Weer vrij vroeg opgestaan voor een zaterdag. Om negen uur moest ik al in Lier zijn voor een looptochtje van een zestal kilometer.

We vertrokken aan de vesten ter hoogte van de Frederik Peltzerstraat richting Mechelsestraat. Daar verlieten we de vesten om aan de andere zijde van het water richting Lierse Polders te lopen. Dan ging het terug naar de vesten om ter hoogte van de Veemarkt via de Zaat en de Nazarethdreef naar het Hof van Nazareth te lopen en dan langs de spoorweg terug naar ons vertrekpunt … goed voor 6,1 km. Zoals steeds hebben we het rustig aan gedaan (Sally omdat ze gisteren ook al 8km had gelopen en ik omdat ik momenteel niet anders kan) en na 41 minuten waren we rond.

De laatste twintig minuten hebben we wel in de regen gelopen maar voor mij was dat niet zo erg. Zo heb ik mijn nieuw regenjasje kunnen uitproberen en het werkt dus prima ! Het water blijft er gewoon op liggen en even schudden volstaat om terug droog te zijn. Ik hoop nochtans dat ik het niet zoveel zal nodig hebben …

Vandaag is het dus Goede Vrijdag. Voor de Christelijke wereld is dit de dag dat Jezus stierf aan het kruis om de wereld te redden.

Voor mij is het ook wel een echt goede vrijdag geweest maar dan vooral in mijn hoedanigheid van teamcaptain van Roparunteam 231. Heel de voorbije week hebben we paaseitjes en andere chocolade lekkernijen verkocht voor ons goede doel Kom Op Tegen Kanker. En het resultaat mag best gezien worden ! Op één week tijd hebben we 2.500 euro bijeen gehaald;

Samen met de inkomsten van onze wafelactie in november en de persoonlijke bijdrage van elke teamlid evenaren we op dit moment al de totale opbrengst van vorig jaar. En dan moet er nog een actie komen begin mei !

Goede Vrijdag betekent ook dat er nog 6 weken te gaan zijn vóór de start van de Roparun. Dat betekent echter ook dat er nog een heel drukke periode zit aan te komen. En ik vrees dat het dit jaar echt wel de laatste keer is dat ik nog meedoe aan de Roparun. Ik weet dat ik dat vorig jaar, net voor de start van de Roparun, ook al zei en vier dagen later waren we al aan ’t plannen voor de volgende editie maar de kans dat dit weer gebeurt is deze keer wel kleiner.

Dit wordt mijn vijfde editie. De eerste twee edities, 2006 en 2007, was ik gewoon begeleider. Ik hielp mee met de inzamelactie en heb na afloop telkens alle foto’s verzameld, bewerkt en samengevoegd tot een mooi geheel. Maar daar bleef het bij. Mijn derde editie in 2008 heb ik meegedaan als loper en ben ik ook toegetreden tot het organisatiecomité met een eerder beperkte rol, verantwoordelijk voor de communicatie met de organisatie en Kom Op Tegen Kanker.

Eind 2008 vond het toenmalige comité dat het tijd was voor vernieuwing en zette een stap opzij. Ik heb me dan maar aangeboden als nieuwe teamcaptain en ondertussen ben ik aan mijn tweede editie als teamcaptain bezig. In 2008 begreep ik niet goed hoe iemand “genoeg” kon hebben van de Roparun maar ondertussen weet ik beter. Als je dat serieus wil doen dan ben je daar gedurende 9 maanden van een jaar bijna fulltime mee bezig. Een heel groot deel van mijn vrije tijd staat in het teken van de Roparun. Pas op … ik doe dat met volle overtuiging en met alle plezier maar ik zou ook wel eens graag terug een rustig jaar hebben. Maar eerst nog 6 weken alles geven.

 

Gisteren kreeg het Antwerpse Sportpaleis bezoek van het Royal Philharmonic Concert Orchestra onder leiding van Dirk Brossé. Ze brachten er STAR WARS in Concert.

Als trouwe Star Wars fan mocht ik daar uiteraard niet ontbreken. En ik heb er geen seconde spijt van gehad dat ik geweest ben. Het was twee uur genieten (min 20 minuten pauze) van de fantastische en tijdloze muziek van John Williams in combinatie met beelden uit de zes films op een enorm groot maar loepscherp LED-scherm. Dit alles werd aan elkaar gepraat door Anthony Daniels, beter bekend als C-3PO.

Wat het concert wel duidelijk gemaakt heeft is het feit dat de Star Wars filmsaga maar half zo goed zou zijn zonder de muziek. Maar John Williams is dan ook een genie. Wie kent er tenslotte niet de dramatische intro van Jaws of de muziek van Close Encounters of the Third Kind, E.T., Jurassic Park of Indiana Jones. De man heeft 55 oscarnominaties gekregen waarvan hij er 5 heeft gewonnen.

