Zowel gisteren als vandaag nog eens met de auto gaan werken en ik begrijp niet hoe ik dat jaren aan een stuk heb volgehouden. Gisterenmorgen een uur en tien minuten nodig gehad om van thuis op ’t werk te geraken, goed voor zo’n 32 km. Nu zou dat niet zo erg zijn in volle ochtendspits maar ik was dus wel om 6u vertrokken ! Gisterenavond net van ’t zelfde en weer een uur onderweg geweest. En ook toen was het zes uur en had het eigenlijk rustiger moeten zijn. Vandaag ging het dan iets beter want op een uur was ik in Antwerpen.
En het ergste is nog niet dat het zo druk is en dat je een half uur quasi stil staat. Neen, het ergste is het – vaak roekeloze en zeker egoïstische – gedrag van de meeste chauffeurs. Invoegen ? Prima, zolang het maar achter mij is. Ononderbroken witte lijn ? Geen flauw idee wat dat betekent.
Geef mij dan toch maar de trein met al zijn fouten en gebreken. Ok, het comfort kan vaak beter en ik zou ook graag altijd een plaats hebben om te zitten. Een vertraging kan al eens gebeuren maar dat neem ik er graag bij. In de trein zit ik (meestal) rustig, kan ik een halfuurtje lezen en kom ik toch veel relaxer thuis.
walkingwithluc 