Het begint stilaan een gewoonte te worden : het avondloopje in Lier. Eenmaal per week trek ik tegen half acht naar de Pallieterstad om een halfuurtje te lopen. Ik ben niet onmiddellijk een fan van ’s avonds lopen maar die wekelijkse afspraak verplicht zowel mijn loopbuddy als mezelf tot lopen.
Het grote nadeel is natuurlijk wel het feit dat het donker is en dat we over fietspaden en voetpaden moeten lopen in plaats van over de vesten. Uiteraard draag ik dan een fluohesje, ook al zijn die voet- en fietspaden behoorlijk verlicht.
Alhoewel, zo “uiteraard” lijkt dat niet te zijn. Op mijn ritje terug naar huis ben ik enkele personen tegengekomen die daar niet van overtuigd waren.
Stel je even voor : een niet al te brede landelijke weg, in een bos, rond half negen. Wat draag je dan als loopkledij ? Een zwarte broek en een donkerblauwe fleece. Maar om het veilig te houden dragen we dan wel een flauw wit fietslampje dat met een elastiek op de rug wordt gehouden.
Ik snap zulke mensen dus absoluut niet hè. Hoe moeilijk kan het nu zijn om een hesje aan te doen ? ’t Is toch niet dat het zoveel weegt ? En er zijn zeker modellen te vinden die niet hinderen bij het lopen, hoe groot of klein je ook bent.
Hoe was die spreuk vroeger ook al weer ? LAAT JE ZIEN OF JE BENT GEZIEN !
walkingwithluc 