Ik viel met mijn Star Wars petje wel een beetje uit de toon in vergelijking met andere bezoekers. Ik heb verschillende Obi-Wan Kenobi’s of Anakin Skywalkers gezien, een paar Leia’s, één Storm Trooper en uiteraard behoorlijk leden van de Rebellen. Nu is het schattig wanneer een kind van een jaar of zeven rondloopt met een lightsabre maar als een volwassen man van rond de veertig met zo’n ding naar een concert komt dan heb ik toch een beetje plaatsvervangende schaamte.

Gelopen heb ik gisteren niet gedaan, ondanks het feit dat het dinsdag was maar ik ben wel te voet van het werk naar het Sportpaleis gegaan, toch ook goed voor een wandeling van om en bij 6 km. En vandaag ben ik dan weer te voet van het werk naar het Centraal Station gewandeld en dat is toch ook 3km. Stilgezeten heb ik dus zeker niet gedaan.

Hieronder een paar sfeerbeelden en een filmpje van de eerste twee minuten van het concert

 

Er zijn plezantere dingen dan zo na een weekje verlof terug gaan werken. Zeker wanneer dat net na de omschakeling van winteruur naar zomeruur (met een uur minder slaap) is.

En dan kon ik nog direct beginnen met fysieke arbeid ook ! Alles voor de Roparunpaasactie moest namelijk nog in orde gebracht worden. Maar het heeft wel geloond want om 9u hadden we al 200 zakjes verkocht. De middagploeg heeft er dan nog 70 zakjes bij gedaan zodat we in Antwerpen alleen al zeker 540 euro voor het goede doel hebben verzameld. Over de resultaten in Brussel hebben we nog geen nieuws. En we hebben nog een week te gaan ! Morgenvroeg ben ik weer “van dienst”.

En ’s avonds ga ik dan naar het Sportpaleis om (hopelijk) te genieten van een avondje Star Wars. Ik zal er wel voor moeten zorgen dat ik niet teveel cash geld op zak heb, kwestie van niet teveel souvenirs te kopen.

Ik heb vandaag op een voor mij niet zo vanzelfsprekend parcours gelopen namelijk de Watersportbaan in Gent.

Waarom rijdt nu iemand vanuit de Kempen anderhalf uur naar Gent om 5 km te lopen ? Het antwoord is vrij simpel. Enkele ex-collega’s zouden daar vandaag deelnemen aan de Sfinx Ekiden. En aangezien Sally één van die ex-collega’s is en aangezien zij geen vervoer had, heb ik me aangeboden als taxichauffeur.

We waren nog maar net aangekomen of we liepen de helft van het team (Kristof, Marleen en Joeri) al tegen het lijf. Terwijl zij iets gingen zoeken om te eten maakte ik gebruik van de nog rustige omgeving om zelf mijn vijf kilometer te lopen. Na 33 minuten stond ik terug aan de auto uit te zweten.

Om half twee werd dan de Ekiden op gang geschoten. Helaas zijn we niet tot op het einde kunnen blijven dus we weten niet hoe goed het team het gedaan heeft maar ik heb in ieder geval weer wel enkele mooie foto’s kunnen maken. Hieronder alvast een kleine selectie.

 

Het kan toch plezant zijn hè ? In winkels binnengaan en behoorlijk wat uitgeven maar toch niet moeten betalen ? Ik heb vandaag bijna niets anders gedaan. Ik ben namelijk de cadeaucheques van mijn zilveren jubileum op ’t werk gaan uitgeven.

Vóór ik daaraan begon toch nog even op ’t werk zelf binnengewipt om nog wat Roparunzaken te regelen.

Dan te voet naar Antwerpen Centraal gewandeld om eens uit te testen hoelang ik daarvoor nodig heb in vergelijking met de wandeling naar Berchem. Die wandeling is ruim 3km maar als ik op mijn normaal uur stop met werken is mijn trein nog perfect haalbaar.

Vandaar ging het dan eerst naar mijn reisbureau om mijn vakantiecheque te “verzilveren” en te gebruiken als gedeeltelijke betaling van mijn zomerreis. Aan de andere kant van het plein ligt Stripwinkel Beo en daar ben ik dan mijn tweede cadeaubon gaan opdoen (2 Blauwbloezen, 4 Katamaroms, 4 Jommekes, 2 Avonturen van Sophie en 1 verhaal van Kroepie en Boelie Boemboem). Ook de collectie miniaturen van Michel Vaillant werd uitgebreid met 2 stuks.

Bij de FNAC ben ik dan nog een vleugje jeugdsentiment gaan kopen namelijk MIDAS, een BRT-jeugdserie uit de jaren zestig. Deze serie gaat niet over een specialist in uitlaten maar wel over een Peter Paracelsus (Rik Andries) die een formule ontdekt om goud te maken en hierdoor op de hielen wordt gezeten door twee spionnen (Jef Cassiers en Kris Smet).

