’t Was nog eens een extra lange dag gisteren. Nu weet ik ook wel dat elke dag even lang is maar ik bedoel gewoon dat er meer waren uren tussen het opstaan en het terug gaan slapen dan tussen het gaan slapen en het opstaan.
Om 5u liep de wekker af zodat ik extra vroeg naar ’t werk kon rijden en nog een half uurtje kon gaan lopen voor ik begon met werken. Er moest wel maar een halve dag gewerkt worden.
In de vroege namiddag stond er immers een tripje naar Hasselt op het programma. Sinds een paar jaar geef ik mijn moeder een concertje als geschenk voor verjaardag, nieuwjaar, Kerstmis en dergelijke. Een concertje van André Rieu of Die Musikantenstadl of Das Frûhlungsfest der Volksmusik of Ein Abend in Wien of zoiets dergelijks. Ik moet dan altijd wel een ticketje voor mezelf kopen ook, ook al is het niet vaak mijn soort muziek.
En gisteren was de Für Einen Tag tournee van Helene Fischer aan de beurt. We hadden verwacht dat we een avondje zeemzoete Duitse ballads zouden te horen krijgen maar dat viel even anders uit.
Wat we te zien en te horen hebben gekregen is een bijna 3 uur durende wervelende show met waarin alle stijlen muziek alle soorten muziek aan bod zijn gekomen. Uiteraard waren er die typische Duitse ballades maar er was ook en spectaculaire ode aan Grease, covers van Tina Turner (Goldeneye), Dolly Parton (I Will Always Love You) en een heel mooie cover van Hallelujah van Leonard Cohen.
Neem daarbij een groot podium, een 10 man sterke begeleidingsband, 2 background zangeressen, 6 dansers en evenveel danseressen en een geweldige licht- en lasershow en dan kan ik alleen maar toegeven dat het een heel aangename avond was. ’t Meiske zelf mag trouwens ook gezien worden.
De volgende twee concerten zullen weer totaal anders zijn : The Cranberries en Within Temptation.
walkingwithluc 