Horen

De laatste werkdag van 2018 is een feit. Dat lijkt vroeg maar ja, ik kan er ook niets aan doen dat we maandag de brug maken.

Persoonlijk zou ik eigenlijk al twee weken verder willen zijn. Die eerste anderhalve week van het jaar op het werk is immers mijn minst geliefde periode van het jaar. Al dat “om-te-beginnen-mijn-beste-wensen-voor-het-nieuwe-jaar”-gedoe is er teveel aan voor mij.

Voor mij is volgende week woensdag gewoon een nieuwe werkdag van een nieuwe week. Op mijn bureau ligt nog altijd hetzelfde werk dat er vandaag ook nog lag. En toevallig zijn we dan in 2019 en niet langer in 2018. So What? Enfin, ik zal het wel overleven. En vriendelijk zijn tegen de mensen.

Dat ben ik ook deze middag geweest toen we, met de weinige aanwezigen, een kleine receptie hebben gehad om het einde van het jaar te vieren. Collega Linda had lekkere en gezonde hapjes voorzien. De drank was helaas alcoholhoudend (cava) of een suikerbom (Coca Cola, Fruitsap, Ice Tea …).

Voor mij was het weer wel een prima gelegenheid om mijn hoorapparaat te testen. Jawel … je leest het goed … een hoorapparaat.

Sinds een tiental dagen heb ik een hoorapparaat, nu ja, een cross over. Toen eerder dit jaar is gebleken dat de gehoorproblemen waar ik al jaren mee worstel niet de schuld waren van KISS, Rainbow of Deep Purple maar wel van een Acusticus Schwanoom op de hoorzenuw, bleek dat de enige werkbare oplossing een Cross-Over was.

Aan mijn dove rechteroor heb ik een microfoon hangen die signalen doorstuurt naar de speaker die in mijn goede linkeroor zit. Het is nu nog wel uitzoeken welke geluiden goed binnenkomen en welke geluiden storend zijn. Wanneer zet ik alles luider en in welke situatie zet ik alles stiller. Het is nog een beetje zoeken. Gelukkig heb ik een geweldige audiologe bij Aurilis waar ik op kan rekenen.

 

phonak