In en rond het Koning Boudewijnstadion was het vandaag een drukte van jewelste. 476 teams van elk 6 lopers waren ingeschreven voor de Acerta Brussels Ekiden 2009.

Achter teamnummer 190 stond de naam VIVIUM LIFE & Friends. De VIVIUM’ers waren – naast mezelf – Katrien, Linda en Brigitte. De friends waren Yannick en Sally. Carine werd aangeduid als teamcoach.

Iedereen was op tijd op de afspraak. Alleen Sally was iets later maar ze had me wel gisteren al verwittigd dat ze iets later zou zijn dus het werd haar vergeven.

Om 13u stipt gaf Tia Hellebaut dan het startschot zodat Katrien aan haar stukje van 5km kon beginnen. Ondertussen begaf de rest van het team zich naar de eerste aflossingszone waar ik de sjerp zou overnemen.

Na een halfuur was het al zover en begon ik aan mijn 10km. De eerste twee kilometers gingen (te) snel namelijk 5:50 min/km, de volgende twee kilometers gingen ook nog behoorlijk snel namelijk 6:03 min/km. Tijdens de beklimming naar het stadion op het einde van de eerste ronde ging het dan ook lastig. Na een halfuur had ik vijf kilometer afgelegd. Het tweede rondje ging, ondanks de aanmoedigingen van het team, minder vlot maar toch nog aan gemiddeld 6:45 min/km zodat ik na 1u04 de sjerp aan Brigitte kon geven.

Ook zij had maar net iets meer dan een halfuur nodig voor haar 5km. Onze vierde loper was Sally die twee rondjes van 5km moest afleggen.

Zij deed dit in iets minder dan een uur zodat Linda aan haar rondje kon beginnen. Haar tijd schommelde eveneens rond het halfuur.

En toen kon onze laatste loper, Yannick aan zijn stuk van 7,195km beginnen.

Wat hij heeft laten zien tart alle verbeelding. Na een goeie 34 minuten liep hij over de finishlijn wat ons een eindtijd van om en bij 4u10 opleverde. Het ging ons uiteraard niet zozeer om de tijd. We wilden gewoon een leuk “dagje uit” en de kans om eens te lopen op vreemd gebied en dat is zeker gelukt. Iedereen heeft het plezant gevonden en daar ging het tenslotte om. Ik wil trouwens iedereen bedanken omdat ze dit met mij hebben willen doen. De exacte cijfers geef ik in één van de volgende blogjes wel.

Ik heb me wel voorgenomen om de 28km (of 32km ?) met een bepaalde tactiek aan te pakken : traag starten, traag finishen en daartussen traag lopen.

Tot slot nog wat sfeerfoto’s met dank aan coach en gelegenheidsfotograaf Carine :

 

 

Geen schrik hebben, de marathon zelf is “pas” binnen drie weken. Maar toch staat het komende weekend in het teken van de marathon.

Morgen nemen we deel aan de Acerta Brussels Ekiden, waar we met z’n zessen deze aflossingsmarathon zullen afwerken. Zoals al eerder gezegd bedraagt mijn aandeel 10km.

Zondag staat er dan een duurloop op het programma. Volgens het schema 28km maar we gaan proberen om er 32 van te maken.

Samen maakt dat dus 42km.

Om al een beetje in de sfeer te komen zet ik hieronder een foto van onze laatste loper. We rekenen op hem om onze eindtijd toch een beetje op niveau te krijgen ,-)

Vorig jaar is hij er met zijn ploeg van A.C. Lierse in ieder geval in geslaagd om de ING ploeg eens een “schoon poepie te laten ruiken”.

Oh wat is het een boeiende dag geweest vandaag !

Ik zal er maar direct bij vertellen dat bovenstaande zin ironisch bedoeld is. Ik mocht (moest) nog eens naar een opleiding, in mijn geval “Time Management”. Het was de bedoeling dat ik deze opleiding drie jaar geleden volgde maar op de één of andere manier slaagde men er altijd in om ze te plannen tijdens mijn vakantieperiode. Dit jaar dus niet omdat ik mijn vakantie anders ingepland had.