Op weg naar huis dan nog een ommetje gemaakt via Duffel om bij de Runners Service Lab mijn derde en laatste cadeaubon uit te geven. Ik had een nieuw regenjasje nodig en die bon kwam dus ook goed van pas. Het werd een Mythos jack van GORE Running Wear.

En toen waren mijn bonnen op en ben ik maar naar huis gereden met naast mijn aankopen nog een mooi aantal tombolaprijzen voor de Roparun in de koffer (want af en toe ben ik ook nog ergens binnen gegaan om een beetje te bedelen. De gulste mensen vandaag waren wel die van de Runners Service Lab met twee truitjes en een onderlijfje.

Voor de tweede dag op rij gaan lopen en het ging “iets” beter dan gisteren maar toch nog altijd niet goed genoeg. Deze namiddag, na alweer enkele uren grote kuis, de loopschoenen aangetrokken en even naar het kasteel van Vorselaar en terug gelopen. Goed voor 5,1 km en net geen 36 minuten lopen.

Ondertussen zijn ook de bloedresultaten binnen. Alles behalve de suiker was prima in orde. Dat betekent dus een extra pilletje om dagelijks te nemen en natuurlijk ook afvallen. Ik zal maar terug beginnen met ’s morgens en ’s avonds van en naar het station te wandelen in plaats van de tram te nemen en ook wat vaker met de fiets naar Herentals te rijden in plaats van de auto te nemen. En helaas ook wat minder snoepen (en dat zal het moeilijkste zijn).

Morgen wordt er in ieder geval niet gewerkt. Een deel van de dag zal worden gebruikt om de Roparun verder voor te bereiden : een zoektocht naar tombolaprijzen en cosponsors. De rest van de dag zal worden besteed aan het uitgeven van de cadeaubons die ik vorige week van mijn collega’s heb gekregen. Veel plezanter dan werken.

’t Liep voor geen meter deze voormiddag. Normaal gezien zou ik gewoon thuis gelopen hebben maar aangezien Sally ook een dagje recup had hadden we afgelopen zaterdag afgesproken om deze voormiddag te gaan lopen. Maar ik heb dus wel afgezien.

Misschien lag het aan de grote kuis van gisteren (8 u trapje op, trapje af, plafond kuisen enzovoort) of misschien lag het wel aan bloedtekort. Vóór ik naar Lier reed stond er immers een bezoekje aan de huisarts op het programma. En dat betekent dus bloed trekken al is dat bij mij altijd een behoorlijke karwei. Mijn aders zijn blijkbaar heel moeilijk te vinden.

Na de middag heb ik dan mijn auto nog eens een heel goede wasbeurt gegeven. Dat was namelijk ook hoognodig. Wel jammer dat ik geen “voor en na” foto genomen heb.

De lente is blijkbaar in het land. De vogeltjes fluiten. De zwanen op de Lierse Vesten beginnen te nesten. En het wordt warmer. Soms zelfs al te warm, zeker wanneer je nog een beetje op z’n winters gekleed bent terwijl het 15°C is. En dat was ik dus deze ochtend toen, samen met Sally, aan een tochtje van 6km begon. Een tochtje dat we op exact dezelfde tijd als vorige week aflegden namelijk in 40:37 al had ik het gevoel dat het vorige week beter ging.

Misschien heeft de zware week op ’t werk daar wel mee te maken  ? Ik heb voor de volgende week trouwens grootse plannen. Ik zou graag elke dag een half uurtje gaan lopen. Of dat er ook effectief van zal komen is natuurlijk een andere zaak maar ik ga in ieder geval mijn best doen. De grote lenteschoonmaak moet namelijk ook nog gebeuren.

Eerste dag van mijn vakantie maar van rusten is nog niet veel in huis gekomen. De hele dag op pad geweest.

Ik ben gisteren nog wel een mooi cadeautje vergeten vermelden (foei foei). Saskia, ondertussen al bijna 10 jaar ex-collega, had nog twee mooie Coca Cola blikjes bij.

Eentje uit Aruba (links op de foto) en eentje uit Venezuela (rechts op de foto). Aruba is trouwens een nieuw land in de collectie. Ik heb nu blikjes uit 53 verschillende landen.

Dat is nu één van die voordelen van 25 jaar dienst te hebben. Je ziet veel nieuwe collega’s komen (de ene al wat liever dan de andere) en je ziet er veel vertrekken (de ene al wat liever dan de andere).

Van de meeste hoor of zie je nadien niets meer maar er zijn er toch altijd wel een paar waar je nog contact mee houdt. En die collega’s brengen dan nog geregeld een paar blikjes Coca Cola “uit den vreemde” mee of laten er eentje meebrengen door een familielid. En zo kom je dus aan 603 blikjes.