Lange dagen & korte nachten

Zoals ik afgelopen maandag verwachtte is het inderdaad een heel zware week geweest.

 

Op ’t werk zitten we in de eindsprint van ons project dat volgende week zaterdag moet geïmplementeerd worden. En des dichter die datum komt, des te groter wordt de stress. En dat betekent ook heel vroeg beginnen (rond 7u) en bijna 10u later naar huis gaan.

 

Voor zover er naar huis kan gegaan worden natuurlijk. Want dinsdag ging het al niet. Toen stond het K&K Symphoniker op het podium van de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen voor een 2u durend concert met muziek van Johann Strauss (één van de Kerstcadeaus die we voor mijn moeder hadden gekocht). Een concert van een 50-koppig orkest (waarvan de helft strijkers) is best indrukwekkend. De grote “hits” van Strauss werden niet gespeeld, behalve Wiener Blut en An der schöne blaue Donau helemaal op het einde. Na het concert moesten we met de trein naar huis en bijgevolg was het bijna middernacht eer ik thuis was.

 

Woensdag ben ik dan weliswaar vroeger gestopt met werken maar dat betekende niet dat ik vroeger thuis was. Woensdag was immers mijn “Roparun wafeltocht”. Om drie uur van Antwerpen naar Olmen om 19 dozen wafels op te laden. Dan van Olmen naar Sint-Niklaas om 17 dozen wafels af te leveren. Van Sint-Niklaas ging het naar Itegem om de resterende wafels af te leveren en het was al voorbij acht uur toen ik behoorlijk vermoeid terug thuis was.

 

Donderdag was het weer bijna middernacht eer ik mijn bed zag. Deze keer was Florian Silbereisen en zijn Frûhlingsfest der Volksmusik in de Lotto Arena de oorzaak (het derde en laatste Kerstcadeau). Hij had onder andere Karl Gott, Richard Clayderman, Angela Wiedel en, zoals ze hem in Duitsland noemen, “der belgische Shootingstar” Christoff. Deze show is iets minder spontaan dan Musikantenstadl maar met een drie uur durende show krijg je wel waar voor je geld. Maar het was weer een heel korte nacht.

 

03032011383.jpg

En de afgelopen nacht was al niet veel beter want het was vanochtend nog een acht uur geworden toen ik al onderweg was naar Rotterdam voor de Roparunteambijeenkomst. Sommige mensen zullen het gek vinden om drie uur in de auto te zitten om een twee uur durende bijeenkomst bij te wonen maar ik vind dat wanneer je je ergens voor inzet dat je dat dan met volle overtuiging moet doen, anders heeft het geen zin. En sinds ik in 2009 besliste om de rol van teamcaptain van ons Roparunteam over te nemen ga ik er dan ook voor de volle 100% voor. Je bent bezeten door het Roparunvirus of je bent het niet.

 

Nadat ik terug was heb ik dan maar mijn loopkledij nog eens aangetrokken om een halfuurtje te gaan lopen want met die drukke (werk)agenda komt dat er helaas veel te weinig van. Maar het heeft wel deugd gedaan.

 

En morgen ? Ofwel in de voormiddag naar Kasterlee om flyers uit te delen, ofwel in de namiddag naar Putte-Grasheide om flyers uit te delen ofwel allebei. Ik zie het wel.