De laatste twee dagen van mijn vakantie stonden in het teken van NA FIR BOLG, ons lokale folkfestival, ook wel het “feest van de ronde mannen” genoemd. De titel “folkfestival” is ondertussen wel een beetje achterhaald want er stond ook behoorlijk wat rock op het programma.
Zaterdag begon om 13u met Bray Cubs, een viertal uit het naburige Herentals, eenvoudig maar goed. Om 14u30 volgde Sens Unique, een vijftal maar wegens een file op weg naar Vorselaar beperkt tot een trio dat wegens het ontbreken van een drummer en een bassist genoodzaakt waren hun set aan te passen. Niettemin was folkrock best ok.
Om 16u was het de beurt aan Broes, een kwartet jonge Oost-Vlamingen en een heel aangename set met prima folk. Om 17u30 stond de Black Tartan Clan op het hoofdpodium maar na 10 minuten had ik het wel gehad. Die mannen waren gewoon TE luid en zouden beter gepast hebben op Graspop. Van de gelegenheid dan maar gebruik gemaakt om rustig iets te eten. Om 19u stond Woodfever, een kwartet uit buurdorp Lille klaar om zijn ding te doen en ze deden het goed.
OM 20u30 terug naar het hoofdpodium om Jamie Clarke’s Perfect aan het werk te zien. Jamie Clarke heeft nog bij The Pogues gespeeld en dat was er aan te horen. Het was dikke ambiance. Piepklein die om 22u geprogrammeerd stonden heb ik overgeslagen zodat ik zeker was van een goede plaats voor de topper van het weekend : The Levellers die om 23u30 begonnen.
The Levellers blijken vorig jaar de titel “beste live band van de wereld” te hebben gewonnen. Zover zou ik nu niet gaan maar ze gaven wel alles van begin tot einde. Onder de tonen van “What a Beautiful Day” heb ik me dan naar huis begeven.
Vandaag werd het festival traditioneel ingezet door de Harmonie van Vorselaar. Een fanfare op een festival ? Inderdaad, al jaren zetten zij de laatste festivaldag in en het heeft wel iets.
Om 14u30 trad Geert Vandenbon op, een mooi uurtje kleinkunst. Hij werd om 16u gevolgd door Willem Vermandere, 70 jaar ondertussen maar altijd plezant om bezig te zien en te horen. Willem heeft trouwens altijd fantastische muzikanten bij. Laatste optreden dat ik gezien heb was Hans Mortelmans. Dat hij een grote fan is van Django Reinhardt was er wel aan te horen.
Steve Bailey, Cluricauns, Jan de Wilde en Crumb heb ik gelaten voor wat ze waren. Het weekend was zo al zwaar genoeg en morgen moet ik dus wel terug gaan werken. Dat zal niet meevallen na een maand vakantie .
walkingwithluc 