Het voelt toch maar raar aan : op vakantie zijn en langs de rechterkant van de weg moeten rijden, ticketautomaten die aan de goede kant staan, mensen die u in ’t Frans aanspreken in plaats van in het Engels … . Maar verder valt er tot nu toe helemaal niet te klagen.

De 700 km die de Kempen scheiden van Bretagne werden probleemloos afgewerkt. Nergens maar dan ook nergens ook maar één file gezien. Zelfs niet aan de Péage en zo heb ik er toch wel zes gehad. Vijf keer heb ik moeten betalen om de autostrade te mogen gebruiken (goed voor 25,80 euro) en één keer om de Pont de Normandie te mogen gebruiken. Dat kostte me 5,20 euro maar het is wel een mooie brug

 

Rond een uur of vijf kwam ik aan in Saint-Malo. Ik stond eerst wel aan het verkeerde Oceania Hotel maar dat was snel verholpen. Ik was vergeten dat ze voor de eerste twee dagen een ander hotel hadden gegeven (de “luxueuzere versie”).

Veel meer dan een douche en voorbereidingen maken voor de eerste uitstap van morgen zit er niet in vrees ik. 700 km autostrade afmalen is toch vermoeiend, ook al moet je dan nergens aanschuiven.

Zo eens om de drie jaar komt het voor dat er binnen één maand twee keer een volle maan te zien is. Dat noemt men dan een “blauwe maan”. Vandaar ook de Engelse uitdrukking “once in a blue moon” voor iets dat niet vaak voorkomt.

Wat gelukkig vaker voorkomt is vakantie. Terwijl alle kindjes (en hun mama’s en papa’s) de laatste uren van hun schoolvakantie wegtellen, heb ik vandaag ook de uren afgeteld. Het verschil is dan wel dat mijn vakantie om 16u begonnen is ! De komende twee weken wordt er even niet aan ’t werk gedacht.

We hebben vandaag op ’t werk trouwens de kans gehad om enkele van de beste wielrenners ter wereld te zien. De “World Ports Classic” passeerde immers recht voor de deur. De finish was dan ook maar een goede kilometer van ons verwijderd. Echt veel was er uiteraard niet aan te zien. Die mannen komen tegen 60 km/u voorbij gezoefd. Waar we veel meer van gezien hebben is de complete verkeerschaos die (onder andere) door de koers werd veroorzaakt.

Enfin, morgen inpakken en zondag goed op tijd vertrekken naar Saint-Malo om aan mijn achtdaagse rondrit doorheen Bretagne te beginnen. Iedereen zegt me dat het daar zo mooi is en ik zal dat dan maar geloven zeker ? Maar ja, het is één van de zes Keltische landen (samen met Cornwall, Wales, Schotland, Ierland en het eiland Man) dus slecht kan het niet zijn. De weersvoorspellingen zijn in ieder geval wel goed.

Het is trouwens de eerste keer sinds 1990 dat ik een vakantiebestemming kies die niet in het Verenigd Koninkrijk, Ierland of Noorwegen ligt (enkele korte fietsvakanties in Nederland niet te na gesproken). ’t Zal wel raar aanvoelen : met vakantie zijn en niet links van de weg moeten rijden.

Zo slecht dat het de ene keer gaat, zo vlot gaat het de andere keer.

Eergisteren geraakte ik niet in mijn ritme en had ik niet veel plezier aan mijn looptochtje. Vandaag daarentegen zat het van in het begin goed en heb ik echt genoten.

Dat er vrij constant werd gelopen bewijzen de ronde tijden : 7:01 – 7:02 – 7:00 – 7:00. De laatste 700 meter werd afgelegd in 4:38. Wat me ook verheugt is het feit dat het naar het einde toe iets minder traag ging dan in het begin.

Het is in ieder geval een sportieve maand geweest. Tien keer gaan lopen (totaal 41,31 km) en twee keer gaan fietsen (totaal 60km). Ik hoop dat ik nu terug “gelanceerd” ben.

Een beslissing nemen duurt vaak maar een paar seconden. Soms valt die beslissing goed uit, soms minder goed. De beslissing die ik vanochtend nam is gelukkig wel goed uitgevallen.

