walkingwithluc

Jawel, vanmorgen om half negen was ik al op weg naar Antwerpen, deze keer niet om te gaan lopen maar om te gaan werken. De migratie van een paar honderdduizend klanten van de ene database naar de andere moest immers getest worden.

Nu is dat niet zo erg, op een zondagochtend naar Antwerpen werken. Er is immers geen verkeer onderweg. Helaas zijn er wel wielertoeristen op de baan. Ik weet ook wel dat je ze niet allemaal over dezelfde kam mag scheren, ik ben tenslotte zelf ook jaren wielertoerist geweest.

Maar de bende die ik vandaag tegenkwam sloeg toch wel alles. Ik sta te wachten om linksaf te slaan aan het rode licht. Het verkeerslicht naar rechts springt op groen wat dus betekent dat het het verkeer dat van links komt al rood licht heeft. Een halve minuut later springt het licht ook voor mij op groen en net op het moment dat ik wil optrekken moet ik alles dichtgooien voor een bende “wielerterroristen” die dus doodleuk door het rode licht rijden om het kruispunt over te steken. En dan verschieten ze dat er accidenten gebeuren. Het beste van al was natuurlijk dat die mannen mij aankeken alsof ik de gevaarlijke was.

Op ’t werk ging alles wel vrij goed. Hier en daar nog wat schoonheidsfoutjes maar al bij al een geslaagde migratie. Het beste moment kwam echter toen ik pas thuis was en telefoon kreeg van Steven. Hij had namelijk net een SMS gekregen van van onze commerciële directeur met de bevestiging dat we WEL MOGEN MEEDOEN aan de Roparun 2010. Gelukkig had ik al op zeker gespeeld en onze inschrijving doorgemaild naar Holland.

Op 24-05-2010 hoop ik dus een foto te maken net als de onderstaande foto.

Wees gerust, ik ga het niet hebben over de nieuwste film met Hugh Grant maar wel over mijn – sportieve – namiddag. De tweede Zaterdag van september betekent in Vorselaar namelijk niet alleen dat het Kermis is maar sinds enkele jaren ook dat er veel gelopen wordt. Dan organiseren de Kasteellopers namelijk hun Monumentenloop.

Er worden kinderlopen georganiseerd en de iets groteren is er 4km, 8km, 14km of 28km. Na een succesvolle eerste editie in 2007 werd dit jaar, voor de tweede keer, ook een Monumentenmarathon georganiseerd.

Op mijn programma stond vandaag een duurloop maar aangezien mijn kapster ook lid is van de Kasteellopers was ik moreel verplicht om daar te gaan lopen. Wie weet met welk kapsel kom ik anders de volgende keer buiten 😉

Een echte verplichting was het wel niet want het is een heel mooie omloop. Ik moest wel kiezen. De 28km was net dat beetje teveel. Ik kon dus voor de 14km kiezen en dan een stukje als “zwartloper” mee verder lopen. Ik had ook voor de 28 kunnen inschrijven en dan uit de wedstrijd stappen maar dat zag ik ook niet zitten.

Ik heb dan maar een compromis gemaakt. Om 13u zou ik de 8km lopen en om 14u30 de 14km, samen toch goed voor 22km. Zo gezegd, zo gedaan. Het eerste deel van het plan ging probleemloos. De 7,67 km afgelegd in bijna 48 minuten. Daarna even naar mijn fiets en mijn kletsnat shirt geruild voor een droog exemplaar en om half drie dan vertrokken voor de 14 km. De eerste helft daarvan ging heel goed. Aan de eerste drankpost werd ik trouwens verrast door een bekend gezicht. Mede-Roparunner Yannick stond daar namelijk in zijn hoedanigheid als Rodekruisvrijwilliger drank uit te delen.

De laatste 3 km van de loop waren wel een marteling. Ik dacht wel dat ik mijn eerste jogging eigenlijk te snel had afgelegd en ik kreeg blijkbaar gelijk. Bovendien begon ik last te krijgen van een paar tenen. Na 1u37 liep ik over de finish, een paar minuten later gevolgd door de eerste van de 28km ! Oef … net niet gedubbeld maar wel met bebloede tenen (een nagel die net iets te dicht bij een andere teen kwam).

Morgen wordt er niet gelopen. Ik moet namelijk gaan werken. Op zich is dat vervelend maar misschien zit er morgen wel een mailtje in mijn mailbox waarin staat dat we toch mogen meedoen aan de Roparun. Ik ga ons sowieso inschrijven. Als het dan alsnog een “NJET” wordt dan kan ik nog altijd cancelen.

Rare dag gehad vandaag. Hoop, gevolgd door teleurstelling, gevolgd door nieuwe hoop …

Vandaag was namelijk de dag waarop ik zou te weten komen of we al dan niet een budget zouden krijgen om deel te nemen aan de Roparun editie 2010.

