Verzamelaars zullen het beamen : de ene dag is de andere niet.

Gisteren behoorlijk wat tegenslag op Ebay. Daar werden namelijk 3 Ohee-uitgaven uit de jaren ’60 te koop aangeboden. Het waren verhalen van Jan Knap, getekend door één van mijn favoriete tekenaars : Rik (Clément). Tot kort vóór het afsluiten van de veilingen maakte ik nog kans op twee ervan maar met nog luttele seconden te gaan werd er opeens een bod gedaan van 34 euro per stuk. Niet alleen is dat verschrikkelijk veel geld, het bod werd echt net vóór het afsluiten gedaan zodat er geen tegenbod meer mogelijk was. Ik kan alleen maar hopen dat ik ze eens tegenkom op één of andere stripbeurs.

Vandaag ben ik er dan weer wel in geslaagd om een andere collectie volledig te krijgen. Er is momenteel namelijk een actie lopend rond Coca Cola Light : Flight Fashion. Vijf van de zes blikjes (Berlijn, Kopenhagen, Helsinki, Madrid en Milaan) had ik al in mijn bezit en vandaag heb ik het zesde ontbrekende blikje (Barcelona) gevonden. Het totaal staat nu op 566.

Om de dag helemaal goed te maken ben ik mijn reisdocumenten gaan afhalen. Ik kreeg er van de Seagull, de touroperator, nog een stekker-adaptor bovenop. Ook bij het afhalen van de Britse Ponden was er goed nieuws : ik heb amper 1,25 euro betaald voor 1 pond. Dat is ruim 25 cent minder dan vorig jaar. Nog niet zo lang geleden betaalde ik meer dan 1,65 euro. Ik moet wel dringend wat werk gaan maken van mijn reisvoorbereiding want in tegenstelling tot vorige jaren heb ik nog niets gedaan. De Roparun en al zijn voorbereidend werk zal daar niet vreemd aan zijn.

De dag goed begonnen met een ochtendloopje. Om 7u vertrokken richting de parken om ruim een half uurtje later terug voor ons kantoorgebouw te staan. Afgelegde afstand : 5,50 km. Op zich is dat dus helemaal niet slecht maar toch voelt het zo niet aan. Ik heb constant het gevoel dat ik moet "harken" om vooruit te geraken. ’t Zal maar een gevoel zijn zeker ?

In ieder geval heeft mijn ochtendloopje me een goede start van de dag gegeven. In tegenstelling tot de voorbije dagen nog eens een echt productieve dag gehad. Niet dat ik die andere dagen helemaal niks gedaan heb uiteraard maar vandaag ging alles vlotjes. De inspiratie vierde hoogtij. Misschien zijn het wel maar een paar laatste opflakkeringen vóór mijn vakantie.

Vandaag ook nog een leuke tip gekregen voor volgende zondag. Blijkbaar is het halve-marathon-dag in Nijlen (http://www.halvemarathonnijlen.be/). Nu is het nog wel te vroeg om al direct een halve marathon te lopen maar ge kunt daar ook een 5 of 10 km lopen en dat zie ik wel zitten. Welke van de twee afstanden het wordt beslis ik zondag wel.

De dag werd dan nog positief afgesloten met een pakje van Brabantstrip vzw. De drie nieuwste uitgaven van de Fenix-Collectie zijn toegekomen. Het gaat om "De vreemde luchtbel" (Kari Lente), "Het rode licht" (Dag & Heidi) en "Het tweegevecht" (Arendsklauw). Dat breng het totaal van deze schitterende (en zeldzame) reeks op 55. Deze collectie blijft het pronkstuk uit mijn stripcollectie.

Tot slot de cijferkes van vandaag (die 129 km/u zal wel een stoornis van de Garmin zijn, ik kan me niet herinneren dat ik zo snel gelopen heb).

Vandaag was één van die dagen waarop er weinig gebeurt. Ge kent dat wel : opstaan, naar ’t station, met de trein naar Berchem, wandelingske naar ’t werk, voormiddagje werken, middagpauze, namiddagje werken, terug naar het station van Berchem wandelen, terug de trein naar Herentals, terug naar huis, eten, wat TV zien, blogje schrijven en gaan slapen.

