Neen, ik ga de NMBS hier niet ophemelen en evenmin bekritiseren. Ik ben namelijk best tevreden met de service die ik van de NMBS krijg.
Toen ik na een deze avond, na een dag die niet vooruit leek te gaan, buitenkwam stond een eerder bizarre wagen voor de deur.
Het bleek een NMBS-reclamewagen te zijn want wat stond er op het bord aan de zijkant van het “aquarium” :
Jammer genoeg had ik op mijn trein niet zoveel plaats al was het vrij rustig voor een vrijdagavond.
Aangezien we deze middag met het volledige team “buitenshuis” gingen lunchen vanwege de recente verjaardag van twee teamleden moest de training van vandaag ’s ochtendsvroeg worden afgewerkt.
Niet dat ik dat tegen mijn zin doe hoor, eigenlijk is het mijn favoriete moment om te lopen.
Even zag het er naar uit dat het een kletsnatte training zou worden want toen ik thuis vertrok was het behoorlijk aan ’t regenen maar eenmaal ik omgekleed klaar stond om te vertrekken was er geen druppel regen meer te zien.
De opzet van de training was een wisselloop van 10km te doen (afwisselend 1 km loslopen en 1km aan 6:15). Deels door het “gevaarlijke” parcours is dat niet helemaal gelukt zoals onderstaande cijfers kunnen bevestigen. Natte voetpaden, deels bedekt door een hoop glibberige bladeren, die bovendien niet overal even effen liggen zijn niet echt bevorderlijk voor een vlotte passage.
Volgende training is gepland op zaterdag. Als de weersvoorspellingen kloppen dan belooft het “leuk” te worden.
’t Is weeral een tijdje geleden dat ik het nog eens over mijn autoverzameling heb gehad. Op dat gebied is het dan ook vrij rustig geweest.
Vorige week heb ik er echter nog eentje gevonden op Ebay. Een mooie Chevrolet Corvette uit 1953. Dat breng het totaal nu op 349 stuks in de collectie.
Daar zal binnen twee weken wel verandering in komen wanneer ik mijn jaarlijkse bezoek aan de Motor Show in Essen breng. Dat is voornamelijk een auto- en tuningbeurs maar er is wel één zaal waarin bijna uitsluitend miniatuurauto’s worden verkocht. Voor een verzamelaar als ik is dat bijna het paradijs. Bovendien is die dagtrip ook een hoogtepunt voor mijn Fiesta. De 40km tussen Venlo en Duisburg is er immers geen snelheidsbeperking 
Het was niet mijn eigen batterij die plat was maar wel die van de Garmin. Er zat nog wel een beetje stroom in maar omdat ik dacht dat hij het toch niet tot het einde zou halen besloot ik vanmiddag om zonder Garmin te vertrekken.
Ik was sowieso van plan om gewoon een kort tochtje te doen en niet de intensieve intervaltraining die gepland was.
Om 11u30 stipt vertrok ik richting Nachtegalenpark. Via het fietspad ging het dan naar het ziekenhuis en over de Craeybeckxtunnel rond het Middelheimpark naar de Groenenborgerlaan om zo via de Beukenlaan terug naar de Desguinlei te lopen.
Van in het begin had ik weer het gevoel dat het niet liep zoals het hoort. Ik geraakte precies niet vooruit. Na 35m25s stond ik terug voor de deur, blij dat ik terug was. Toen ik na mijn middagpauze dan even op www.afstandmeten.nl mijn route ging uittekenen kwam ik tot mijn verbazing uit op 5,70 km. Dat zou betekenen dat ik toch een tempo van 6:13 min/km gehaald heb. Vermoedelijk heb ik zelf iets sneller gelopen maar af en toe heb ik een 20 à 30 seconden gewandeld.
Hopelijk gaat het donderdag iets beter.
Vandaag nog eens een dagje verlof gehad. Deze voormiddag dan ook lekker lang geslapen (tot halfnegen !). Rustig de tijd genomen om de krant helemaal door te lezen. Deze namiddag dan eerst naar de bank om onze Roparunwafelverkoop winst op de rekening te laten zetten en in tegenstelling tot vorige vrijdag is het wel gelukt.
Dan nog even een bezoekje gebracht aan de ECI winkel. Ik moest dit wel doen NADAT ik van het Roparungeld af was, anders zou de verleiding misschien te groot geweest zijn.
