druk druk druk

Het was weer bijzonder druk de laatste paar dagen van de Paasvakantie.

Het begon op donderdag. Een paar uur vroeger gestopt op ’t werk zodat ik na een tussenstop in Peulis om Conny op te pikken naar Brussel kon sporen. Daar werden we rond 18u verwacht in de AB Resto voor ons pre-concert-etentje. Op het programma stond George Ezra, de vierentwintigjarige Brit met de stem van de oude neger (en dat is zeker niet negatief bedoeld). De jongen heeft nu eenmaal een heel warme oudklinkende stem.

george ezra

Ik kende hem enkel van naam maar zowel Conny als haar twee dochters zijn grote fan. We waren deze keer dan ook niet met twee maar met vier. Ik vond het heel goed concert, de dames waren in de wolken (maar zij waren misschien een beetje bevooroordeeld). Ook het voorprogramma, Wanthanee, vond ik veel geslaagd. Deze drieëntwintig jaar oude zangeres van Thaise afkomst kon me echt wel bekoren. Geen wonder dat ze in 2016 één van de drie winnaars van de Nieuwe Lichting van Studio Brussel was.

Ezra zelf speelde een heel stevige en sterke set. Of er iemand rondloopt die Britser is dan Ezra dan zou me dat trouwens verbazen. We willen hem zeker nog eens terug zien.

Weinig rust op vrijdag want we hadden nog een tweede concert deze week. Normaal gezien doen we dat niet meer maar voor George Ezra hebben we een uitzondering gemaakt. Het contrast met de jeugdige Brit kon gisteren niet groter zijn. Drie oude mannen die op het eerste zicht totaal niet bij elkaar passen bewezen dat je niet moet afgaan op looks.

Boudewijn De Groot, Hennie Vrienten en George Kooijman, samen beter bekend als Vreemde Kostgangers begonnen om 8 uur aan hun show in de Antwerpse Stadsschouwburg. In het eerste deel veel werk van hun nieuwste CD, in het tweede deel was er ook aandacht aan enkele klassiekers uit hun eigen repertoire. Dat gaf me de gelegenheid om o.a. Jimmy van Boudewijn de Groot nog eens live te horen. Na een show van meer dan twee uur zat ook dat heel goede concert er ook op.

vreemde kostgangers

Vandaag weer geen rust maar wel tot rust gekomen. De elektrische fiets van mijn moeder had wat problemen en dan moet je even langsgaan bij je fietsenmaker. De mijne woont in Westmalle en dat gaf ons de gelegenheid om te gaan wandelen in de mooie bossen tussen Westmalle, Sint-Antonius-Zoersel en Zoersel. Vertrokken aan de abdij van de Trappisten en dan naar het Boshuisje gestapt, thuis van de Loteling. Misschien wel bizar voor twee niet-drinkers wandelen tussen plaatsen die bekend zijn voor hun bier. Maar voor ons doodnormaal.

IMG_4309.JPG

IMG_4315

IMG_4336.JPG

Morgen wordt het wel echt een rustdag. Even herstellen van die vervelende snotvalling die me momenteel in de greep heeft.  

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s