Een paar weken geleden kreeg je in het restaurant bij ons op het werk, bij aankoop van een flesje cola, een deelnameticket voor een wedstrijd. Coca Cola gaf 10 x 2 tickets voor het Boudewijn Seapark in Brugge weg. Was ik toch wel één van de gelukkigen zeker !

Aangezien ik nog nooit in het Seapark geweest ben heb ik vandaag dan maar een snipperdag genomen en ben ik samen met mijn moeder naar Brugge getrokken. Het weer zat alvast mee en ook de weg naar ginder verliep perfect. Geen meter file, zelfs niet op de Antwerpse ring en dat om 9u ’s morgens !

Om kwart over tien stonden we dan ook voor de ingang van het Boudewijn Seapark waar we, dankzij mijn gratis tickets uiteraard niet moesten aanschuiven (en niet betalen en dat scheelde toch al snel 46 euro !). Eerst een koffie gaan drinken en dan de eerste attractie gedaan : de film “Sea Dreams” met prachtige beelden van de Bultrug walvis.

Volgende programmapunt : de dolfijnenshow in het dolfinarium. Het werd een heel leuke show met vier speelse dolfijnen. De laatste keer dat een dergelijke show gezien heb moet ergens in de jaren tachtig in Harderwijk geweest zijn, al hadden ze daar toen nog een orka ook.

Na een heel smakelijke “vol-au-vent” in het self service restaurant gingen we naar het Eagle Kingdom voor de roofvogelshow en dat was toch het hoogtepunt van de dag. Nu had ik al een dergelijke show gezien in Paradisio en die was wel spectaculairder maar deze keer zat ik vlak onder zo’n paal waar die vogels naar toe vliegen en dat heeft wel wat.

Vooral toen één van de valkeniers achter me kwam staan. Ik kan je vertellen dat het heel indrukwekkend is om een gier met een spanwijdte van 2 meter op je af ziet komen, zeker wanneer hij met zijn vleugels bijna je pet van je hoofd slaat.

Laatste attractie van de dag was de zeeleeuwshow. Die was ook wel leuk maar toch vooral voor de allerkleinste bezoekers bedoeld.

Na nog een korte wandeling door de rest van het park, langs de “pretparkattracties” terug naar de uitgang en naar huis. Die rit ging goed tot we in Haasdonk zo goed als stil stonden. Van Haasdonk tot Borgerhout duurde bijna één uur. Maar met uitzondering van dit “akkefietje” was het een geslaagde dag.

Swa Backeljau vroeg het zich ook dikwijls af en als je de kranten tegenwoordig leest dan moet je hem bijtreden. Zodadelijk meer daarover maar eerst over tot de orde van de dag. Er moest immers gelopen worden vandaag en dat heb ik dus ook gedaan.

Zoals gewoonlijk weer heel vroeg op pad om de hitte een beetje te vermijden al vind ik 20°C om half zeven ’s morgens toch ook al een beetje teveel van het goede maar zij die mij een beetje kennen weten dat ik niet zo’n grote fan ben van de zomer.

Op het programma een uurtje lopen. Mijn eerste twee à drie kilometer zijn steevast dezelfde. Daarna is het een kwestie van improviseren. Vandaag was het een variant rond het UZ om daarna het Nachtegalenpark in te duiken. De atletiekpiste was geopend dus heb ik eens een paar rondjes op de piste geprobeerd. Na een bezoek aan het “kleine kamertje” (gelukkig was de piste en bijgevolg ook de sanitaire voorzieningen open) ging het dan terug naar ’t werk. Na exact een uur lopen stonden er 9,56 km op de teller.

En dan die “wereld van vandaag”. Wat staat er zoal in de krant ? Een burgemeester die gaat betogen om een moeder, die geholpen heeft om haar zoon te laten ontsnappen uit de gevangenis, vrij te krijgen. Want een moeder die haar kinderen helpt mag je toch niet straffen ? Ook niet wanneer die kinderen in de gevangenis zitten voor toch vrij zware misdaden.

