Gisteren had ik het al over het belang van eten en drinken tijdens de Roparun.
Wat daar nauw bij aansluit is de logistieke ondersteuning. Het team bestaat dus uit 8 lopers, 8 begeleiders en 2 koks.
Om die mensen op een min of meer comfortabele manier van Parijs naar Rotterdam te krijgen heb je gemotoriseerd vervoer nodig. Het spreekt voor zich dat je zoiets niet kunt doen met de nieuwe Fiat 500 of met een Smartje (zelfs niet met een Smart For Four). Je moet dus op zoek naar 2 kampeerwagens en een bestelwagen voor de koks. In de kampeerwagens zou plaats moeten bieden voor minstens 6 personen. De twee andere personen kunnen dan in een tentje slapen. Dat betekent wel dat je ook nog twee tentjes moet voorzien. Vorig jaar was onze kampeerwagen echter groot genoeg om 8 man te slapen te leggen (al lagen sommigen wel dicht opeen).
Naast de kampeerwagens moet je ook fietsen meenemen. Er zijn constant 2 fietsen onderweg.
Elk team moet op z’n minst één reservefiets hebben. Dat zijn er dus al vier. Daarbij komt nog het probleem dat de laatste 80 km zonder gemotoriseerde begeleiding moet afgewerkt worden. Dat betekent dat de 3 niet-actieve lopers ook op de fiets moeten, neem daarbij nog een fietser kaartlezer en extra-fietser begeleider achteraan en je hebt in totaal 5 fietsen nodig.
Zaken die je ook zeker moet meenemen zijn simpele zaken zoals voldoende (fiets)verlichting, walkie-talkies om de communicatie tussen fietsers en kampeerwagens te verzekeren, reservebanden voor de fietsen, materiaal om eventuele defecten te herstellen (gebroken kettingen, remkabels e.d.), fietstassen, kaartlezers, fluoriscerende hesjes, fietspompen … enfin een eindeloze lijst van allerlei zaken, soms niemendalletjes, die het leven onderweg zoveel gemakkelijker maken.
walkingwithluc 