Er hangt sneeuw in de lucht …

Sommigen zullen er naar uitkijken en beginnen dromen van die fameuze “witte Kerst”. Anderen hopen dat de sneeuw uitblijft. Op ’t werk hebben we er vandaag nog een kleine discussie over gehad.

Als ik heel eerlijk ben dan behoor ik tot de laatste categorie. Pas op, ik maak net zo graag en sneeuwwandeling als iemand anders, vooral met de fotocamera in de aanslag om mooie landschapfoto’s te nemen.

Het probleem is echter dat de sneeuw ook naast het landschap valt en van zodra er een beetje sneeuw op de Belgisch wegen valt is het chaos. Onze openbare diensten kunnen daar gewoon niet mee om. En dan nog maar te zwijgen over de overmoedige chauffeurs die denken dat ze met hun moderne auto’s onder alle weersomstandigheden even veilig rijden. Neen, voor mij hoeft het echt niet. Als ik sneeuw wil zien ga ik wel naar Noorwegen. Daar weten ze wel hoe ze met dat weer moeten omgaan. Als bewijs hiervoor een paar foto’s van mijn reis naar Noorwegen in juni 1995.

 

Ook gemerkt ? ’t Is nogal fris buiten hè ?

Vanochtend in ieder geval te fris voor de NMBS (mijn auto zei dat het – 6 °C was). Eén trein afgeschaft waardoor mijn trein niet alleen 10 minuten later vertrok maar ook nog een “boemeltrein” werd in plaats van een ‘sneltrein”. Resultaat : een half uur later in Antwerpen. Nu was dat niet heel erg, ’t was gezellig warm in de trein en ik had een spannend boek bij.

Tijdens de middagpauze, toen ik ging lopen, was het ook nog behoorlijk fris. Na een kwartiertje begon de koude toch op mijn luchtwegen te wegen. Ik was dan ook blij toen ik na 33 minuten onder een warme douche kon kruipen.

Grote vreugde deze middag toen ik op het internet las dat Eric Clapton volgend jaar naar het Sportpaleis komt. En hij komt niet alleen want ook Steve Winwood komt mee. Veel beter dan dat kan het niet.

De vreugde was helaas van heel korte duur. Toen ik de datum zag was het droefheid alom. Ze komen immers op zondag 23 mei naar Antwerpen m.a.w. op Pinksteren.

So what ? Komt toch goed uit want op Pinkstermaandag moet er niet gewerkt worden.

Dat is inderdaad zo maar tijdens dat weekend wordt er toevallig ook een estafetteloop tussen Parijs en Rotterdam gelopen en die kan ik moeilijk laten schieten

De Kerstmarkt. Je kan er tegenwoordig niet naast kijken.

Normaal gezien ben ik daar geen fan van maar vandaag heb ik toch een uitzondering gemaakt. De Roparunners van ING stonden namelijk op de Lierse Kerstmarkt. En dat was dus een mooie gelegenheid om nog eens een paar ex-collega’s te zien en een Roparunteam te steunen.

Het was wel koud maar we hebben gezellig een beetje bijgepraat. En er was ook de gelegenheid om een paar mooie plaatjes te schieten. De foto’s van de (ex) collega’s ga ik niet tonen, er zouden namelijk kinderen kunnen kijken.

Strip Turnhout 2009 was eerlijk gezegd een tegenvaller. Enkele jaren geleden was dat nog het hoogtepunt van het jaar maar de laatste twee edities (2007 en 2009) halen toch lang niet het niveau van vroeger. Het aantal verkopers lijkt drastisch te zijn afgenomen en ook de randanimatie is ook niet om over naar huis te schrijven.

Maar dat sluit niet uit dat ik een mooie buit mee naar huis heb gebracht :

• de nieuwste van “Albert & C°” : Op reis naar Oostende van Charel Cambré
• een hardcover album van “Piet Fluwijn & Bolleke”, in een beperkte oplage van 500 exemplaren, uitgegeven door Stripspeciaalzaak “Het Gebroken Zwaard” met een ex-libris (nummer 83 van 100)
• De schatkist van de Prinses uit de reeks Kees en Klaas door Greg (uit de collectie Jong Europa)
• de eerste drie nummers van Ton en Tinneke door Franquin
• nummer 14 uit de reeks Guus Slim : Guus Slim en de Spoken
• de eerste 4 nummers uit de reeks Meneer Kweeniewa en Geniale Olivier door Jacques Devos
• 7 albums uit de reeks Robbedoes en Kwabbernoot en nog een album “buiten reeks”
• 8 albums van Jommeke

In totaal dus 27 stripverhalen en daarmee zat ik nog ruim onder mijn budget. Er lag nog wel één verhaal dat al jaren op mijn lijstje staat namelijk “Alles om zeep” van Kari Lente. Ik heb dat verhaal al wel maar niet in de originele versie dus de versie die ze in de jaren ’60 bij de Knorr saus of soep weggaven. Dat boekje (16 cm op 11,5 cm) stond daar te koop voor 300 euro (dat is dus DRIEHONDERD EURO oftewel 12.000 oude Belgische frank) en dat was net iets teveel voor mijn budget 😉

Eindelijk … weekend ! Lang geleden dat ik nog eens zo naar de vrijdag heb verlangd. Maar ’t is dan ook een behoorlijk drukke week geweest. Een week die trouwens werd afgesloten met een mooie receptie.

Een collega van IT had onlangs 35 jaar dienst en vierde dit met een receptie. Uiteraard werd hij eerst door zijn naaste collega’s in de bloemetjes gezet en werden er enkele anekdotes verteld.