Ook in de krant : een gevangenisdirecteur die bezwaren heeft tegen het spannen van netten over de gevangenissen. Waarom ? Omdat die de gevangenen het gevoel geven dat ze opgesloten zitten ! En dat is toch wel het laatste dat we willen hè ? Iemand in de gevangenis het gevoel geven dat ze opgesloten zitten ?

Gelukkig staan er ook nog plezante dingen in de krant. Zoals dat eekhoorntje dat persé mee op de foto wilde. Een koppel op vakantie in Canada wou een foto van henzelf maken met de zelfontspanner. Een fotogeniek eekhoorntje wou echter graag mee op de foto me volgende schitterende foto als resultaat.

Bijna had ik een doornatte training vandaag.

Toen ik naar Antwerpen vertrok regende het namelijk behoorlijk. Aangekomen in Antwerpen was die regen gelukkig al gestopt. Dus … zo snel ik kon op weg voor mijn training. Ondanks de regen was het toch nog behoorlijk warm.

De eerste vier kilometers rustig aan gelopen aan een vrij constant tempo. De volgende drie en een halve kilometers heb ik geprobeerd om wat intervalletjes te improviseren : een paar honderd meter het tempo (aanzienlijk) verhogen om dan weer even heel rustig aan te doen. En zo stond ik na 47 minuten en 7,5 km terug voor de deur.

Voorlopig gaat het dus nog altijd volgens schema. Morgen wordt er weer gerust en donderdag staat er dan (minstens) een uur lopen op het programma.

Dit weekend zijn we (weer) een groot artiest verloren.

Willy DeVille is namelijk niet meer. Ik ga niet zeggen dat ik een “die hard” fan was maar de man heeft toch fantastische nummers gemaakt.

Zelf heb ik twee keer aan het werk gezien, telkens op de festivalwei in Werchter, in 1980 en 1982 (toen het nog een “gewoon” festival was).

Om half acht liep de wekker deze ochtend al af. Niet dat het echt nodig was want ik lag al even wakker. Een uurtje later was ik al op weg naar Lier.

Ik had twee doelen :

• minstens 4 keer de vesten lopen (maar meer mocht ook)
• minstens 2u lopen (maar meer mocht ook)

Iets over negen vertrok ik aan C.C. De Mol in tegenwijzerzin (dus richting Veemarkt). Na twee rondjes had ik het gevoel dat ik de lastigste en dus verkeerde richting had gekozen. Ik draaide aan het einde van die ronde dan ook om en vertrok terug in wijzerzin richting Mechelsesteenweg.

En zal ik eens iets zeggen … het speelt geen rol in welke richting je loopt. Ze zijn allebei lastig, vooral het stuk tussen Mechelsesteenweg en Lispersteenweg.

Na 4 rondjes had ik in ieder geval mijn eerste doel bereikt maar ik had nog altijd geen twee uur gelopen. Nog een vijfde ronde er bij zag ik helemaal niet zitten dus heb ik er maar een stukje bij gedaan rond het complex van de Lyra/Lierse zodat ik na exact twee uur terug aan mijn auto stond.

Uiteraard was er op het einde wel “verval” maar toch niet zo erg als vorige week in Herentals. Ik was weliswaar tevreden met de afstand van 17,65 km maar had er toch graag 350 meter bij gezien maar ’t zat er deze keer niet in. Volgende week beter zal ik maar zeggen.

Hieronder nog de cijfertjes en het parcours (met de nieuwe foto’s van Google die sinds kort veel beter zijn geworden.

 

Voor de eerste keer sinds het seinhuis in het station van Herentals afgelopen dinsdag uitgebrand is, nog eens met de trein gaan werken.

