Emoties

Wat een dag … wat een dag !

 

Het begon al met een flinke file richting Antwerpen. Een uur en tien minuten om 35 km te overbruggen. Er zijn plezantere manieren om de dag te beginnen.

 

Volgende schok kwam er toen ik de factuur voor onze Roparuninschrijving ontving. Die bleek al op 15-10 te zijn verstuurd en was op 20-10 op de maatschappij binnengekomen. Maar in plaats van die aan mij te bezorgen werd ze naar de boekhouding gestuurd en daar is ze een week blijven liggen. Op zich geen probleem maar dat wordt het wel wanneer je maar 14 dagen krijgt om dit factuur te betalen. Dat betekent dus dat we nog één dag hebben om te betalen en ons budget is nog helemaal niet rond. Dat wordt dus geen Roparun in 2011.

 

En nu, sinds iets meer dan een uur ziet de situatie er weer helemaal anders uit. Op de valreep lijkt het toch nog te gaan lukken met dat budget. Bovendien kunnen we het inschrijvingsgeld morgen vanuit Nederland overmaken zodat het toch nog op tijd op de rekening van de Roparunstichting staat.

 

Erg gezond voor mijnen “tikker” is dat allemaal wel niet maar het ziet er naar uit dat er dus toch nog een zesde Roparun komt voor mij LachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachenLachen