Mallekot

’t Is gedaan met de gezellige dinsdagavondloopjes langs de oevers van de Nete. Tenminste toch voor enkele maanden.

Vanaf nu worden het iets minder gezellige loopjes doorheen het “industriegebied” Mallekot. Gedaan met het vlakke jaagpad, opnieuw de ongelijke voetpaden. Gedaan met het aangename uitzicht, opnieuw tussen de loodsen. In de Mallekotstraat stond dan nog een stevige, koude, tegenwind.

Wat er gelukkig niet is veranderd is de praatvaardigheid van mijn loopbuddy. Die blijft gewoon kletsen. Of het nu 30°C is, of -10°C, droog of nat, windstil of orkaankracht … maakt niet uit … kletsen maar.

En op die manier is dat halfuurtje voorbij voor je het beseft.

 

lopen lier.JPG

 

Mag het iets meer zijn?

Onder een heerlijk herfstzonnetje vertrok ik kort na de middag naar Itegem.

Niet om, zoals enkele jaren geleden, iets te regelen voor de Roparun, maar wel om een (hopelijk) mooie wandeling te maken.

De lokale KWB organiseerde vandaag immers de Keldermansschranswandeling. OP het programma afstanden variërend van 6 tot 15 km. Ik koos voor de langste afstand van 15km.

Na een viertal kilometer doorheen de ‘suburbs’ van Itegem kwam ik al snel aan de oevers van de Grote Nete. De volgende 5 km volgde ik de Nete die doorheen het landschap meandert. Echt zalig om te wandelen.

Ter hoogte van Gestel verliet ik het jaagpad en de wandeling bracht me door verschillende bossen terug naar de Parochiezaal van Itegem.

Daar aangekomen bleek ik geen 15 maar wel 18 km te hebben gewandeld. Op zich geen probleem maar zo’n zaken irriteren me wel. Is het nu echt zo moeilijk om een afstand correct aan te geven. Ze zullen ongetwijfeld weten dat de afstand 18 km is, waarom zeggen ze dat dan niet op voorhand?

Maar ik ga er niet van wakker liggen. Ik heb een aangename namiddag gehad en weer mooie foto’s kunnen nemen. Meer moet dat niet zijn.

 

keldermans.JPG

IMG_4708.jpeg

IMG_4714.jpeg

meer foto’s op facebook: klik hier

 

The Taming of the Queen

Hampton Court, Lente 1543.

Een vijfitgjarige man met overgewicht, een stinkende en zwerende wonde aan zijn been vraagt een eenendertigjarige weduwe ten huwelijk. Hoewel ze verliefd is op iemand anders durft ze geen nee te zeggen. Ondanks het feit dat de man al twee van zijn vorige vrouwen ter dood heeft veroordeeld, twee andere in de steek heeft gelaten en een vijfde vrouw heeft zien sterven in het kinderbed.

Hij is namelijk Hendrik VIII, koning van Engeland. Zij is Kateryn Parr en zal zijn zesde (en laatste) vrouw worden.

Kateryn Parr is een bijzondere vrouw. Ze slaagt er in om de drie (officiële) kinderen van Hendrik VIII aan het hof samen te brengen. Niet alleen zijn zoon en troonopvolger Edward (uit het huwelijk met Jane Seymour die overleed in het kinderbed) maar ook de prinsessen Mary (uit het huwelijk met Katherina van Aragon) en Elisabeth (uit het huwelijk met Anne Boleyn).

Ze studeert ook veel en laat verschillende predikers naar het paleis komen, waaronder Anne Askew. Askew is de enige vrouw die ooit is gemarteld is geweest in de Tower of London. Haar beulen waren onder andere Thomas Wriothesley en Richard Rich die samen met Bisschop Gardiner de Koning zover probeerden te krijgen om Kateryn Parr te laten arresteren voor ketterij. Op die manier konden ze de koning een zevende keer laten huwen, deze keer met Mary Howard, en zo het land terugbrengen naar de “oude” kerk van de Paus.

Het plan mislukt echter, ook al sterft Askew op de brandstapel. De koning vergeeft zijn vrouw. Zo ontsnapt ze aan het lot dat twee van haar voorgangers, Anna Boleyn en Kitty Howard overkwam.

Kateryn is zo de tweede vrouw die Hendrik VIII overleeft. Ze is ook de eerste vrouw die onder haar eigen naam boeken heeft gepubliceerd, waaronder “Lamentations of a sinner”.

Lang zal ze na de dood van Hendrik VIII in de winter van 1547 niet kunnen genieten. Ze huwt met haar grote liefde Thomas Seymour (broer van Koningin Jane Seymour) maar zal ruim anderhalf jaar later sterven in het kraambed.

Met The Taming of the Queen vervolledigt Philippa Gregory haar verhalen over de Tudor Dynastie. En net als alle andere boeken, is ook dit weer een pareltje om te lezen. Je weet dat er veel fantasie bij komt kijken, niemand weet bijvoorbeeld wat er in de slaapkamer van de koning werd gezegd, maar het leest gewoon alsof ze er zelf bij was en alles heeft genoteerd.

Wat het voor mij extra leuk maakte waren de raakpunten met Lamentation uit de Shardlake-series van C.J. Sansom. Ook daar komt het complot tegen de koningin aan bod al geeft Sansom er wel een dramatische twist aan.

Beide boeken zijn trouwens aanraders. Beide auteurs behoren ook tot mijn absolute favorieten. Wie daar ook toe behoort is Karen Maitland. Haar “The Gallows Curse” is het volgende boek op de leeslijst.

 

taminggroot.JPG

 

Donker

Knipsel2.JPGDe weergoden zijn ons weer welgezind geweest.

Toen ik om 19u naar Lier vertrok voor mijn wekelijks loopafspraak was er nog geen vuiltje aan de lucht. Tien minuutjes later in Viersel was er wel degelijk vuil aan de lucht en er viel behoorlijk wat water uit. Maar voor zover ik kon zien was het lichter boven Lier.

Daar was het trouwens behoorlijk druk. Bleek dat Lierse vandaag thuis speelt. Je hebt geen idee waar die supporters al hun auto’s achterlaten. Gewoonweg overal en zelfs op ons parcours! Ge moet maar durven hè.

Ondanks de dreigende wolken vóór ons, dreigende wolken achter ons, dreigende wolken links van ons en dreigende wolken rechts van ons, kort gezegd … dreigende wolken rondom ons, ondanks dat alles hebben we geen regen gehad. (en er zijn evenmin Independence Day-achtige ruimteschepen uit de wolken gekomenKnipogen).

Hoe dan ook, toch weer 4 km gejogd en lekker gekletst. Tenzij het volgende week echt helder weer wordt was het waarschijnlijk ook de laatste keer langs ons favoriete Nete-parcours.

 

Knipsel.JPG