Al bij al is het nog goed meegevallen. De treinreis op zich duurt wel kwartiertje langer aangezien de trein in elk station stopt. Ook bij het binnen en buiten rijden van het station wordt er wat tijd verloren omdat er maar één spoor beschikbaar is en de wissels manueel moeten geswitched worden.

Aan het station zelf hangt nog wel altijd een brandgeur. Ik had al wel beelden op TV gezien maar in het echt ziet het toch een beetje indrukwekkender uit. Toch een pluim voor het personeel van het station. Ze moeten daar nu onder bijzonder moeilijke omstandigheden werken en niet elke klant is even begripvol voor deze uitzonderlijke situatie. Sommige reizigers lijken te verwachten dat zij elk afzonderlijk een persoonlijke begeleider krijgen om hen van de trein naar de vervangbussen te leiden.

 

 

 

 

 

 

 

Dat de treinreis iets langer duurt heeft wel zijn voordelen. Nu heb ik vandaag immers het tweede deel van de Millennium Trilogie van Stieg Larsson kunnen uitlezen. Dit boek, De vrouw die met vuur speelde, vond ik niet zo goed als het eerste deel maar toch nog altijd een aanrader. Nu weet ik tenminste al waarom Lisbeth Salander is zoals ze is.

Hoe het nu verder afloopt in het derde deel zal toch nog even moeten wachten. Ik ga nu eerst een paar “lichtere” boeken lezen en dan pas aan het derde deel van de trilogie beginnen, een derde deel dat trouwens met 650 bladzijden bijna 100 bladzijden dikker is die twee andere. Het volgende boek wordt “Wijnoffer” van de Nederlandse schrijfster Addy Kaiser.

Als bonus vandaag nog twee fotootjes. De eerste werd vanochtend vroeg genomen op weg naar het station. De tweede toen ik deze avond terug naar mijn auto ging.

 

Vanmorgen weer iets vroeger uit de veren zodat ik op tijd naar Antwerpen kon vertrekken.

Ik wou immers een uurtje gaan lopen vóór ik begon met werken. Mijn planning voor deze maand is immers een drie kwartiertjes lopen op dinsdag, een uurtje lopen op donderdag, op zaterdag een duurloop van ongeveer 2u en dan eventueel op zondag nog een halfuurtje erbij.

Het was vanochtend wel gevoelig warmer dan afgelopen dinsdag maar al bij al viel het toch nog mee. Deze middag gaan lopen zou helemaal niet te doen geweest zijn.

Het eerste stuk van mijn rondje was exact hetzelfde als vorige dinsdag. Langs het fietspad tot aan Berchem Kerk, de ring oversteken en opnieuw langs het fietspad langs het Nachtegalenpark en het Middelheimpark. Via de Groenenborgerlaan terug richting Nachtegalenpark om dan via het fietspad naar de Antwerp Expo te lopen.

In plaats van via de Jan Van Rijswijcklaan terug naar de Desguinlei te lopen ben ik het fietspad langs de ring blijven volgen tot aan Station Antwerpen Zuid om dan uiteindelijk terug richting De Hertoghe te lopen.

Gelopen afstand was 9,5 km en daarvoor had ik net geen uur nodig. De laatste twee kilometer waren wel vrij lastig maar het fietspad gaat daar ook behoorlijk op en neer. Maar in ieder geval was het “mission completed”.

 

Sommigen vragen zich misschien af waar de titel vandaan komt. Toen ik mijn gegevens aan uploaden was naar Garmin Connect zag ik dat ik dat het afgelegde parcours vrij veel gelijkenis vertoont met een ouderwetse Colt. Allez, met een beetje fantasie toch.

Eigenlijk geloof ik er niet in … horoscopen. Maar dat schijnt een typisch steenboktrekje te zijn : eigenwijs, koppig en het altijd beter weten. Nochtans, als ik de horoscoop van de Metro lees dan is die toch heel dikwijls “spot on”.