Omdat mijn dokter besloten heeft om in september met vakantie te gaan moest ik vroeger dan voorzien naar mijn halfjaarlijkse check up. Om te voorkomen dat ik daar bij de dokter zou zitten stressen wanneer zou blijken dat er veel wachtenden voor me zouden zijn had ik maar een half dagje recup (of “comfort” zoals we dat tegenwoordig op ’t werk noemen) genomen.

Al bij al viel dat wachten nog goed mee en toen ik om half tien buitenkwam had ik de keuze bij het verlaten van de parking : of naar rechts afslaan richting Herentals en daar de trein nemen of naar links afslaan richting Lille en via de E34 naar Antwerpen rijden. Ik koos voor de tweede optie en daar zou ik later op de dag de vruchten van plukken.

Aangekomen in Antwerpen ben ik niet onmiddellijk gaan werken maar heb ik me omgekleed om een half uurtje te gaan lopen. Ik had immers net nog een pluimpje gekregen van de dokter omdat er toch al een paar kilootjes verdwenen waren en we hebben afgesproken om dat te herhalen tegen het volgende bezoek.

Het lopen liep echter langs geen kanten. Ik geraakte maar niet in mijn ritme en het werd dan ook een kleine 40 minuten harken doorheen het Nachtegalenpark maar uiteindelijk stonden er toch 5km op de teller (en dat is heel lang geleden).

Ik was net op tijd uit de douche om samen met de collega’s te gaan eten. De namiddag is voorbij gevlogen. Rond 16u kreeg ik plots een mailtje van een collega met de korte tekst : “ben je met de trein vandaag ?”. Bleek namelijk dat er net voorbij het station in Lier de bovenleiding volledig werd afgerukt. Gevolg : geen treinverkeer mogelijk tussen Lier en Herentals, tal van treinen afgelast en met gigantische vertragingen, overvolle vervangbussen tussen Lier en Herentals … m.a.w. een gigantische chaos. Maar ik had er gelukkig geen last van. Op 40 minuten was ik thuis met de wagen.

Soms zit het wel eens mee.

Voor de tweede dag op rij dit weekend zijn de goden me goedgezind geweest.

De weergoden mogen me vandaag dan wel in de steek hebben gelaten, de stripgoden hebben hun werk meer dan goed gedaan.

Kort na de middag vertrok ik naar Sportcentrum Valkencourt in Valkenswaard waar voor de 24^ste keer het Brabants Stripspektakel werd georganiseerd. Eigenaardig genoeg was er nog meer dan voldoende parking toen ik er aankwam. Normaal gezien is het zoeken naar een vrij plaatsje maar deze keer dus niet.

Eens binnen moest ik inderdaad vaststellen dat er minder volk dan anders was maar op zich is dat zeker geen probleem, eerder het tegendeel. Des te minder volk, des te rustiger kan je je doorheen al die dozen met strips worstelen.

Al dat geworstel heeft me een mooie buit van 25 strips opgeleverd – waarvan er enkele al heel lang op mijn “lijstje” stonden – en bovendien ben ik binnen budget gebleven. Dat laatste heb ik wel te danken aan die ene stand waar ik slechts 20 euro moest betalen voor 10 stripverhalen die me volgens de prijsetiketjes anders 60 euro hadden gekost.

Uiteraard heb ik ook weer enkele strips zien liggen die ook al lang op mijn lijstje staan maar die helaas onbetaalbaar blijven maar ooit vind ik wel een exemplaar dat wel betaalbaar is. En wat zou ik moeten doen wanneer ik alle strips van mijn lijstje heb afgevinkt ?

De weergoden waren me heel gunstig gezind vandaag.

Toen ik me om 10u klaarmaakte om een half uurtje te gaan lopen begon het te regenen. Weliswaar niet hard maar toch genoeg om nat van te worden.

Ik was echter nog geen 250 meter ver of het stopte met regenen. En ik heb mijn tochtje van 4,5 km gezellig droog kunnen afwerken. En geloof het of niet maar ik was nog maar net terug binnen en het begon terug licht te regenen.

