Het zou de titel kunnen zijn van een liedje van Zjef Vanuytsel maar dat is het niet (al vinden mijn collega’s het liedje van Zjef meer van toepassing op mij
).
Nee, het was gewoon koud vanmorgen vroeg. Toen ik rond kwart voor zes vertrok naar Antwerpen gaf de thermometer 0°C aan. Vóór ik vertrok had ik dan ook wat werk gehad om de ruiten van de auto ijsvrij te krijgen. Twee uur later bleek het trouwens 2 graden kouder te zijn in de Kempen.
Tot mijn verbazing was er heel weinig verkeer op weg naar Antwerpen zodat ik om twintig over zes al kon beginnen aan mijn ochtendloop. En het werd een zalige loop. Een temperatuur van 2°C en nagenoeg geen wind. Bovendien heeft het zo vroeg gaan lopen in Antwerpen nog enkele voordelen. Er is nog niet zoveel verkeer zodat er nog weinig uitlaatgassen in de lucht hangen. En in tegenstelling tot de Kempen worden er in Antwerpen weinig gebouwen verwarmd met houtkachels. Dat geeft bij ons wel eens problemen, zeker bij koud weer met weinig wind. Wat er dan uit de schoorstenen komt pakt nog al eens op de adem.
Maar in Antwerpen in de buurt van de drie parken niets van dat alles. Bovendien ging het lopen op zich ook nog heel vlotjes : 6 km op 40:33. Daar was ik best tevreden mee, vooral omdat de zesde kilometer de snelste, of minst trage, was.
De rest van de dag is er trouwens ook veel “gelopen”. Van hier naar daar, van daar naar ginder en van ginder terug naar hier. Kortom, een drukke dag op ’t werk.
Ik ben klaar voor de winter ! ’t Is te zeggen, mijn auto is klaar voor de winter. Vanmorgen (heel) vroeg de auto naar mijn garage gedaan om de “zomerschoentjes” te laten vervangen door “winterschoentjes”. Tegelijkertijd ook maar de ruitenwissers laten vervangen en alle vloeistoffen en dergelijke laten controleren. 

Ik heb getwijfeld maar ik heb het vanmiddag toch maar gedaan : ik ben gaan kijken naar The Adventures of Tintin : the Secret of the Unicorn. 
Eind oktober, begin november … dan is het in de Antwerp Expo altijd Boekenbeurs tijd. Er was een tijd dat ik daar naar uit keek, nu kijk ik vooral uit naar het einde van de beurs. Trams, bussen en treinen zitten immers overvol, zelfs tijdens de schoolvakantie. Naar de boekenbeurs zelf ga ik al enkele jaren niet meer, en zeker niet meer sinds ik het Boekenfestijn heb ontdekt.
Ik moet toch stilaan beginnen geloven in die fameuze opwarming van de aarde.
. Na 41:30 en 6,12 km stond ik immers terug voor de deur en kon ik gaan douchen. En mijn douche begon het dan te regenen in Antwerpen. Daar was ik weer mooi aan ontsnapt. 
Zoals ik al eerder heb gezegd is de herfst mijn favoriete seizoen. Dit seizoen heeft echter ook een donkere zijde : het is donker. 