Het enige noemenswaardige dat ik gedaan heb is mijn inschrijving voor de marathon van Eindhoven betaald net als die voor de treinjogging Herentals-Tielen van 22 juni. Bij deze laatste jogging rijdt iedereen eerst met de trein van Tielen naar Herentals. Dan wordt er naar het Bloso centrum gewandeld en daar wordt dan de jogging van 14,60 km naar Tielen gestart.

Hieronder nog een foto van de Roparun 2008. Terwijl Benedict de horizon afspeurt naar Marleen, Kim en Silvano bekijken Carine en ikzelf op het schema waar we de volgende keer moeten aflossen.

Heel het weekend stond in het teken van sport en spel.

Gisteren was het "spel-dag". Samen met een een aantal collega’s naar Harderwijk getrokken. Daar vond het ING Voetbaltornooi plaats en iedereen weet dat voetbal geen sport maar wel een spel is 😉

Twee derde van de ploeg bestond uit VIVIUM’ers maar voor de laatste organisatie van bijna ex-ING’er Joeri maakten ze graag de verplaatsing.

 

Ze hadden immers een tweede plaats te verdedigen. En bijna slaagden ze in hun opzet. De halve finale werd nipt verloren. De strijd om de derde plaats werd beslecht via penalties en die hebben ze nipt gewonnen. Binnenkort staat er dan ook een ING-beker te pronken op de VIVIUM-zetel. De Belgische ploegen hebben het trouwens goed gedaan daar. Drie ploegen op 22 en twee ervan op het podium. Eigenlijk hadden het de twee hoogste schavotjes moeten zijn maar blijkbaar mocht de ploeg van ING Brussel niet winnen. De "kenners" vonden de scheidsrechter nogal partijdig.

Dat probleem heb je bij loopwedstrijden niet. Hij of zij die eerst over de meet loopt heeft gewonnen. En daarmee zijn we bij het sportgedeelte van het weekend gekomen.

Deze voormiddag nog eens gaan lopen. Omdat ik nog altijd aan ’t bekomen ben van de Roparun heb ik me weer beperkt tot een klein halfuurtje. Vanaf juni zal ik toch terug wat langer moeten gaan lopen want anders ga ik me in Eindhoven helemaal belachelijk maken.

Om af te sluiten de cijferkes van vandaag

Het volgende doel is een feit : ik heb me vandaag ingeschreven voor de marathon van Eindhoven op 12-10-2008.

Of ik hem ga uitlopen ? Dat is totaal onbelangrijk. Ex-collega Sally gaat zich ook inschrijven. Tijdens de marathon zal ik proberen om haar zo lang mogelijk gezelschap te houden. Als me dat gedurende 42,195 km lukt dan is dat meegenomen. Moet ik er vroeger uitstappen, dan is het maar zo. Dan probeer ik het een paar maanden later in Antwerpen toch gewoon terug ?

We zijn nu wel op zijn minst al met twee om de lange duurlopen in de weekends af te werken. En wie weet kunnen we af en toe wel rekenen op steun van andere lopers.

Bovendien zou dit nieuwe doel me weer voldoende inspiratie moeten geven om te blijven bloggen.

Eindhoven, here we come !

’t Ging vandaag al iets beter dan gisteren.

De dag gezond begonnen met een halfuurtje lopen. Het werd een "klassiek" rondje door het Park Den Brandt om dan via het Nachtegalenpark terug te lopen, goed voor 4,5 km op een kleine 27 minuten. Het fietstochtje van 60km van afgelopen dinsdag is dus goed verteerd.

Zelfs het werken ging me redelijk goed af, ook het maandelijkse werkoverleg met mijn manager. Vermoedelijk was dat het laatste overleg want in juni heb ik 3 weken vakantie, in juli heeft zij 4 weken vakantie en vanaf augustus verlaat ze onze maatschappij en gaat ze terug naar ING.

Net voor de middagpauze kregen we dan nog bezoek van de Coca Cola Zero girls. Twee frisse verschijningen die iedereen een gratis (mini) blikje Coca Cola Zero kwamen aanbieden.