Hopelijk zijn de “stripgoden” me morgen even goedgezind. Dan wordt in Valkenswaard immers de eerste beurs van het nieuwe seizoen georganiseerd. Het Brabants Stripspektakel in Valkenswaard is samen met Gent en Hasselt één van mijn favoriete beurzen. Elk jaar ga ik met gevulde portefeuille naar ginder en kom ik met een volle rugzak (maar helaas ook een lege portefeuille) terug naar huis. Ik heb het weekend alvast goed ingezet door nog enkele koopjes op Ebay te doen.

Ik vrees het ergste voor morgenvroeg. Mijn geplande looptochtje gaat een calvarietocht worden.

Waarom denk ik dat ? Omdat ik vandaag met de fiets ben gaan werken. Vanochtend had ik 1u19 nodig om 31 km te overbruggen (met tegenwind langs het Albertkanaal). Vanavond had ik slechts 1u07 nodig voor 32 km.

Het spreekt voor zich dat ik op de terugweg voornamelijk wind in de rug had en bovendien ook nog het gezelschap van collega B.. De laatste 10km heb ik dan weer wel solo moeten afwerken maar dat ging ook tegen een behoorlijke snelheid. Vanaf het moment dat we in Wijnegem het jaagpad op reden tot ik er in Grobbendonk terug af reed is onze snelheid niet onder de 30 km/u gegaan. Lang geleden dat ik nog eens zo “gevlamd” heb.

Maar ik vrees dus wel dat ik er morgen spijt van ga hebben. Het zou wel eens een heel kort tochtje kunnen worden.

Iedereen weet dat de vroege vogels de beste wormen vangen. Maar ze vangen ook wel meer.

Zo kunnen ze nog gaan joggen op een moment dat het nog doenbaar is om te lopen. OK, het was al vrij warm (21°C) toen ik vanmorgen om 20 over 6 aan mijn halfuurtje begon maar toch lang niet zo warm dan bijvoorbeeld de 28°C van deze namiddag.

Ik was trouwens lang niet de enige die zo vroeg al op pad was. Ik ben onderweg minstens vijf mensen tegengekomen die even gek zijn als ik. Collega B. zegt altijd dat het nog nacht is wanneer ik ga lopen of wanneer ik met de fiets naar het werk vertrek. Helaas moet ik toegeven dat ook Endomondo.com die mening deelt. Volgens hen heb ik immers gelopen tijdens een “heldere nacht”.

 Ook nog een “vangst” vanwege het vroeg zijn : vandaag, nauwelijks enkele dagen na de lancering, stak het nieuwste boek van Philippa Gregory, The Kingmaker’s Daughter, al in de brievenbus. De bestelling zelf plaatste ik ruim 2 maanden geleden dankzij de “nuttige” aanraders die ik geregeld ontvangen van Amazon. Ik kijk al uit naar het moment waarop ik er kan aan beginnen.

Weer een goeie Coca Cola dag gehad !

Allereerst heb ik een van collega G. een mooi Italiaans blikje gekregen. Blijkbaar is het een  blikje uit een reeks van 6 (die vermoedelijk samen het woord ITALIA vormen). Ze werden uitgegeven naar aanleiding van het Europees kampioenschap voetbal 2012.

En na de Gaultier blikjes (zie Post van 05-08) heb ik nu ook de Gaultier flesjes te pakken gekregen. En ik moet zeggen dat die er stukken beter uitzien dan de blikjes. Vooral het Madonna pakje komt veel beter tot zijn recht op het flesje.

Sommigen kunnen er tegen, anderen kunnen er helemaal niet tegen …Ik kan er in ieder geval niet tegen. En met “er” bedoel ik dan de warmte en de zon.

Moet het nog gezegd worden dat ik me de laatste dagen niet echt amuseer ? Ik blijf met zo’n weer liever binnen (met de rolluiken zo goed als volledig naar beneden). Een boek lezen, en paar DVD’s bekijken, wat administratie bijwerken en vooral NIET buitenkomen.

Ik vrees ook het ergste voor morgen. ’t Zal er weer gezellig warm zijn. Het was er eergisteren al 28°C. Wat gaat dat geven na twee dagen tropische temperaturen ?

Hopelijk kan ik vannacht een beetje slapen.