Een paar geluk gehad vandaag !

Deze morgen heb ik even getwijfeld of ik eens uitzonderlijk met de auto zou gaan werken in plaats van met de trein. Maar de gedachte dat ik dan niet kon verder lezen in het boek dat ik momenteel aan ’t lezen ben heeft me tegengehouden. Achteraf gezien bleek dat een goede beslissing aangezien de E313 weer muurvast bleek te zitten.

Vanavond dan ook weer een beetje geluk gehad, dit in tegenstelling tot mijn treingezellen die verder dan Herentals moesten. De trein Brussel-Turnhout die net voor ons het station van Herentals binnenreed is een paar 100 meter voorbij Herentals, net op de spoorwegovergang op de heel drukke baan Lille-Herentals, namelijk in panne gevallen. Voor mij dus geen probleem maar als ik Railtime bekijk dan heeft “mijn” trein een dik uur stilgestaan in Herentals en hebben alle latere treinen vrij veel vertraging opgelopen.

Tijdens de middagpauze had ik wel een klein beetje pech. Toen ik terugkwam van mijn halfuurtje joggen (4,85km in 32 minuten) waren toch wel beide douches bezet zeker. Maar eigenlijk was dat een beetje mijn eigen schuld want de jongens in kwestie waren iets vroeger dan normaal gaan lopen omdat hun collega om 13u op een Roparunmeeting moest zijn. En wie organiseerde die meeting ? Inderdaad, ikke dus.

Die meeting was dan weer wel een meevaller. Niet alleen slaag ik er dit jaar om zaken uit handen te geven, die andere handen nemen dat werk graag aan en nemen het zich echt ter harte. Bijgevolg is de Roparun behoorlijk minder stresserend dan afgelopen jaar.

Deze voormiddag zag het er echt niet al te best uit om te gaan lopen : regen en veel wind. Ik heb dan ook lang getwijfeld of ik wel of niet zou vertrekken. Maar toen collega Leni me er op wees dat ik toch kon douchen wanneer ik kletsnat zou worden kwam ik tot de conclusie dat er eigenlijk niet moest getwijfeld worden.

Dus om kwart voor twaalf stond ik klaar om een halfuurtje te gaan lopen. Omdat het inderdaad nat en winderig bleek te zijn heb ik de Garmin gestart en ben ik onmiddellijk vertrokken richting Nachtegalenpark, ook al had mijn Garmin zijn satellieten nog niet gevonden (dat gebeurde pas na een goeie 300 m). Rond het park was het nog vlot lopen maar in het park zelf was het helemaal niet te doen. De combinatie van half bevroren en half ontdooide ondergrond, veel regen en nog niet gesmolten ijs maakten er een heel vettige gladde boel van.

En dat kletsnat worden viel best mee. Na een tiental minuutjes viel er al niet zoveel regen meer uit de lucht.

Ik heb me vandaag ingeschreven voor het eerste “grote” doel van dit jaar : The Great North Run, een halve marathon in en rond Newcastle, Gateshead en South Shields in Northumberland, het noorden van Engeland.

Ingeschreven is misschien een groot woord. Ik heb me opgegeven om deel te nemen maar zekerheid daarover heb ik nog niet. Dat zou ik binnen een goeie maand moeten hebben. Voorlopig heb ik me dus enkel geregistreerd voor de “ballot”.

Ik ga er echter wel van uit dat ik zal kunnen deelnemen aan deze klassieker op Engels grondgebied. The Great North Run werd voor de eerste keer georganiseerd in 1981, door Brendan Foster, en heeft ondertussen zo’n 50.000 starters, waarvan de meesten voor een goed doel lopen, al dan niet verkleed.

Nu maar hopen dat het me lukt. In juni ga ik in ieder geval al wel de streek verkennen tijdens mijn jaarlijkse vakantie.

Ik ben hem ondertussen toch behoorlijk beu … die winter. Normaal gezien ben ik een een fan van de winter maar dit is niet mijn soort winter. Ik heb liever een steenkoude maar droge winter dan zo’n besneeuwde winter.

Ondanks de sneeuw toch een poging ondernomen om deze namiddag een halfuurtje te gaan lopen. Het zijn maar een dikke 4 km geworden. De laatste 500 meter heb ik mijn Garmin gewoon stopgezet omdat daar helemaal niet te lopen viel. Er viel zelfs nauwelijks te wandelen. Laat die lente maar komen !

Aangezien ik morgen een dagje “recup” neem, zit de werkweek er eindelijk op en het is geen moment te vroeg.

Lang geleden dat ik nog zo’n zware week gehad heb, zowel fysiek als mentaal. Als je niet uit de voeten kunt vanwege een hardnekkige neusverkoudheid (snotvalling dus) en als het daarbij nog behoorlijk druk is op ’t werk dan weegt dat door. Bovendien kreeg ik begin deze week nog een aanzienlijke mentale opdoffer (waar ik niet dieper op in zal gaan) dus het weekend is meer dan welkom.

Bij het instellen van mijn “out of office” berichtje moest ik trouwens vaststellen dat het van 30 november geleden was dat ik nog een “snipperdagje” genomen had. Ik ga dan ook genieten van mijn drie dagen Rest & Recreation.

