walkingwithluc

Vandaag stond in het teken van respect.

Allereerst respect voor mijn collega’s. Gisteren, vandaag en morgen loopt immers onze eerste Roparun inzamelactie.

Concreet betekent dit dat bij de collega’s gaan aankloppen en hen vragen of ze 5 euro kunnen missen in ruil voor een doos wafels. Dat doen we nu al voor het derde jaar op rij en toch blijven ze even vrijgevig en dat verdient respect.

Elke Roparunner kreeg één of meerdere verdiepingen toegewezen. Samen met Benedict had ik op geen tijd 35 dozen wafels verkocht. En naar hetgeen ik van andere Roparunners al gehoord heb loopt het ook bij hen als een trein. De mensen van de Roparunstichting en Kom Op Tegen Kanker zullen het graag horen.

Waar ik vanmiddag ook respect voor heb gekregen zijn kraanmannen. Zoals jullie wel gemerkt zullen hebben stond er vandaag een stevig briesje. Terwijl bij ons op kantoor de ramen met momenten gevaarlijk naar binnen bogen (en wij zitten maar op de eerste verdieping) was de kraanman die mee aan de nieuwe zaal van De Singel werkt gewoon aan het werk. Je moet het maar doen … zo hoog boven de grond bij windsnelheden van rond de 100km/u.