Om drie uur kwam dan het mailtje … en neen, er was geen ruimte voor een dergelijk budget. Uiteraard is dat een teleurstelling al was er ook een heel klein beetje het gevoel van opluchting. De editie van dit jaar heeft me immers behoorlijk wat slapeloze nachten bezorgd. Maar ja, niets aan te doen. Mailtje gestuurd naar het team, naar de Roparun organisatie en naar Gerda van Kom Op Tegen Kanker.

Ik had me er al bij neergelegd tot ik zo’n 10 minuutjes geleden telefoon kreeg van Steven. Hij was even weggeglipt van een commerciële bijeenkomst en was zijn mailbox gaan checken. Terug op de bijeenkomst het nieuws meegedeeld aan enkele personen daar waaronder onze commerciële directeur Dirk, die een grote Roparunfan is (en zelf al een paar keer heeft meegedaan). Dirk heeft dan direct contact gezocht met het directiecomité en nu zijn de kansen ineens weer helemaal gedraaid. De kans is dus ook groot dat wel kunnen meedoen. En we hebben nog tijd tot maandagochtend 9u om gebruik te maken van ons voorrangsrecht bij het inschrijven. Duimen maar !

Iets minder gelopen dan oorspronkelijk gepland vandaag. Normaal gezien zou ik 10 kilometer lopen maar het zijn er maar 8 geworden.

Ik moest om 9u echter een opleiding geven en daar moest toch nog één en ander voor worden voorbereid. Ik weet wel dat die twee extra kilometer maximaal een kwartiertje extra tijd vragen maar ik heb het kwartiertje toch nodig gehad.

Het lopen op zich ging heel goed. Ik heb ongeveer hetzelfde toertje gedaan als eergisteren. Maar vandaag heb ik wel mijn fluo-hesje voor de eerste keer bovengehaald. Om half zeven ’s morgens is het namelijk nog behoorlijk donker.

Na een lange werkdag heb ik vanavond dan eens voor de grap mijn Garmin terug ingeschakeld voor de terugrit naar huis. Als je het grafiekje bekijkt dan kun je zo zien waar de op- en afritten zijn.

De eerste 7,5 km gaan over de Antwerpse Ring tot aan het Rivierenhof. Telkens er een oprit is zakt de snelheid, vaak tot nul. Volgens mij is dat een bewijs dat ze best een paar opritten sluiten (zeker die van Borgerhout en eventueel ook die van Berchem). Maar ja … ik ben geen verkeersspecialist hè. Ik moet wel zeggen dat het vandaag nog vrij vlot verliep : 33 km op 40 minuten, dat heb ik ooit al anders geweten.

De laatste weken kan ik elke avond bevoorrechte getuige zijn van een mooi natuurspektakel.

Ergens bij één van de buren wonen namelijk twee vleermuizen, door mij liefdevol Batje en Vladje gedoopt. En ’s avonds, bij het invallen van de duisternis worden die beestjes actief en beginnen ze aan hun opwarm oefeningen.

En dat is dus echt mooi om te aanschouwen. Ze scheren daarbij laag over de grond en maken bochten die je niet voor mogelijk houdt. Ik heb al een paar keer geprobeerd om een foto te nemen maar dat is onbegonnen werk. Zelfs een filmpje maken is moeilijk omdat ze zo klein zijn. Ik blijf echter proberen en wie weet, misschien lukt het me ooit om zo’n mooie foto te maken als hierboven.

Ook op Coca-Cola gebied was het weer een mooie dag. Het is eigenlijk een rustige zomer geweest maar de laatste tijd stromen de collector items weer binnen.

Eerst was er de drinkbus die mijn collega Heidi uit Italië had meegebracht. Dan was er het blikje dat mijn broer uit Zweden meebracht. Iets later kreeg ik twee blikjes uit Hong Kong en China via ex-collega Saskia en nog wat later bracht de Post me twee fantastisch mooie flesjes van 1996 uit de USA die Mieke had ontdekt bij de grote schoonmaak.

En gisterenavond had mijn andere broer onderweg in een wegrestaurant nog drie drinkbussen op de kop getikt. Ze lijken uit dezelfde reeks te komen als de Italiaanse alleen hadden ginder blijkbaar 7 verschillende bussen en hier maar drie.

Ik had eigenlijk helemaal geen zin om vandaag te gaan maar dan ook echt helemaal niet. ’t Was afgelopen zaterdag immers vrij lastig gegaan en dat zat precies nog altijd in mijn lijf.

Maar ondank die tegenzin heb ik mezelf toch zover gekregen om me vanmorgen in mijn loopkledij te hijsen. Iets over half zeven begon ik eraan en ik heb er geen spijt van gehad. Na een kilometer of zo was er nog weinig te bespeuren van “zware benen” of iets dergelijks. Het ging gewoon heel vlot. En ook het weer zat mee. Een zalige 13°C, meer moet ik niet hebben.

En voor ik het goed en wel besefte had ik acht kilometer gelopen en stond ik onder de douche en dik twintig minuten later was ik al aan het werk.