Vanochtend dus niet de trein richting Antwerpen maar wel richting Brussel. Dankzij de inspanningen van het actiecomité Brusselmanage kon dit in vrij comfortabele omstandigheden. Toen ik een paar jaar terug een jaartje in Brussel heb gewerkt was dat nog anders. Stipt op tijd was ik op de afspraak (dankzij goed Time Management ?) samen met nog 10 andere mensen uit de verzekeringssector.

De opleiding werd gegeven door ene Robert Borremans (blijkbaar een acteur die onder andere in series als Wittekerke, Kinderen van Dewindt, De wet volgens Milo, Rupel en zovele andere heeft meegespeeld).

Ik kan niet zeggen dat ik veel heb bijgeleerd vandaag, alleen dat er tussen al die maatschappijen niet zoveel verschil is. Overal heb je bekwame mensen en “minder bekwame” mensen, harde werkers en profiteurs.

De rit naar huis was dan wel weer van de “oude stempel”. Net te laat in Brussel Noord voor de directe trein naar Herentals, dan maar wachten op de volgende trein naar Antwerpen, daar net te laat voor de aansluiting dus weer wachten zodat het toch een kleine twee uur gekost heeft om thuis te geraken.

Ik zou nog gaan lopen maar ondertussen had ik zo’n honger dat het me geen goed leek om dit te doen. Indien nodig zal ik dat volgende week tijdens mijn weekje vakantie wel inhalen.

Gelukkig was er nog een beetje goed nieuws toen ik daarnet mijn PC opstartte. Ik heb weer een winnend Ebay-bod gehad. Binnenkort heb ik een Michel Vaillant Sport Prototype in mijn bezit (de wagen waarin Michel en Steve in “Concerto Voor Piloten” de Thunderbirds-piloten alle kanten van het circuit van Le Mans hebben laten zien). De tweede Vaillante in mijn collectie.

 

 

Gisteren na lang twijfelen en ondanks enkele steunbetuigingen van medebloggers toch maar de knoop doorgehakt. Ik laat de weblogloop van aanstaande zondag voor wat hij is en ga in de plaats daarvan samen met Sally een combinatie van natuurloop en vesten in Lier aan eigen tempo af te werken (goed voor 28 of 32 km). 

Coach Mario heeft nog wel een alternatief voorgesteld. Daar zou ik dan zaterdag een duurloop van 22km doen en dan zondag een de “korte” loop meedoen in Mol.

Ik heb zaterdag helaas andere plannen namelijk samen met een paar collega’s en vrienden deelnemen aan de Acerta Brussels Ekiden. Zelf ben ik daar tweede loper en neem ik dus 10km voor mijn rekening. Dat betekent twee rondjes in en rond het Koning Boudewijnstadion en het park van Laken. Iedereen die al eens heeft deelgenomen aan die Ekiden of aan de Gaston Roelants 10K weet dat het parcours daar toch vrij lastig is dus geen makkie gaat worden.

Bovendien komt het voor loopbuddy Sally, die uiteraard deel uitmaakt van mijn Ekidenploeg, ook beter uit dat we onze duurloop in Lier houden.

En om de webloglopers eens “in the flesh” te zien zullen we nog 3 weken moeten wachten … tot in Eindhoven.

Of er morgen kan gelopen worden is nog af te wachten. Ik mag namelijk een hele dag naar Brussel om een opleiding Time Management te gaan volgen. Dat betekent uiteraard laat thuiskomen. Ik hoop echter toch nog een uurtje te kunnen lopen.

Omdat ik donderdag een hele dag naar Brussel moet voor een opleiding heb ik de training van donderdag alvast naar vandaag verschoven.

Daarom had ik rond halfvijf afgesproken met Sally om een paar keer de vesten van Lier te lopen. Iets vroeger dan normaal gestopt met werken en dankzij het rustige verkeer in Mortsel was ik goed op tijd in Lier.

Om halfvijf exact begonnen we aan onze vier rondjes. Sally had gisteren nog haar duurloop van 28km afgelegd dus voor een keer begonnen we vrij rustig. We hadden direct een goed ritme te pakken en dat hebben we tot het einde kunnen aanhouden. Pas na 10 km zakte het tempo een heel klein beetje.

