Een raar gevoel

Topozin_-_Raar.jpgHet doet toch raar …

Afgelopen weekend is de voorlopige deelnemerslijst voor de Roparun 2013 verschenen op hun website. Je ziet daar dan de bekende teams staan : het Jessa team, De Kloddelopers, Lotgenoten Vlaanderen, De Rode Lopers, het ING team …

En achter nummer 231 staat dan niet “United Against Cancer” maar “Never Say Never”.

 

startlijst.jpg

Ik had voor mezelf al in februari de beslissing genomen dat het mijn laatste Roparun zou worden en ik heb dan ook voldoende tijd gehad om me te verzoenen met dat idee maar nu is het ineens realiteit en dat voelt vreemd aan.

De laatste 7 jaar, maar vooral de laatste 4 jaar, is de Roparun een heel belangrijk deel van mijn leven geweest : teambijeenkomsten in Rotterdam, trainingsroutes uitstippelen, routebeschrijvingen maken, parcours verkennen, vrachtwagens en mobilhomes reserveren, inzamelacties coördineren, wisselschema’s uitwerken, foto’s maken en bewerken, presentaties maken … kortom uren en uren en uren zijn er besteed aan de voorbereidingen op de Roparun.

En dat valt nu dus allemaal weg. Schrik voor het “zwarte gat” heb ik niet maar het zal toch raar zijn.