De mannen van Telenet hebben weer iets nieuw ! Vanaf 1 oktober wijzigt namelijk het analoge zenderaanbod.

Wat krijgen we er bij ? 3 nieuwe, op Vlaanderen gerichte Tv-zenders

• VtmKzoom
• Exqi Plus
• Discovery Channel

Wat verliezen we ? “enkele minder bekeken analoge buitenlandse zenders die naar het digitale basisaanbod verhuizen”

• ARD
• WDR

Waarom doen ze het ?

• dat lijkt me vrij simpel. Gewoon om meer geld in het laatje te krijgen. Als ze echt de “minder bekeken buitenlandse zenders” zouden willen verhuizen dan kunnen volgen mij toch beter France 2 of RTL verhuizen. Het lijkt me niet dat die zenders in Vlaanderen zo populair zijn, terwijl er in de winter maar één adres is voor wintersporten en dat is ARD. Reken daarbij nog de talloze muziekshows die in Vlaanderen toch populair zijn.

Ik begin in ieder stilletjes rond te kijken naar een alternatief voor Telenet. Ik zou uiteraard kunnen overschakelen naar Telenet Digitaal maar de manier waarop zijn hun klanten behandelen (of mishandelen) staat me echt niet aan. Dan liever Belgacom TV of de satelliet van TV Vlaanderen of zoiets.

Net als vorige week weer vroeg opgestaan vandaag. En ook deze week ging het richting Hallaar om rondjes te gaan draaien in De Averegten, omdat het daar zo gezellig lopen is.

Met de regen van de afgelopen nacht had ik wel een beetje schrik voor de toestand van het parcours. De parking voorspelde alvast weinig goeds, daar moest je behoorlijk manoeuvreren om de plassen te ontwijken. De jogging ronde zelf was echter in perfecte toestand : geen plasje te zien.

Het was nog een acht uur toen ik aan mijn eerste rondje begon. Na drie “kleine” rondjes was het tijd voor een eerste drankpauze. Daarna volgden nog drie “grote” ronden. Je kan namelijk aan de gewone joggingronde van 3,3 km een stukje toevoegen van ongeveer 1 km. Op het einde dan nog wat “heen en weer” gelopen om aan 21,1 km te komen.

Nog eens gezwaaid naar de eekhoorntjes (ik heb er vandaag wel vier gezien) en dan “moe maar voldaan” terug naar huis om daar vast te stellen dat het in Vorselaar pijpenstelen geregend heeft terwijl er in Hallaar geen druppel gevallen is.

En deze namiddag ? Waarschijnlijk in de zetel en slaap vallen bij de TV ofwel in slaap vallen bij een goed boek.

Snipperdagje genomen vandaag. Ik moest immers naar de dokter. Niet dat er iets ernstigs aan de hand is. Gewoon een klein onderhoudsbeurtje. De motor draait nog heel regelmatig. De oliedruk zit ook goed. De dokter heeft wel twee staaltjes genomen om te laten onderzoeken. Het enige waar moet op gelet worden is het maximum laadvermogen. Dat mag gerust nog wat naar beneden dus daar moet de komende zes maanden aan gewerkt worden.

Na de middag dan van een droog moment gebruik gemaakt om mijn training af te werken. De eerste vier kilometer bleef ik nog droog maar toen kreeg ik een (eerste) fikse regenbui over me heen. Onbewust ging het tempo een beetje de hoogte in. Ik wist immers dat er zo’n anderhalve kilometer verder een bos was waar je minder last hebt van de regen. Gelukkig had ik op dat stuk net de wind mee. Uiteraard stopte het wel met regenen toen ik daar aankwam.

Naar het einde van mijn tocht begon het weer te regenen, al was het deze keer niet zo erg dan die eerste bui. Maar hier had ik wel een fikse tegenwind. Ik was in ieder geval blij dat ik terug na ruim een uur terug binnen was. En voor zaterdag voorspellen ze hetzelfde weer. Dat belooft …

Stel je voor : iemand die ik totaal niet ken houdt thuis grote kuis en vindt ergens weggestopt in een doos twee (lege) flesjes Coca Cola die in 1996 in Amerika zijn uitgebracht ter gelegenheid van de 100^ste verjaardag van de Olympische Spelen die dat jaar in Atlanta worden gehouden.

Ze wil de flesjes wegdoen maar toevallig krijgt ze een tip van iemand die ik dan weer wel ken dat ik wel eens interesse zou kunnen hebben. Er worden een paar mailtjes heen en weer gestuurd en vandaag staan die flesjes dus bij mij. Flesjes zijn weliswaar niet mijn “specialiteit” maar als het bijzondere exemplaren zijn dan maak ik graag een uitzondering.

En dat dit bijzondere exemplaren zijn mag zeker wel gezegd zijn :

 

Ik wil bij deze dan ook Mieke bedanken voor de flesjes en Ruthje voor de tip.