Nu heb ik me beperkt tot drie boeken : De Cock en de dood in gebed (het zeventigste en laatste De Cock verhaal van Appie Baantjer), De jacht op Red October van Tom Clancy (was tijdelijk verkrijgbaar aan 9 euro dus die kans mocht ik niet laten liggen) en tenslotte De Duivelse Bijbel van Richard Dübbel (een historische thriller). Een vierde boek op mijn lijstje (De Schaduw van de bevrijding) was helaas tijdelijk uitverkocht. Dat neem ik bij mijn volgende bezoek dan wel mee.
Van de toch vrij zware training van gisteren heb ik vandaag trouwens heel weinig last gehad. Ik voel uiteraard wel “iets” maar het valt tot mijn verrassing bijzonder goed mee.
Zoals ik gisteren al zei stond er vandaag een gevarieerde intervaltraining op het programma.
Na een twee kilometer inlopen moesten er 10 versnellingen van 100 meter bergop worden gelopen aan 29 sec/100 m. Tussen elke versnelling 2 minuten rust. Dat werd gevolgd door een kilometer loslopen en driemaal 500 m tegen 2:30 min/km met 500m loslopen ertussen, gevolgd door nog een kilometer loslopen, een kilometer aan 5:45 min/km en tenslotte uitlopen.
Bij gebrek aan een geschikte berg of brug in de onmiddellijke buurt is Herentals het geschiktste alternatief. Aan het Bloso sportcentrum ligt een perfect heuveltje en in de woonwijk daar in de buurt is het rustig lopen, zeker op een zondagvoormiddag.
De versnellingen bergop gingen nagenoeg perfect (en de twee minuten durende wandeling ertussen waren welgekomen). De versnellingen van 500 m gingen iets moeizamer. Enkel de eerste werd op de voorgeschreven tijd afgewerkt. Misschien had dat te maken met de jagers die vlakbij de nodige hagel in de lucht joegen (en waarschijnlijk ook in een aantal fazanten of konijnen). ’t Klinkt eigenaardig maar net zoals Red Bull geeft de aanblik van enkele mensen met een geweer je vleugels.
De andere versnellingen gingen iets trager maar toch nog sneller dan mijn normale snelheid. Het loslopen tussendoor had wel meer weg van wandelen dan lopen. De laatste opdracht, een kilometer aan 5:45 heb ik wel gelaten voor wat het was. De fut was er helemaal uit. Niettemin ben ik tevreden over de training. Nu is het rusten tot dinsdag wanneer de volgende intervaltraining volgt.
Vanmorgen vroeg uit de veren want ik had immers een loopafspraak met Sally. Op het programma stonden 12 kilometers oftewel 3 keer rond de vesten van Lier. Volgens het trainingsschema moesten die kilometers worden afgewerkt aan een rustig tempo van 6:45 min/km.
Het tempo zorgde ervoor dat er voldoende tijd was om te praten. En deze keer was het geen éénrichtingsverkeer ! We zijn allebei weer op de hoogte van wat er allemaal op ’t werk gebeurt. We kennen mekaars plannen op loopgebied. Sally gaat voor de marathon van Antwerpen, mijn eerste doel is de halve marathon van Sluis. Vóór we het wisten was de training voorbij.
Morgen zal het heel wat anders zijn. Dan staat er weer een intervaltraining geprogrammeerd met o.a. sprintjes van 100 m bergop en een paar versnellingen van 500 meter. Ik heb er nu al schrik van !
Enkele overpeinzingen die misschien eigen zijn aan onze Moderne Tijd (of er misschien helemaal niets mee te maken hebben).
Ik heb vandaag eigenhandig de enige en echte oorzaak van de fameuze bankcrisis ontdekt ! ’t Is heel simpel : de banken moeten ons geld niet meer hebben. Deze middag ging ik naar mijn bank (ik noem geen namen maar ’t is die met de oranje leeuw) om de opbrengst van onze Roparun wafelverkoop op de rekening te zetten. Het was trouwens mijn eerste bezoek aan het kantoor sinds het vernieuwd werd om mij “een nog betere service te kunnen bieden”. Ze moesten het geld echter niet hebben. Een deel van het bedrag was immers muntgeld en dat kon de loketbediende dus niet aannemen. Het was nochtans mooi verpakt in van die plastic rollekes. Tellen hoefde dan ook niet meer. Ik ben dus onverrichterzake terug naar buiten moeten gaan. Waarschijnlijk is dat modern bankieren … om uw eigen geld van uw rekening te halen moet ge betalen en cash geld op uw rekening laten zetten kan niet meer.
