Rare dag gehad vandaag. Hoop, gevolgd door teleurstelling, gevolgd door nieuwe hoop …

Vandaag was namelijk de dag waarop ik zou te weten komen of we al dan niet een budget zouden krijgen om deel te nemen aan de Roparun editie 2010.

Om drie uur kwam dan het mailtje … en neen, er was geen ruimte voor een dergelijk budget. Uiteraard is dat een teleurstelling al was er ook een heel klein beetje het gevoel van opluchting. De editie van dit jaar heeft me immers behoorlijk wat slapeloze nachten bezorgd. Maar ja, niets aan te doen. Mailtje gestuurd naar het team, naar de Roparun organisatie en naar Gerda van Kom Op Tegen Kanker.

Ik had me er al bij neergelegd tot ik zo’n 10 minuutjes geleden telefoon kreeg van Steven. Hij was even weggeglipt van een commerciële bijeenkomst en was zijn mailbox gaan checken. Terug op de bijeenkomst het nieuws meegedeeld aan enkele personen daar waaronder onze commerciële directeur Dirk, die een grote Roparunfan is (en zelf al een paar keer heeft meegedaan). Dirk heeft dan direct contact gezocht met het directiecomité en nu zijn de kansen ineens weer helemaal gedraaid. De kans is dus ook groot dat wel kunnen meedoen. En we hebben nog tijd tot maandagochtend 9u om gebruik te maken van ons voorrangsrecht bij het inschrijven. Duimen maar !

Iets minder gelopen dan oorspronkelijk gepland vandaag. Normaal gezien zou ik 10 kilometer lopen maar het zijn er maar 8 geworden.

Ik moest om 9u echter een opleiding geven en daar moest toch nog één en ander voor worden voorbereid. Ik weet wel dat die twee extra kilometer maximaal een kwartiertje extra tijd vragen maar ik heb het kwartiertje toch nodig gehad.

Het lopen op zich ging heel goed. Ik heb ongeveer hetzelfde toertje gedaan als eergisteren. Maar vandaag heb ik wel mijn fluo-hesje voor de eerste keer bovengehaald. Om half zeven ’s morgens is het namelijk nog behoorlijk donker.

Na een lange werkdag heb ik vanavond dan eens voor de grap mijn Garmin terug ingeschakeld voor de terugrit naar huis. Als je het grafiekje bekijkt dan kun je zo zien waar de op- en afritten zijn.

De eerste 7,5 km gaan over de Antwerpse Ring tot aan het Rivierenhof. Telkens er een oprit is zakt de snelheid, vaak tot nul. Volgens mij is dat een bewijs dat ze best een paar opritten sluiten (zeker die van Borgerhout en eventueel ook die van Berchem). Maar ja … ik ben geen verkeersspecialist hè. Ik moet wel zeggen dat het vandaag nog vrij vlot verliep : 33 km op 40 minuten, dat heb ik ooit al anders geweten.

De laatste weken kan ik elke avond bevoorrechte getuige zijn van een mooi natuurspektakel.

Ergens bij één van de buren wonen namelijk twee vleermuizen, door mij liefdevol Batje en Vladje gedoopt. En ’s avonds, bij het invallen van de duisternis worden die beestjes actief en beginnen ze aan hun opwarm oefeningen.

En dat is dus echt mooi om te aanschouwen. Ze scheren daarbij laag over de grond en maken bochten die je niet voor mogelijk houdt. Ik heb al een paar keer geprobeerd om een foto te nemen maar dat is onbegonnen werk. Zelfs een filmpje maken is moeilijk omdat ze zo klein zijn. Ik blijf echter proberen en wie weet, misschien lukt het me ooit om zo’n mooie foto te maken als hierboven.

Ook op Coca-Cola gebied was het weer een mooie dag. Het is eigenlijk een rustige zomer geweest maar de laatste tijd stromen de collector items weer binnen.

Eerst was er de drinkbus die mijn collega Heidi uit Italië had meegebracht. Dan was er het blikje dat mijn broer uit Zweden meebracht. Iets later kreeg ik twee blikjes uit Hong Kong en China via ex-collega Saskia en nog wat later bracht de Post me twee fantastisch mooie flesjes van 1996 uit de USA die Mieke had ontdekt bij de grote schoonmaak.

En gisterenavond had mijn andere broer onderweg in een wegrestaurant nog drie drinkbussen op de kop getikt. Ze lijken uit dezelfde reeks te komen als de Italiaanse alleen hadden ginder blijkbaar 7 verschillende bussen en hier maar drie.

Ik had eigenlijk helemaal geen zin om vandaag te gaan maar dan ook echt helemaal niet. ’t Was afgelopen zaterdag immers vrij lastig gegaan en dat zat precies nog altijd in mijn lijf.