Om 11u ontving ik nog een mail waarmee ik twee tickets voor Ben Hur Live kon winnen. Om 15u kreeg ik dan een mail van TeleTicketService dat Ben Hur Live geannuleerd wordt omdat de Duitse organisator financiële problemen heeft en de boeken heeft neergelegd.

Dt tickets worden wel volledig terugbetaald, inclusief bijdrage voor openbaar vervoer en dergelijke. ’t Is uiteraard jammer dat het niet doorgaat maar de mensen van Amazon.co.uk kunnen er maar goed mee zijn

’t Was deze middag gevoelig kouder dan de afgelopen dagen en dan voel je toch direct het lopen. Het is na een tijdje net dat tikje moeilijker ademen wanneer je constant koude lucht inademt.

Het vertrek ging deze middag in ieder geval weer (te) goed met 6 minuten voor de 1^ste kilometer. Natuurlijk moest ik dat later “bekopen”. Hoe het komt weet ik niet maar tegenwoordig slaag ik er niet in om een constant tempo te lopen. Toch niet wanneer ik alleen loop. Als er iemand meeloopt, dan lukt dat veel beter, vooral wanneer die persoon een stuk sneller is dan ik. Wat er ook van zij … één paar nieuwe schoenen hebben alvast hun eerste kilometers gehad.

’t Is niet te geloven maar The Scorpions gaan op pensioen ! Na dik 45 jaar in de business hebben ze besloten om er mee op te houden. Allez, ’t is nog niet voor direct want ze zouden eerst nog even op een drie jaar durende wereldtournee gaan.

Nu denk ik dat je vóór of tegen The Scorpions kan zijn en dat er geen middenweg is. Niet al hun nummers zijn even goed (ja, ik vind “Winds of Change” ook net iets te melig) maar live zijn ze wel enorm goed. Ik heb ze tweemaal aan het werk gezien namelijk in 1993 in Flander’s Expo in Gent en in 2005 in de Brabanthallen in ’s Hertogenbosch.

En ze hebben toch één van de allerbeste ballads ooit gemaakt (bijna zo goed als I Still Love You van Kiss) :

Jawel, er is vandaag nog eens gelopen, meer bepaald in Lier. Niet de natuurloop die deze namiddag wordt gelopen maar wel een alternatieve route.

Ik had om half tien afgesproken met Sally om te gaan lopen maar we zouden het wel heel rustig aan doen. We lopen immers allebei veel te weinig op dit moment. We vertrokken naast de spoorweg richting Netekanaal. Net voor het Netekanaal ging het dan via het jaagpad van de Nete naar de Zaat. Vandaar hebben we dan gewoon de vest gevolgd zodat we na 47 minuten 6,75 km op de teller hadden staan. Echt snel ging het dus niet maar buiten een paar keer te moeten stoppen om de neus vrij te maken ging het wel behoorlijk.

Daarna ben ik nog even naar Duffel gereden om een bezoekje te brengen aan RS Labs. Mijn schoenen waren immers dringend aan vervanging toe. En aangezien het spreekwoord zegt “never change a winning team” ben ik ook deze keer weer voor de Asics Gel Foundation gegaan.

Omdat ik met het vorige paar al eens last had van blauwe teennagels hebben we wel besloten om een half maatje groter te nemen. Dat zou dit probleem moeten voorkomen. Bijkomende meevaller was dan de kleur. In plaats van een schoen met felblauwe stukken is het nu een neutrale onopvallende grijszwarte schoen geworden. Ik heb er dan maar onmiddellijk twee paar van genomen. Eén paar om thuis te lopen en één paar om te gebruiken tijdens de middagpauze op ’t werk. Dat bespaart me veel heen en weer gesleur. Het is wel een serieuze hap uit het budget maar door regelmatig af te wisselen gaan de schoenen wel langer mee hè.

’t Is hier een paar dagen stil geweest en dat heeft alles te maken met het lopen.

Helaas wat het de neus die liep en niet ikzelf. Daarbij komt dan nog dat ik gewoon moe ben. Op ’t werk geen moment rust, elke dag vroeg op en ook (te) laat gaan slapen. Als je er dan niet een paar dagen tussenuit kunt, dan begint dat te wegen. Het is zelfs zo erg dat ik de laatste dagen geen zin had om te lezen op de trein en in de plaats daarvan een hazenslaapje nam.

’s Avonds ging de computer dan wel even op om de mails te lezen maar dan nog iets verzinnen om op de blok te zetten zat er niet in. En aan het aantal zakdoeken dat de afgelopen dag verbruikt werden heeft niemand een boodschap.

Gelukkig ben ik nog wel even naar Ebay geweest. Daar stond een mooie Coca-Cola auto te koop en die heb ik voor een prikje kunnen kopen. Ook een OHEE-stripverhaal dat ik al geruime tijd zoek heb ik daar gevonden en kunnen kopen (voor een half prikje).

Ondertussen gaat het al veel beter met de lopende neus. Zelfs zo goed dat ik morgen heb afgesproken met Sally om een toertje te gaan lopen in Lier. En als er nog tijd is rij ik verder naar Duffel want het wordt ook hoog tijd dat ik een nieuw paar schoenen ga kopen.