De nood aan vakantie is evenwel nog altijd even groot. Gelukkig vond ik deze avond een mailtje in mijn inbox van mijn reisbureau met de melding dat alle papieren zijn aangekomen. Het surfen naar websites zoals http://www.visitbritain.co.uk/ ; http://www.english-heritage.org.uk/ en http://www.nationaltrust.org.uk/ zal de eerstvolgende twee weken tot de dagelijkse bezigheden gaan behoren. Het aftellen kan nu echt beginnen.

Om af te sluiten de cijferkes van vandaag (waarvan vooral de laatste halve kilometer me kan bekoren)

’t Wordt hoog tijd dat ik aan mijn groot verlof kan beginnen.

’t Vat is namelijk af … de batterijen zijn leeg … kortom ik ben moe. Ik ben even aan tellen geweest en sinds het begin van ’t jaar heb ik 9 dagen recup en 1 dag vakantie genomen. Daarbij komt nog dat het al een heel zwaar jaar is geweest met een paar projecten waar alles wat er kon mislopen ook misgelopen is.

Vandaag was ook weer zo’n dag; In de voormiddag twee zware vergaderingen en na de middagpauze wilde het maar niet lukken. Ik kon me niet meer op gang trekken.

Ik moet dan ook dringend mijn batterijen terug opladen. Die vakantie naar Engeland binnen twee weken kan niet rap genoeg beginnen.

Morgenvroeg ga ik nog eens lopen. Misschien helpt dat wel.

Voor diegenen die het nog niet wisten … ’t was nationale treinstaking vandaag.

Ik ga het niet hebben over de zin of onzin van dergelijke stakingen, daarvoor moeten jullie op de forums van de verschillende kranten zijn.

Omdat er grote files verwacht werden leek de auto geen goed alternatief dus zoals gisteren beloofd heb ik vandaag het "stalen ros" nog eens van stal gehaald; Vanmorgen om vijf voor zes de deur achter me dicht getrokken om de tocht van om en bij de 30 km te beginnen. Ondanks het feit dat het gemakkelijk 2 jaar geleden is dat ik nog met die fiets gereden heb viel het tochtje best mee.

Na 29,5km fietsen stond ik om kwart over zeven al onder de douche op ’t werk. Een kwartiertje later kon ik fris en opgewekt aan een zware dagtaak beginnen (een hele dag opleiding geven is immers geen lachertje).

De vrees voor superfiles bleek trouwens ongegrond. De meeste van mijn collega’s die wel met de auto komen werken zijn, die waren allemaal vroeger op het werk dan normaal. Iets vroeger vertrokken uit schrik voor files en dan blijkt er geen verkeer te zijn.

Rond half vijf terug naar beneden, terug omgekleed en iets voor vijven terug naar huis met de fiets. Dat ging iets minder vlot omdat er op bepaalde stukken behoorlijk wat tegenwind was. Met nog 10 km te gaan één steen op het fietspad niet zien liggen en ik had prijs … achterband lek. Maar zelfs het vervangen van een binnenbandje lukte na al die tijd nog zonder problemen.

Uiteindelijk vandaag toch dik 60 km gefietst. Als ik er bij het lopen later deze week geen last van heb dan is dat zeker voor herhaling vatbaar. Ik ga dan niet wachten tot aan de volgende staking maar bijvoorbeeld één keer per week met de fiets gaan werken lijkt me wel leuk (en dan wordt die fiets ook nog eens gebruikt).

Een week na de Roparun kunnen we twee resultaten bekend maken. We zijn 246^ste geworden van 251 teams. We hebben 49u51m48s nodig gehad voor de 533,6km. Onze gemiddelde snelheid lag dus op 10,70 km/u, slechts 0,30km onder onze opgegeven snelheid. Hierdoor waren we een kleine 20 minuten sneller dan de moedige mensen van Lotgenoten Vlaanderen (die we onderweg heel vaak zijn tegengekomen en aangemoedigd hebben) en slechts een klein kwartiertje trager dan de ex-topsporters van Stars for Life. Het verschil tussen ons en het snelste team dat net geen 33u heeft nodig gehad mogen jullie zelf uitrekenen.

Ook het totale bedrag dat we ingezameld hebben en via de Roparunstichting kunnen overmaken aan Kom Op Tegen Kanker is bekend. Dat bedraagt namelijk 4.500 euro. Niet slecht wanneer je bedenkt dat dit bedrag uitsluitend door onze collega’s werd geschonken.