Ik vrees wel dat mijn eigen naaste collega’s (we waren daar met 3 van de 7 teamleden aanwezig) een paar ideetjes hebben opgedaan. Binnen drie maanden is het immers mijn beurt, al zijn het bij mij “maar” 25 jaar, en ik begin nu al schrik te krijgen van hetgeen ze gaan uithalen.

Maar dat is nog vrij ver weg. Eerst genieten van het weekend. Rustig zal het niet echt zijn. Morgen een hele dag naar het Turnhouts Stripfestival en overmorgen naar de Lierse kerstmarkt om het roparunteam van ING een steuntje in de rug te geven.

’t Is me eindelijk nog eens gelukt ! Er is nog eens gelopen. Ik moet er eerlijkheidshalve aan toevoegen dat ik getwijfeld of ik al dan niet zou vertrekken. Maar ik heb deze voormiddag mijn “waarderingsgesprek” gehad en dan doet het altijd deugd om even een frisse neus te nemen. Niet dat het gesprek tegengevallen is hoor. Maar je wordt daar toch met je neus op de feiten gedrukt en niemand hoort graag kritiek, hoe terecht die ook mag zijn.

Het lopen op zich viel best mee, ondanks het snot dat nog altijd in de neus zit. Maar ik heb vandaag gelezen dat het geen kwaad kan om met een snotvalling te gaan lopen. Zolang het “boven de nek” zit (neus, keel, oren) maakt het blijkbaar niet uit. ’t Is pas als het “onder de nek” zit (maag, darmen) dat je beter thuis blijft. Maar soit, het viel dus mee. Vooral het eerste deel viel mee want toen had ik wind in de rug. De weg terug naar den bureau had ik wind tegen en dat viel niet echt mee. En dat is duidelijk te zien in de cijfers.

Ik heb vorige zaterdag te vroeg de weergoden bejubeld. Vandaag hebben ze flink met mijn voeten gespeeld.

De hele voormiddag heeft het in Antwerpen geregend. Om half twaalf moest ik een beslissing nemen : gaan lopen of mee met de collega’s gaan eten. Aangezien het buiten wel Armageddon leek koos ik voor het laatste. En toen ik een tiental minuten later aan mijn Nasi Goreng begon zag ik door het venster dat het niet meer regende en dat de zon zelfs even door de wolken piepte. Gelukkig (?) was het maar van korte duur en regende het niet zoveel later terug. Hopelijk heb ik morgen meer geluk.

Wat ik vandaag ook nog heb gedaan is een ticketje besteld voor Ben Hur Live in het Sportpaleis. Oorspronkelijk waren deze voorstellingen gepland eind januari maar ze zijn verschoven naar maart. Geen idee wat ik er van moet verwachten maar ik heb in ieder geval een mooie plaats in de tribune kunnen versieren.

Er leek geen einde te komen aan vandaag. Zoals steeds begon hij om 7u. Ik moest eerst wel naar de security want gisteren was mijn toegangsbadge annex tikkaart plots verdwenen. Het hele huis ondersteboven gezet maar niks te vinden. Er zat dus niets anders op dan een tijdelijke badge te vragen in afwachting van een nieuwe definitieve badge. Toen de securityman me zag afkomen kwam er al een grijns op zijn gezicht : “badge vergeten zeker ?”. En toen ik hem vertelde dat ik ze verloren had haalde hij, met diezelfde grijns op zijn gezicht, plots mijn badge boven. Blijkbaar was ik afgelopen vrijdag in de buurt van het gebouw verloren en heeft iemand ze terug binnengebracht. Dat was weeral een zorg minder.

De rest van de dag werd dan bijna uitsluitend besteed aan vergaderen. Eentje van half tien tot half elf. Dan van 13u tot 13u55, van 14u tot 14u55 en tenslotte van 15u tot 16u30. Nu zijn 4 vergaderingen op één dag al teveel van het goede, als je dan nog met een paar “to-do’s” naar huis gaat dan is het nog een stuk minder plezant.

Gelukkig staat er morgen niets op de agenda (behalve een training tijdens de middag).

Half zeven was het toen de wekker vanochtend van zich liet horen. Deze keer was het niet om te gaan lopen maar wel om naar de cinema te gaan.

Naar de cinema gaan ? Om half zeven ’s ochtends ? Niet echt maar ik had wel om acht uur afgesproken aan de carpoolparking in Grobbendonk met Werner en Carine om naar het Kom Op Tegen Kanker Bedankevent in Sint-Niklaas te gaan.

Op het programma stond een ontbijt (met Frank Deboosere en Evi Gruyaert), de bekendmaking van het eindbedrag van de afgelopen campagne, een avant-première van het filmpje dat vanavond op Eén wordt getoond en om het geheel af te sluiten de avant-première van DOSSIER K., de nieuwe film van Jan Verheyen met Koen De Bauw en Werner De Smedt.

Ons Roparunteam was met Nadine, Pierre, Gunther, Selena, Carine, Werner en ikzelf vrij goed vertegenwoordigd. Maar we waren uiteraard niet de enige Roparunners. Onze ex-collega’s van ING waren er ook net als de Kloddelopers, de Lotgenoten Vlaanderen en No Better Beginners. Alles samen waren er zo’n 1.500 actievoerders aanwezig. Het eindbedrag van de afgelopen campagne was trouwens 13.441.103,55 euro. En de film ? Die was goed maar toch niet echt super. ’t Was allemaal eigenlijk een beetje voorspelbaar.