen van telkens zo’n 5 km met vertrek en aankomst in Peulis. Het heeft wel enkele mooie plaatjes opgeleverd maar van mij mag de sneeuw verdwijnen voor de rest van de winter.
Wij hebben het alvast rustig “gevierd”. Oudejaar werd in Vorselaar doorgebracht waarbij we ons tegoed hebben gedaan aan “ne goeie Chinees” en na een paar kwisjes te hebben gezien op TV zijn we terug naar Peulis gereden waar we nog vóór middernacht in onze nest staken. Het heeft wel geduurd tot na middernacht eer we sliepen. Misschien had het vuurwerk dat nergens mocht worden afgeschoten er iets mee te maken?
Nieuwjaarsdag zelf is het traditioneel “frikadellen met kriekenspijs” eten in Peulis. Vóór het zover was zijn we, ook wel een traditie, een nieuwjaarswandeling gaan maken. Vaak rijden we daarvoor naar Lier maar deze keer zijn we gewoon in Peulis gebleven.
Vrijdag had ik wel een belangrijke afspraak. Ik kon eindelijk mijn hoorapparaat terug gaan halen. Hopelijk werkt het nu beter. Dat zou toch moeten want het is een totaal nieuw toestel. Blijkbaar heeft de fabrikant mijn origineel toestel ergens verloren gelegd. Afin, ze weten in ieder geval niet waar het ligt. Mij maakt het niet uit, ik hoor terug beter.
Zaterdag was het eigenlijk geen weer om een hond door te sturen maar we zijn er toch in geslaagd om een halfuurtje droog te gaan wandelen.
Vandaag was het dan weer schitterend wandelweer. De straten in Peulis liggen er meestal wel verraderlijk gladjes bij. Strooiwagens blijken hier niet te komen. “Uitgezonderd Plaatselijk Verkeer” wordt niet als prioritair beschouwd. Wel bizar wanneer de helft van het dorp “plaatselijk verkeer” is. Het verschil met buurgemeente Bonheiden/Rijmenam is opvallend.
Naast de baan levert de sneeuw wel vaak mooie plaatjes op. Dat hebben we gezien tijdens onze wandeling naar de Peultebossen.
walkingwithluc 