Na het vierde rondje hebben we nog een klein “staartje” aan de training gebreid zodat we na 2u (en 2 minuten) onze 18 km hadden afgelegd, een gemiddeld tempo van 6:48 min/km of 8,8 km/u. Als ik dat tempo zou kunnen aanhouden in Eindhoven zal ik een heel gelukkig man zijn. 42km is natuurlijk wel iets anders dan 18km maar het geeft me toch weer een beetje meer moed.

Naar jaarlijkse traditie organiseren de WEBLOGLOPERS volgend weekend hun weblogtraining van 32km.

Normaal gezien zou ik daar gaan meelopen maar ik denk dat het beter is dat ik dit niet doe. De afstand op zich zou geen probleem mogen vormen. Het tempo daarentegen is wat anders. De bedoeling is dat ze die 32 km afwerken in 3u15 à 3u30 en dat is toch net iets te snel voor mij, zeker op zo’n afstand. In mijn trainingsschema staat er voor die zondag trouwens 28 km geprogrammeerd aan 7:30 min/km en dat is toch een pak trager. De 32km is in mijn schema pas voor het weekend daarop. Maar ja, mijn doel voor de marathon is dan ook “gewoon uitlopen” en dat binnen de maximale toegestane tijd van 5u.

Anderzijds zou ik wel graag naar Mol gaan om die bloggers eens “in ’t echt” te kunnen zien. Misschien ga ik wel naar daar maar dan om fietsbegeleiding te doen en doe ik mijn duurloop op maandag.

Enfin … ik heb nog een paar dagen om te beslissen. Morgen staat er in ieder geval een avondloop van 18km met Sally op het programma.

P.S. : neem sowieso eens een kijkje op de blog van de Webloglopers. Na hun succesvolle actie ten voordele van Make-A-Wish vorig jaar geven ze nu de Nederlandse Stichting Hoogvliegers een duwtje in de rug.

Vandaag was het Open Monumentendag, gisteren was het Monumentenloop. Als gevolg van dat ene gisteren voelde ik me vandaag een beetje als het andere.

Niet dat ik helemaal tot niets meer in staat was maar ik voelde toch dat ik gisteren 28km afgelegd had.

Echt veel heb ik echter niet gedaan. Daarom maar een paar foto’s, deze keer genomen in Vorselaar.

 

Het trainingsschema voorzag voor morgen een duurloop van 25 km tegen 7:30 min/km. Vandaag was het echter de hoogdag van het lopen in mijn eigen Vorselaar : de Monumentenloop. Om 14u kon je er vertrekken voor 4 of 8 km. Een uur later stonden er dan 300 lopers gereed : 180 voor de Monumentenloop van 14km en 120 voor de Monumentenloop+ van 28km.

Ik had me ingeschreven voor de 28km. Aan de start zag ik een paar rijen vóór mij Coach Mario staan (maar tijd om eens ne goeiendag te zeggen had ik niet en toen ik over de meet liep zal hij al wel fris gewassen in zijn zetel gezeten hebben.

Dan mijn eigen Monumentenloop. De eerste 14km gingen goed. Het ging zelfs vrij goed tot aan kilometer 19. Vanaf de bevoorrading die net voorbij kilometer 18 lag ging het steeds moeilijker. Af en toe heb ik ook eens een paar honderd meter gewandeld. Ik heb verschillende keren gedacht aan opgeven maar telkens dacht ik : “op die paar kilometers zal het ook niet aankomen en waarschijnlijk zal ik er later blij zijn dat ik ze toch maar gedaan heb”.

Na 3u20 liep die dan uiteindelijk als voorlaatste finisher over de meet, ruim een kwartier vóór de laatste. Een P.R. rijker wat afstand en tijd betreft want het was de eerste keer dat ik zover gelopen heb. In april van dit jaar heb ik al wel eens een 25km gelopen. En dan te bedenken dat ik exact een jaar geleden blij was dat ik de 4km-jogging tot een goed einde had gebracht. Na nog wat te hebben gedronken ben ik dan op mijn gemakske de (ruime) kilometer naar huis gewandeld.

