Het viel toch niet mee deze ochtend toen de wekker afliep om te gaan werken. Zeker niet wanneer je de laatste vijf dagen zoveel in bed hebt gelegen. Maar al bij al was ik toch blij.

Daarbij kwam nog dat het verkeer richting Antwerpen bijzonder vlot verliep (ik was dus met de auto gereden vandaag) en deze avond terug naar huis ging het nog vlotter.

Vandaag ook de nieuwe P-magazine gekocht met daarin de “remake” poster van die beroemde poster uit de jaren zeventig van de kortgerokte tennisster uit de jaren ’70. Later is er ook nog een versie met Kylie Minogue gemaakt (al is het niet duidelijk of dat al dan niet een photoshopversie was).

En nu is er dus ook een Vlaamse versie maar de vraag is : “wie is die blonde ?”. Het zou een “bekende Vlaming” zijn die incognito wil blijven. Natuurlijk denk je dan direct aan Tanja Dexters maar ik heb toch mijn twijfels. Er is ook sprake van Stefanie Clerckx, Els Tibau, Kim Engelenbosch, Joke Vandevelde … zelfs La Esterella wordt genoemd.  Als iemand het weet … laat het me ook weten !

Morgen (eindelijk) terug gaan werken ! Het ziekteverlof zit er op en dat is geen dag te vroeg. Het is namelijk behoorlijk druk op ’t werk en ik dan zo maar een paar dagen in bed liggen terwijl de collega’s hard aan ’t werk zijn (en die dan nog opleidingen en zo voor mij verplaatsen) … daar krijg ik dan toch een beetje een schuldgevoel van.

Maar ja, morgen vlieg ik er terug in. En als ik ergens de tijd kan vinden dan ga ik ook even langs bij het reisbureau want de papieren voor Dublin liggen ook op me te wachten. Met lopen wacht ik nog tot zaterdag want 100% ben ik nog niet hersteld maar dat zou tegen dan wel het geval moeten zijn.

’t Is hier de afgelopen dagen stil geweest, ik weet het maar het was mijn schuld niet.

Maar ik zal beginnen bij het begin. Vorige vrijdag al om drie uur gestopt met werken en naar huis gegaan want ik was niet al te best. Thuisgekomen onmiddellijk in bed gekropen.

Voor zaterdag had ik afgesproken met Sally om twee maal de vesten in Lier te lopen maar dat had ik vrijdag al afgezegd. Ik wilde namelijk mijn deelname voor zondag niet in het gedrang brengen. Wat heb ik dan wel gedaan op zaterdag ? Een hele dag in bed gelegen : hoesten, niezen, snuiten en slapen.

Op zaterdagavond wist ik al dat naar Brussel gaan op zondag geen enkele zin had tenzij er zich ’s nachts een mirakel zou voordoen. En dat is helaas niet gebeurd. Wat heb ik dan wel gedaan op zondag ? In bed gelegen : hoesten, niezen, snuiten en slapen. Tegen de avond aan werd het al wel beter.

Vandaag dan maar naar de dokter gegaan. Verdict : een serieuze verkoudheid maar geen griep (Mexicaanse of andere. Ik voldeed namelijk niet aan alle voorwaarden. Verder een siroopje, een pufferke en capsullekes om in te nemen en nog drie dagen binnenblijven en rusten.

Ik was liever gaan werken (echt waar) maar hij vond het toch beter om een paar dagen thuis te blijven. Deze verkoudheid had op geen slechter moment kunnen komen. ’t Is namelijk heel druk op ’t werk en in de voorbereiding naar Dublin is het ook geen goeie zaak.

En nu kruip ik terug onder de wol.

Zo stapte ik vanmorgen rond half acht ons kantoorgebouw binnen na mijn ochtendtraining. Een uur vroeger zag het er nochtans goed uit. Niet te warm en niet te veel wind. Na een kwartiertje lopen begon het lichtjes te motregenen. Nog eens tien minuten later was het al meer regen dan motregen en toen ik een halfuur onderweg was gingen de hemelsluizen helemaal open. Uiteraard was ik op dat moment net op een stuk waar geen beschutting was van bomen noch huizen.

Heel lang heeft de regenbui niet aangehouden maar wel voldoende om kletsnat te worden. Gelukkig had ik de kleed- en doucheruimte helemaal voor mezelf en tegen acht uur zat ik achter mijn computer.

Het lopen zelf ging wel vlotjes vandaag. Rustig begonnen, en naarmate ik vorderde ging het steeds een tikje sneller (waar een beetje regen al niet goed voor is).