Maar ondank die tegenzin heb ik mezelf toch zover gekregen om me vanmorgen in mijn loopkledij te hijsen. Iets over half zeven begon ik eraan en ik heb er geen spijt van gehad. Na een kilometer of zo was er nog weinig te bespeuren van “zware benen” of iets dergelijks. Het ging gewoon heel vlot. En ook het weer zat mee. Een zalige 13°C, meer moet ik niet hebben.

En voor ik het goed en wel besefte had ik acht kilometer gelopen en stond ik onder de douche en dik twintig minuten later was ik al aan het werk.

De mannen van Telenet hebben weer iets nieuw ! Vanaf 1 oktober wijzigt namelijk het analoge zenderaanbod.

Wat krijgen we er bij ? 3 nieuwe, op Vlaanderen gerichte Tv-zenders

• VtmKzoom
• Exqi Plus
• Discovery Channel

Wat verliezen we ? “enkele minder bekeken analoge buitenlandse zenders die naar het digitale basisaanbod verhuizen”

• ARD
• WDR

Waarom doen ze het ?

• dat lijkt me vrij simpel. Gewoon om meer geld in het laatje te krijgen. Als ze echt de “minder bekeken buitenlandse zenders” zouden willen verhuizen dan kunnen volgen mij toch beter France 2 of RTL verhuizen. Het lijkt me niet dat die zenders in Vlaanderen zo populair zijn, terwijl er in de winter maar één adres is voor wintersporten en dat is ARD. Reken daarbij nog de talloze muziekshows die in Vlaanderen toch populair zijn.

Ik begin in ieder stilletjes rond te kijken naar een alternatief voor Telenet. Ik zou uiteraard kunnen overschakelen naar Telenet Digitaal maar de manier waarop zijn hun klanten behandelen (of mishandelen) staat me echt niet aan. Dan liever Belgacom TV of de satelliet van TV Vlaanderen of zoiets.

Net als vorige week weer vroeg opgestaan vandaag. En ook deze week ging het richting Hallaar om rondjes te gaan draaien in De Averegten, omdat het daar zo gezellig lopen is.

Met de regen van de afgelopen nacht had ik wel een beetje schrik voor de toestand van het parcours. De parking voorspelde alvast weinig goeds, daar moest je behoorlijk manoeuvreren om de plassen te ontwijken. De jogging ronde zelf was echter in perfecte toestand : geen plasje te zien.

Het was nog een acht uur toen ik aan mijn eerste rondje begon. Na drie “kleine” rondjes was het tijd voor een eerste drankpauze. Daarna volgden nog drie “grote” ronden. Je kan namelijk aan de gewone joggingronde van 3,3 km een stukje toevoegen van ongeveer 1 km. Op het einde dan nog wat “heen en weer” gelopen om aan 21,1 km te komen.

Nog eens gezwaaid naar de eekhoorntjes (ik heb er vandaag wel vier gezien) en dan “moe maar voldaan” terug naar huis om daar vast te stellen dat het in Vorselaar pijpenstelen geregend heeft terwijl er in Hallaar geen druppel gevallen is.

En deze namiddag ? Waarschijnlijk in de zetel en slaap vallen bij de TV ofwel in slaap vallen bij een goed boek.

Snipperdagje genomen vandaag. Ik moest immers naar de dokter. Niet dat er iets ernstigs aan de hand is. Gewoon een klein onderhoudsbeurtje. De motor draait nog heel regelmatig. De oliedruk zit ook goed. De dokter heeft wel twee staaltjes genomen om te laten onderzoeken. Het enige waar moet op gelet worden is het maximum laadvermogen. Dat mag gerust nog wat naar beneden dus daar moet de komende zes maanden aan gewerkt worden.

Na de middag dan van een droog moment gebruik gemaakt om mijn training af te werken. De eerste vier kilometer bleef ik nog droog maar toen kreeg ik een (eerste) fikse regenbui over me heen. Onbewust ging het tempo een beetje de hoogte in. Ik wist immers dat er zo’n anderhalve kilometer verder een bos was waar je minder last hebt van de regen. Gelukkig had ik op dat stuk net de wind mee. Uiteraard stopte het wel met regenen toen ik daar aankwam.

Naar het einde van mijn tocht begon het weer te regenen, al was het deze keer niet zo erg dan die eerste bui. Maar hier had ik wel een fikse tegenwind. Ik was in ieder geval blij dat ik terug na ruim een uur terug binnen was. En voor zaterdag voorspellen ze hetzelfde weer. Dat belooft …

Stel je voor : iemand die ik totaal niet ken houdt thuis grote kuis en vindt ergens weggestopt in een doos twee (lege) flesjes Coca Cola die in 1996 in Amerika zijn uitgebracht ter gelegenheid van de 100^ste verjaardag van de Olympische Spelen die dat jaar in Atlanta worden gehouden.