Eén ding staat al wel vast : ik ga morgen niet naar Namen lopen. Een tochtje over de citadel lijkt me net iets teveel van het goede. Ik zal wel rustig thuis een herstelloopje doen.

Gisteren hebben we de Roparun 2008 officieel afgesloten met de traditionele barbecue.

Het is een heel gezellige avond geworden. Patrick, onze kok van de afgelopen jaren, had weer zijn uiterste best gedaan om onze smaakpapillen te plezieren en zoals altijd is hij daar in geslaagd. Wat gaan we die man toch missen bij de volgende editie.

Nadine had voor hele smakelijke cakes als dessert gezorgd. Misschien moeten we volgend jaar enkel cake meenemen naar de Roparun ?

En verder zijn er herinneringen opgehaald bij het bekijken van de foto’s van de voorbije editie bij een glaasje champagne (ons geschonken door de directeur van onze EB-afdeling). Er werd natuurlijk ook vooruit gekeken naar de volgende editie.

Het afscheidsnemend organisatiecomité kreeg een goeie fles wijn om hen te bedanken voor hun inspanningen van de afgelopen jaren. Persoonlijk heb ik mijn magnumfles Coca Cola Light Lemon gekregen van Carine. Nu bijna een jaar geleden toen ik samen met een twee collega’s besloot om te gaan trainen voor de Roparun had ze ons immers een fles Champagne beloofd wanneer we succesvol zouden zijn in ons opzet. De andere twee hebben moeten opgeven maar mij is het op één of andere manier dus wel gelukt. Aangezien ik geen alcohol drink zou het voor mij dan maar een fles Coca Cola Light Lemon worden. Haar ventje had er nog een tweede fles bijgedaan en collega Chris had er dan nog een kaweetje van Toyota bijgedaan voor het maken van het foto-ceedeetje dat  iedereen mee naar huis kreeg.

Ze hadden dat natuurlijk niet moeten doen want al die uren die zijn besteed aan het verzamelen, bewerken en selecteren van die foto’s zijn puur plezier. En wat het lopen betreft heb ik de Roparunmedaille op mijn bureau die me dagelijks aan dat onvergetelijke weekend herinnert. En nu op naar editie 2009 !

’t Was weer een looploze dag vandaag dus daarover valt niets te vertellen.

Er stonden vandaag wel enkele vermeldenswaardige berichtjes op de verschillende krantenwebsites.

Zo houdt A.C. (Appie) Baantjer op met schrijven. Volgende week wordt hij 85 jaar en zijn 70^ste verhaal over Rechercheur De Cock van het politiebureau aan de Warmoesstraat in Amsterdam zal ook zijn laatste boek zijn. Nu mag je de boeken niet verwarren met de TV-serie. Niet dat de serie slecht is, Piet Römer zet een prima De Cock neer. Vledder daarentegen is in de boeken net iets sympathieker en zeker niet zo arrogant. Verder zitten er een paar schoonheidsfoutje in de TV-serie. In de boeken slaagt De Cock er nooit in om zijn hoedje op de kapstok te gooien, op TV lukt dat altijd. In de boeken gruwelt De Cock van alles wat met techniek te maken heeft, op TV rijdt hij zeer vlot met de wagen. En over Smalle Lowietje zullen we maar zwijgen.

 

 

Tweede berichtje uit de TV-wereld : er worden nieuwe afleveringen gemaakt van TiTa Tovenaar ! De serie uit het begin van de jaren ’70 over Tika , de dochter van een tovenaar die de wereld kon laten stilstaan door in haar handen te klappen. Andere figuren waren het Heertje en Kwark, een rol die werd gespeeld door Barry Stevens die zo’n sappig Engels accent had en goed kon tapdansen. Als we in die tijd televisie keken dan was het vaak naar de Nederlandse TV met programma’s zoals Tita Tovenaar, Beertje Colargol, de Stratenmaker op Zee show, Stuif-es-in, Q & Q.

Op woensdag keken we wel naar de BRT, vooral naar de schitterende jeugdseries zoals Keromar, De Kat, Magister Magius, het Zwaard van Ardoewaan, Fabian van Falada en zovele andere series. Maar het meest van al speelden we toch gewoon buiten. Waar is de tijd ….