Nu kunnen we beginnen lobbyen om ook volgend jaar weer te kunnen deelnemen. Als dat lukt dan zal het waarschijnlijk wel met een ander organisatiecomité gebeuren. Met uitzondering van mezelf was dit voor hen immers de vierde Roparun op rij. De meeste deelnemers staan niet bij stil bij het vele werk dat er in zo’n organisatie zit en beseffen niet hoeveel tijd er wordt ingestoken. Het is dan ook begrijpelijk dat er een nieuw organisatiecomité wordt gevormd. Wie, wat, waar en wanneer zullen we volgende week waarschijnlijk beslissen tijdens onze organisatiemeeting; Maar dat zijn zorgen voor later.

Gisteren mijn tweede "na-roparun-loopje" gedaan. Het zijn weer 4km geworden, net binnen de 24 minuten afgewerkt. Ik heb wel ontdekt dat ik met mijn "werk-loopschoenen" even naar RS Labs zal moeten. Na het herstelloopje van vorige donderdag had ik immers meer last van mijn benen dan na de 60km die ik tijdens het Roparunweekend heb gelopen. Dat kan volgens mij enkel aan de schoenen liggen. Voorlopig loop ik dan ook enkel nog op mijn Roparunschoenen.

Morgen zit lopen er niet in. Met de trein gaan werken zit er niet in. Met de auto gaan werken lijkt me evenmin een goed idee. Dus wordt het stalen ros van de haak gehaald en rij ik met mijn koersfietske naar ’t werk (32 kilometerskes enkel).

Voor de liefhebbers nog de cijfertjes van gisteren.

Rond halfdrie aangekomen aan het NN-gebouw Delftse Poort waar we gebruik kunnen maken van de parkeergarage en eventueel nog kunnen douchen. De ING-collega’s zijn ondertussen al aangekomen, ruim vóór hun opgegeven schema. Volgens de laatste berichten zouden wij rond half vijf moeten binnenkomen.

We begeven ons met z’n allen naar het instapvak om het B-team op te wachten. Ook ex-collega Sally is van de partij. Zij heeft zelf tweemaal de Roparun gelopen en kon het niet laten om ons, en de ING-collega’s, welkom te heten.

 

Om 16u10 is het dan zover … met z’n achttienen beginnen we aan de laatste honderden meters van de Roparun. Alle pijn, alle pech, al het afzien, alle stress, alle slaapgebrek … het verdwijnt als sneeuw voor zon wanneer we over die finishlijn lopen.
De champagne stroomt dan ook rijkelijk. Er wordt heel wat afgekust en geknuffeld. We hebben het weer gedaan ! Na het nemen van de nodige foto’s wordt de dag dan afgesloten in Hotel New York met een smakelijk afscheidsmaal in het gezelschap van team 234.

Dan volgt nog de lange rit naar Antwerpen en vandaar naar Lippelo waar we op dinsdag de mobilhomes een grondige poetsbeurt geven en dan begint (hopelijk) het aftellen naar de volgende editie.

Rest er mij niets anders meer dan iedereen te bedanken.

 

Bedankt B-team (Eric, Stef, Cindy, Selena, Caroline, Nadine, Steven en Pascal) omdat jullie de helft van het parcours voor jullie rekening hebben genomen.

Bedankt Patrick en Chris voor het smakelijke eten dat jullie geprepareerd hebben.

Bedankt Marc, Gunther en Marleen omdat jullie mijn lagere gemiddelde snelheid gecompenseerd hebben. Bedankt Marleen voor de steun tijdens de trainingen.

Bedankt Kim omdat je ons zo snel in Parijs hebt gebracht. Bedankt Silvano omdat je mij hebt laten voelen wat het is om door een mobilhome te vliegen. Bedankt Benedict voor "de zeven". Bedankt Carine omdat je zo’n goede teamcaptain was en natuurlijk ook voor je steun tijdens de vele trainingen. Onze loopprestaties vervallen immers in het niets in vergelijking met jullie prestatie als begeleider.

Bedankt ook aan alle echtgenoten en echtgenotes die hun wederhelft drie dagen hebben afgestaan voor het goede doel, zelfs op hun huwelijksverjaardag !

BEDANKT en hopelijk tot volgend jaar.