De derde leeftijd wordt zwaar gediscrimineerd. Tijdens de week mogen ze van de NMBS met hun seniorenbiljet immers niet op de trein tijdens de ochtend- en avondspits, zogezegd om de pendelaars geen plaatsen af te nemen. Ik stel voor om dat te wijzigen zodat de senioren onbeperkt mogen treinen. De beperking om niet tijdens de spits op de trein te stappen zou ik voortaan aan de kotstudenten opleggen. Gepensioneerden hebben immers enkel hun sjakoske bij en geen zware reistassen waarvoor ze zelfs op een vliegtuig zouden moeten bijbetalen. Die dingen wegen dan ook zo zwaar dat ze niet op het bagagerek kunnen gezet worden en daardoor elke doorgang op de trein versperren. Ik heb daar eerder in een blog ook al eens mijn beklag gedaan maar ik blijf er last van hebben.
Gisteren was de Pollvraag op de homepage van Skynet : “Wat is jou lievelingslectuur”. Maar liefst 16% van de 2384 deelnemers gaf als antwoord dat ze nooit lezen. Als fervent boeklezer kan ik me niet indenken dat je nooit iets leest. Zelf lees ik elke dag : de kranten, boeken (fictie en non-fictie, Nederlands of engels of zelfs Frans) en uiteraard stripverhalen … het maakt niet uit maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet gelezen heb. Blijkbaar heb ik dat van kleinsaf aan al gehad. Ik kan ook zonder problemen een boek meerdere malen herlezen. Zo moet ik minstens één keer per jaar The Secret Diary of Adrian Mole (aged 13 ¾) van Sue Townsend gelezen hebben. Sue Townsend is trouwens één van mijn favoriete auteurs samen met Andreas Eschbach en Philipp Vandenberg.
Voilà, de frustraties zijn ook weeral van mijn lijf geschreven. Nu kan het weekend beginnen.
Vanmorgen toch maar besloten om te gaan lopen. Dus niet met de trein gaan werken maar wel met de auto. Om kwart voor zeven stond ik dan ook voor de ingang, klaar voor een tochtje van om en bij 8 kilometer.
Lopen in het park zit niet in als het zo donker is. Gelukkig heb ik een paar alternatieve routes in de buurt. Dat betekent wel altijd over voet- of fietspaden lopen maar het is in ieder geval overal behoorlijk tot goed verlicht.
De bedoeling was dus om 8 km te lopen aan een tempo van 6:20 min/km en dat is ook redelijk goed gelukt. Na ruim drie kwartier had ik net iets meer dan 7km op de teller staan, goed voor een gemiddeld tempo van 6:18, een bevredigend resultaat.
Eén van de redenen waarom ik zo graag ’s morgensvroeg ga lopen is het feit dat het bij ons ’s middags zo druk is aan de douches. Er wordt vrij veel gelopen en als je dan maar twee douches hebt dan is het daar dikwijls overbevolkt.
’s Morgens is dat normaal gezien niet het geval, behalve vandaag dan. Op een gegeven moment stonden we met z’n vijven in een lokaaltje dat eigenlijk gemaakt is voor twee. Prettig is anders. Volgende training is gepland voor zaterdagochtend. Dan ga ik de vesten van Lier nog eens paar keer lopen in gezelschap van Sally, kwestie van nog eens bij te praten, euh … ik bedoel natuurlijk bij te luisteren 😉
’t Gaat de goeie kant op.
Heeft het te maken met het feit dat ik vandaag terug mocht gaan werken of zou het toch de Dafalgan zijn die ik gisteren dan toch maar genomen heb ?
’t Zal ongetwijfeld wel het werk geweest zijn 😉
Waarschijnlijk ga ik morgenvroeg proberen om nog eens een training af te werken. Het schema zegt 8km aan 6:20 min/km en dat lijkt een goede manier om de dag te beginnen.
Veel zal wel afhangen van het weer. Als het pijpenstelen regent dan begin ik er vermoedelijk niet aan.
walkingwithluc 