Dropping

Wat is een dropping ? Volgens Wikipedia is het een spel of een (militaire) oefening waarbij personen geblinddoekt naar een plek worden gebracht, vanwaar zij zelfstandig de weg naar huis moeten vinden. Een variant is die, waarbij zowel de startplek als de eindplek van de dropping van tevoren onbekend zijn. In dat geval wordt de deelnemers eerst de eindplek getoond. Een dropping in het donker is spectaculairder dan een dropping overdag. Hierbij kunnen wegen met verlichting achterwege worden gelaten, zodat de route echt pikdonker is en de deelnemers deze alleen met een zaklantaarn kunnen verlichten, wat het vinden van de weg terug flink lastig kan maken. Het is dan wel handig om de omgeving waar de dropping zal plaatsvinden van te voren overdag te verkennen om het risico van verdwalen te voorkomen.Het groepje dat er als eerste in slaagt het eindpunt van de dropping te vinden is winnaar van het spel.

Gisteren was het de grote PCM-IT dropping. Toen we in 2013 enkele jaren van systeemmigraties tot een goed einde hadden gebracht zijn we op bedevaart naar Scherpenheuvel geweest (en “we” dat zijn de collega’s van Process & Change Management Life en van Information Technology Application Delivery Life). Tijdens het etentje achteraf beslisten onze managers dat dit voor herhaling vatbaar was en ze gaven de opdracht aan Leni, Bart, Tom en Wim om een dropping te organiseren.

Enerzijds keek ik er wel naar uit maar anderzijds was ik niet echt op mijn gemak. Meestal kijken ze naar mij wanneer er iets moet georganiseerd worden. Dan ben ik de enige die weet wat er te gebeuren staat. Gisteren wist ik dus niets. We werden om 17u30 verwacht aan ’t Soetehuys in Bevel waar eerst de inwendige mens werd versterkt. Na het eten reden allemaal naar het even verderop gelegen Prinsenhof in Herenthout.

Daar werden we verdeeld in drie groepen. Elke groep werd naar een verschillende startplaats gebracht. De groep onder leiding van Leni en Tom reed naar Gestel, de groep van Wim naar Berlaar en mijn groep, Waseem, Nadine en Sandra onder leiding van Bart, mocht vertrekken in Bouwel.

Van daar moesten we op basis van verschillende instructies (via een fotozoektocht, een topografische kaart, wegbeschrijvingen die via een QR-code konden worden ontcijferd en een visgraatparcours) terug naar Herenthout. Onderweg kregen we ook nog enkele taken. Zo kregen we bijvoorbeeld 5 rauwe eieren. De bedoeling was om ze heelhuids aan de finish te krijgen maar als we er in slaagden om ze te bakken dan kregen we 10 punten extra.

Het was heel plezant, we hebben ons onderweg goed geamuseerd en we hebben vooral veel geluk gehad met het weer. Het grootste deel van de avond hebben we enkel miezerige motregen gehad. Enkel het laatste halfuur, net toen we goed op weg waren om te verdwalen in de pikdonkere Merodese Bossen, hebben we behoorlijke regen gehad.

De drie teams waren bijna gelijktijdig aan de aankomst en na enkele drankjes en even napraten kon iedereen naar huis … vermoeid maar voldaan zoals ze zeggen. Bij deze wil ik Leni, Bart, Tom en Wim nogmaals bedanken voor een geslaagde avond.

 

dropping1.JPG