GMM

Ik word oud Wenkbrouw ophalen

Waar is de tijd dat ik zonder problemen na een optreden een “nachtje door” kon doen. Tegenwoordig gaat dat lang zo vlot niet meer en dat heb ik vandaag wel gemerkt. Gisteren een hele dag op Graspop in Dessel gezeten en daar noodgedwongen ook de nacht doorgebracht.

Vanochtend om kwart na zes ging immers pas de eerste shuttlebus terug van Dessel naar het station van Mol. Er waren wel taxi’s ook maar 18 euro betalen voor een ritje van een paar kilometer was er wel over.

Graspop dus. Eigenlijk moet ik zeggen Graspop Metal Meeting. Ik heb daar weer behoorlijk wat geleerd. Zo is de metal van tegenwoordig bijvoorbeeld niet wat wij vroeger verstonden onder heavy metal (althans, toch niet wat ik er onder verstond).

Het aanbod van eten en drinken is er met de jaren toch ook op vooruit gegaan. Vroeger kon je een hamburger, hotdog of friet kopen. Tegenwoordig heb je pizza’s, pasta’s, wokschotels, pitta’s, kebabs, Vietnamees en nog zoveel meer.

Ik moet ook wel zeggen dat de muziek me niet echt kon bekoren. Waarom ga je dan ? Ik was enkel geïnteresseerd in de allerlaatste groep van het weekend die zou spelen van 23u tot 0u30 … KISS. Sinds mijn leraar biologie me in 1980 meenam voor mijn eerste KISS-concert heb ik alle concerten (behalve dat van hun vorige passage op Graspop) in België gezien. En aangezien ze al een beetje ouder worden kan elke keer de laatste keer zijn.

Het concert was wel de moeite waard. Alles wat er moest zijn was er. Geweldige lichtshow, drumstellen die de hoogte in gaan, gitaren die vuurwerk afschieten en omhoog vliegen, vuur langs alle kanten, Gene Simmons die zijn klassieke acts zoals vuurspuwen en bloedbraken brengt, Paul Stanley die de massa bespeelt en natuurlijk ook onverslijtbare muziek. Uiteindelijk hebben ze meer dan twee uur gespeeld en het mocht gerust nog wat langer duren.

En toen begon het wachten … het wachten op de pendelbus … het wachten op de trein … Het was half acht toen ik vanochtend thuis kwam. En dan wil je gaan slapen want je bent moe maar je ben te moe om te slapen. Maar het is dan toch gelukt en nu begin ik me terug “mens” te voelen.

DSCN2273

DSCN2280

DSCN2287