Ze wil de flesjes wegdoen maar toevallig krijgt ze een tip van iemand die ik dan weer wel ken dat ik wel eens interesse zou kunnen hebben. Er worden een paar mailtjes heen en weer gestuurd en vandaag staan die flesjes dus bij mij. Flesjes zijn weliswaar niet mijn “specialiteit” maar als het bijzondere exemplaren zijn dan maak ik graag een uitzondering.

En dat dit bijzondere exemplaren zijn mag zeker wel gezegd zijn :

 

Ik wil bij deze dan ook Mieke bedanken voor de flesjes en Ruthje voor de tip.

De eerste schooldag … en we hebben het geweten ! Daar waar ik vorige week een goeie 25 minuten nodig had om thuis te geraken met de auto was dat vandaag dik vijftig minuten.

Vanmorgen ging het nog behoorlijk vlot maar toen was het uiteraard nog heel vroeg omdat ik nog wou gaan lopen voor ik begon met werken. Maar deze avond was het andere koek. Ik had op de website van het Vlaams verkeerscentrum al wel gezien dat er rond 15u een accident was gebeurd op “de bocht” naar de E313. Dat ongeluk was opgeruimd tegen dat ik moest vertrekken maar tussen Antwerpen Zuid en Antwerpen Oost heb ik toch een paar aanrijdingen gezien.

Je kent ze wel … die auto’s die denken dat er nog wel tussen geraken maar dat net niet kunnen met wat blikschade als gevolg. Aangezien de temperaturen nu toch naar een – voor mij – verdraagbaar niveau beginnen te zakken ga ik waarschijnlijk vanaf volgende week terug tijdens de middagpauze lopen. Dan kan ik terug elke dag gezellig “treinen” en moet ik me niet meer in de ochtend- en avondspits mengen.

Over het lopen van vandaag kan ik kort zijn. Rustig ingelopen en dan geïmproviseerde intervallen gedaan : een paar honderd meter versneld afgewisseld met een paar honderd meter rustig aan. Het heeft al vlotter gegaan dan vandaag maar ik heb toch 8km gedaan.

Om half zeven liep de wekker al af vanochtend en een uurtje later was ik al onderweg naar Hallaar. Op de grens Itegem en Hallaar ligt namelijk het provinciaal domein “De Averegten”. En in dit domein hebben ze een mooi joggingparcours van dik drie kilometers en op dat parcours wou ik mijn duurtraining van deze week afwerken.

Aanvankelijk stond de parochiejogging in Olen op het programma maar om 8u ’s morgens is het aangenamer lopen dan om 15u ’s middags. Bovendien jaag ik mezelf toch teveel op bij zo’n wedstrijden en dan loopt het “verkeerd” af.

Toen ik aankwam op de parking bleek al snel dat ik niet de enige vroege vogel was. Met vijf auto’s tegelijk reden we de parking op. ’t Was weer een hele tijd geleden dat ik er nog eens gelopen had en ik was vergeten hoe aangenaam het daar is. Een heel mooi looppad met kilometeraanduiding (al valt die naar het einde toe wel weg).

Na drie rondjes was het tijd voor een eerste korte drankpauze. Dat is ook een voordeel om daar te lopen, je moet niet met drinken rondzeulen, je parkeert gewoon vlak naast het parcours. Nog twee rondjes later was het tijd voor een tweede korte drankpauze. Na het zesde rondje nog een korte drankpauze, ik had er toen ruim 19km op zitten en terug op weg voor een zevende en laatste rondje.

Iets over elf stond ik dan terug aan de auto. Twee en half uur gelopen en 22,4 km in de benen. En daar was ik best tevreden over. Wat de training nog beter maakte waren de Coca Cola blikjes die (mental coach) Carine voor me had meegebracht. Het waren blikjes die via de broer van ex-collega Saskia vanuit Hong Kong en China tot in Itegem waren geraakt. Een blikje uit Hong Kong had ik al wel in de collectie maar het Chinees blikje is een primeur waarvoor ik Saskia dan ook van harte wil bedanken.

Snel naar huis gereden, bad genomen, iets gegeten en om 13u was ik al terug onderweg, deze keer naar Valkenswaard waar in Tenniscentrum Valkencourt het 24^ste Brabants Stripspektakel werd gehouden. En vóór iedereen rare gedachten krijgt, dat spektakel heeft niets met strippers te maken maar wel alles met stripverhalen. Ondanks het feit dat meer dan de helft van de strips daar Suske & Wiskes waren (daar zijn onze Noorderburen gek van) ben ik er toch in geslaagd om 12 strips toe te voegen aan mijn collectie (uit de reeksen “Guus Slim” (4)  “Bram Jager” (3), “Chick Bill” (1), “Lampil” (3) en “Caesar” (1)).