Zo stond er gisteren voor de steenbok in : “Je eigen baan levert al heel wat werk op en je krijgt er ook nog een aantal klussen bij van mensen die op vakantie zijn. Er is dus geen tijd om even uit te blazen”.

En dat is dus echt wel het geval. Van ons team van 7 mensen zijn er momenteel 3 op vakantie en  morgen vertrekt een vierde persoon voor 3 weken op vakantie. Volgende week komen er wel een paar mensen terug uit vakantie maar een paar dagen later zijn er weer twee weg.

Er is maar enne sukkelaar die de twee volle maanden juli en augustus aanwezig is. Inderdaad, ondergetekende. Nu op zich maak ik daar niet veel uit. ’t Is buiten toch veel te warm om iets te doen. Dan zit ik liever binnen. En tijdens mijn vakantie in juni was het weer veel beter !

Uiteraard heb ik nog wel enkele weken vakantie tegoed maar die worden gespreid over september (als iedereen van ons team terug is), oktober (om naar Dublin te gaan) en december (om naar de Motor Show Essen te gaan).

Mijnen tijd moet dus nog komen maar momenteel zit ik er toch maar mee.

Over die voordelen heb ik het zo dadelijk. Eerst over tot de orde van de dag en dat was de (ochtend)training.

Vrij vroeg vertrokken naar ’t werk zodat ik om 6u30 op pad kon voor een training van om en bij 45 minuten. Snelheidsalarm op de Garmin ingesteld op 10 km/u en weg was ik. Dik drie kwartier later zat mijn toertje er op en stonden er 7,50 km op de teller. Verder valt er weinig te vertellen over deze training, alleen dat het tempo heel constant was en dat ik een halfuurtje lat met een goed gevoel kon beginnen werken.

 

En dan die voordelen van het lopen. Uiteraard weet iedereen dat lopen goed is voor de gezondheid, zolang je niet overdrijft. Maar wisten jullie dat je al lopend sneller door Londen geraakt dan met de wagen ? Althans, dat bewezen de jongens van Top Gear gisteren. Daar hebben ze een race gehouden tussen een Fiat Panda 4×4 en een loper. Zij hebben een tocht van 42 km doorheen Londen gehouden – tijdens de spits – en de loper was 11 minuten sneller aan de finish dan de auto (2u28 vs. 2u39).

En vandaag heb ik dan nog een ander voordeel ontdekt maar dat is op heel persoonlijk vlak. Omdat er moest gelopen worden ben ik met de wagen gaan werken in plaats van met de trein. En wat hoor ik op de radio wanneer ik naar huis rij ? Dat er een brand is (geweest) in het station en dat alle treinverkeer naar en door Herentals stil ligt. Als ik dus niet was gaan lopen, was ik niet met de wagen gaan werken maar wel met de trein en had ik nu misschien nog altijd in Berchem rondgehangen.

De eerste maand van de “grote vakantie” is weeral voorbij en dat was er aan te merken.

Blijkbaar was het op de baan gevoelig drukker dan vorige week. Dat heeft uiteraard te maken met het einde van het bouwverlof.

Op de trein was het dan weer rustiger. Er gaan dan ook bijzonder weinig bouwvakkers met de trein naar het werk. Bovendien was de lijn tussen Lier en Mechelen hersteld zodat de pendelaars naar Brussel terug hun vertrouwde rechtstreeks trein namen en niet meer “onze” trein naar Antwerpen.

Ook bij ons op ’t werk komen de eerste mensen terug uit vakantie en dat is soms goed nieuws voor mijn Coca Cola collectie. Vaak is dat een Coca Cola blikje (al is dat met de huidige veiligheidsmaatregelen op de luchthavens al wat minder), soms is dat iets dat op de vakantiebestemming wordt gevonden.

Vandaag was dat ook het geval. Collega Heidi had immers een verschrikkelijk mooie drinkbus meegebracht vanuit Sicilië. Zo mogen er nog meer terugkomen uit vakantie.